Novel & Cerita Sorrows

"Don't make it happen, Vell. Nakikiusap ako." "Ano ako tanga? How could you play with me, Sabrina? Both of you! Wala na ba kayong ibang gustong gawin kung hindi ang sirain ako, ha?!" I shouted in anger. I felt hot tears falling from my cheeks. Suddenly, I couldn't breathe and my belly started contorting in pain. I touched it and dreaded for what could happen. I was shaking horribly. God no. "My baby..." I whispered. "No... No..." I cried in pain.

She sob and let herself drown by the pain. ******

CELESTIA’S POV Sabi nila, mistakes are meant to be lessons. Pero sa mundo ng mga bilyonaryo, ang isang pagkakamali ay hatol ng kamatayan. Para itong mantsa sa isang mamahaling white silk dress, kahit anong kuskos, kahit anong laba, laging may naiiwan na bakas. Isang paalala na minsan kang naging marupok. Minsan kang naging tanga.

"I'm sorry! I'm sorry!" Patuloy na tumulo ang luha sa mga mata niya. Natakot siya kay Jericho dahil sa ginawa nito pero naiintindihan niyang nadala lang ito ng frustration at selos nito kay Zymon. "Iuwi mo na ako," aniya sa malamig na tono. Pinahid niya ang luha sa mga mata. "I'm sorry."

nanginghinig na sambit niya kaya hinawakan ko ag mukha ng madiin. "And now you still keep telling me sorry because of what you did. Anong magagawa ng sorry mo? Mababalik ba nyan yung dating ako? Does it make my pain go away? Does it makes me complete again? Can your sorry heal my broken heart? The damage has been done b-tch! " sambit ko at maragas na binitawan ang mukha niya at nasgsimula na rin magsilandasan ang mga luha ko sa pisnge ko.

Napakagaan sa loob niya na masabi ang katagang noon pa niya gustong sabihin sa ina. "Sorry kung nasigawan kita at nasabihan ng masasakit na salita. Hindi ko lang kasi matanggap na mas inuna mo yong pangarap mo kaysa sa amin ni Papa. Hindi ko manlang inisip na ginawa mo yon para sa akin, para sa amin ni Papa. Hindi ko manlang naisip na kaya mo yon ginawa ay para mapabuti ang buhay natin, na ayaw mong hanggang doon lang tayo sa laylayan. Sorry kung nagalit ako sayo. Sorry kung tinignan kita bilang isang masamang ina. Kung tutuusin, tama ka naman non e, hindi ako magaling, sadyang nagmamagaling lang ako. Natakot ako na mafail sa pagdodoktor dahil iyon lang ang kaya kong maipagmalaki sayo. Sorry

"Mabuti na lang at iyan lang ang natamo mo." The smile plastered in Joy's face immediately erased upon seeing her mother cries infront of her and everyone. "Sorry Mom," anito, bago marahang inabot ang palad ng Ina upang hawakan. "Sorry for worrying you." anito, bago nito binalingan ang lahat. "Sorry for making all of you worried."

BROKEN LOVE C46 3RD POV Akmang susugurin sana nito si Jona, pero mabilis na humarang ang mga tauhan nito. “Wala kang karapatan na ikumpara ako sa babaeng ‘yon dahil matagal na siyang wala, at kahit ano pa ang gagawin niyo, hindi na siya babalik pa.” Ngiting wika nito. “Isa pa, hindi niyo ba alam na isa ‘yong talunan? At Bobo..” Wika nitong muli habang malawak na napangiti.

Ang sorry nakakawala ng galit pero di agad nakakawala ng sakit. Nakakasawa ang salitang sorry kapag paulit-ulit na lang sinasabi totoo naman. Katulad ng mga kaibigan ko, may past sila hindi kaagad maghihilom kahit nasa kabilang buhay na dahil nasira ang tiwala pero kapag napatunayan naman na nagsisisi sa huli dun magbabago ang lahat. Ang SORRY nagpapagaan lang ng kalooban, hindi nagtatama ng kamalian.

may sinabi siya pero hindi ko gaanong narinig 'yon. Tanging iyak na lamang ang nagawa ko ngayon. Sobrang sakit. Tila may malaking napunit sa puso ko at sa tingin ko ay hindi na ito mababalik pa sa dati. I want to kill someone... "Sorry for the trouble that I've caused to all of you, guys. I'm...I'm...really sorry." When he finally closed his eyes I felt empty again. He lost his breath, and it's fvcking hurts.