Novel & Cerita Space Ghost

Nagseryoso na naman siya. “Sa ngayon, hindi mo kailangang mag-alala tungkol sa mga Ghosts. Hindi sila magkakaroon ng lakas ng loob na habulin ka, hindi pagkatapos mong patayin si Jacob. At saka, nagtakda ako ng hamon para sa anim na buwan mula ngayon, kaya magiging abala sila sa paghahanda para doon. Ang kanilang mga nangungunang mandirigma ay bata pa, kaya sila ang kinabukasan ng mga Ghosts. Hindi nila gugustuhing ipagsapalaran ang pagkawala ng kahit sino sa kanila, para maunawaan mo rin si Alex." sabi.“Nakipaglaban ka nang husto at napakadesperadong manalo sa labanang ito,” sabi ni Spencer. “Naiinis ka ba sa pagkakait sa iyong sandali ng katanyagan?” “Hindi ko kailangan ng katanyagan o kal

Nasa tenga ang kanyang cellphone, may kausap sa kabilang linya. "Yes. . uh. . let see. I'll see it, later. Yeah!" Sabi nito sa kausap tipid na tipid magsalita. Kinabahan ako bigla! Ang gwapo! Potek! Parang may lahing banyaga. Kulay asul ang kanyang magandang mga mata. He look so damn hot with his white loong sleeve na nakatupi hanggang siko. . depinang depina ang kanyang panga.

his husky voice bounced on the four corners of the room. "Nasa'an ka?" he again asked. Mabilis niyang isinara ang bintana na siyang nagsisilbing sikretong tulay sa pagitan ng Mundo ng tao at mundo ng kamatayan. Ngunit hindi pa rin siya nagpakampante, malakas ang black aura na umiikot sa kabuuan nang kwarto. He walked towards the dining, on comfort room, and lastly the lady's room. And there he saw a Ghoul sipping Felicity's soul. A white fog-like is coming out of Felicity's mouth through the Ghoul's body.

Pero halos magising ang buong diwa ko sa nabungaran ko sa labas. Sa sala, nakaupo si Tirso. Wala siyang suot na kahit ano. Hubo't-hubád siya, at sa harap ng malaking screen ay malinaw kong nakitang may pinapanood siyang pelikula na… alam kong hindi pang-family viewing. SPG. Oh, God! I mean, ganito ba siya lagi? Dapat bang bumalik na ako sa aking kwarto para makanood siya ng ganito?

"Hindi. Ano ba 'yon?" Hindi ko alam kung pinagtitripan niya ako dahil parang natatawa siya. So, minamaliit niya ba ako dahil hindi ko alam ang likuan ng spaceship? "Edi, SaTurn!" Ah. Okay. Sa Saturn pala kung saan lumiliko ang spaceship?

Kung hindi pa siya nito sikuhin ay hindi pa siya matatauhan. “Huh- what?” She asked, agad nangunot ang noo ng pinsan saka siya matamang tinitigan. “Ano?” Untag niya rito, “Kanina ka pa nag i-space out eh, okay ka lang ba talaga?” “Y-yeah, I-m- I’m fine, sorry… walang problema.” Sagot niya saka nag pilit ng ngiti rito. “Sigurado ka?”

“Gaga ka! Bakit mo sila iistalk. Mamaya mapag-kamalan pa tayong..ano ngang tawag yun? Yung bang parang obsessed ka na sa idol mo. Basta ‘yun! Hay nako, hanap nalang tayong ibang mapagkaka-abalahan. Ikaw kasi, dito mo pa napiling mag renta, bukod sa mahal, e mahal pa mga kainan.” Nagpakawala nalang ang dalaga ng isang malalim na hininga. Hindi lang talaga sya mapakali. She’s been having weird dreams lately. Wet dreams, to be exact. PAGBANGON ni Jace ay dumiretso ito sa sala nang mapansin na wala si Ross. They don’t have schedules for today, kaya naisip nitong lumagi nalang sa bahay. He felt bored. Kaya naglaro ito ng mobile games, pero maya-maya pa ay parang hindi ito mapakali. Para bang may

mabilis niyang sabi saka lumihis ang mga mata sa likuran ko. Napauwang ang aking labi sa gulat bagay na hindi ko na nasabi ang susunod na script sa aking linya. Mabilis ang mga pangyayari lalo pa at nang may tumawag ng pansin namin mula sa aking likuran. “Good evening and Happy birthday, Mr. Samaniego!,” masayang bati ni Daniel na agad akong hinalikan sa pisngi. Napatuwid agad ako ng tayo nang may brasong humawak sa aking beywang. Nagkamayan pa sila ng Papa ko na tila wala siyang ginagawang masama sa likod ko.

Ang kanyang balat ay naglalabas ng singaw, at ang lilang aura niya ay kumukutitap na parang kandilang malapit nang mamatay. "I'm... here," ungol ni Alistair. Pero nang magdilat siya ng mata, hindi ang wasak na field ang nakita niya. Ang langit ay hindi na asul—ito ay naging kulay dugo. Ang mga bituin ay tila mas malapit, at isang dambuhalang space elevator ang nakatayo sa abot-tanaw.

Ang buong stadium ay nagmukhang outer space. Isang dambuhalang spotlight ang tumama sa gitna ng stage. Lumitaw si Sirius. Ang kanyang broad shoulders sa puting tank top ay naging silweta laban sa liwanag ng isang blue giant star. Sirius in his deep, resonant voice."Stellars... welcome to our galaxy"