Spoken Poetry Tagalog Pangarap Novels & Stories

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

Mahigit kalahating oras din namin iyon ginawa at na-enjoy ko naman ito kahit halos lumabas na ang dila ko sa kakasigaw. Marami pa kaming sinubukan kagaya ng paraw sailing. Base sa sinabi ng crew na nag-assist sa amin, ang Paraw ay isang salitang Cebuano para sa isang bangka na may dalawang mga outrigger, na tinatawag na "katig." Nagtatampok ito ng isang malaking crab-claw sail at isang mas maliit na tatsulok na foresail. Karaniwang ginagamit ng mga lokal ang mga bangka na ito para sa pangingisda at pagdadala ng mga kalakal, ngunit sa paglipas ng panahon, ginamit ito para sa paglalayag sa paligid ng isla para sa libangan.

Ang pusong napagod kakahintay Kaya sa natitirang segundong kayakap ka Maaari bang magkunwaring akin ka pa Mangangarap hanggang sa pagbalik Mangangarap pa rin kahit masakit Baka sakaling makita kitang muli Pagsikat ng araw, paglipas ng gabi Kung di pipilitin ang di pa para sa'kin Baka sakaling maibalik Malaya ka na, Malaya Isusuko na ang sandata aatras na sa laban Di dahil naduduwag kundi dahil mahal kita Mahirap nang labanan mga espada ng orasan Kung pipilitin pa, lalo lang masasaktan Mangangarap hanggang sa pagbalik Mangangarap pa rin kahit masakit Baka sakaling makita kitang muli Pagsikat ng araw, paglipas ng gabi

Ang luluma ng karamihan sa mga tagalog at kastilang salita na ginamit pero masarap siyang basahin at maganda sa pandinig kapag sinabi. "Lubos ang aking lumbay. Nagising ako kaninang umaga na hindi binabati ng nakangiting sinag ng araw. Malakas na tikatik ng mga patak ng ulan sa bubong ang siyang nagpabatid sa akin na panibagong siphayo ang kailangan kong bunuin. Puspos ng kapighatian ang aking puso sa mga mensaheng aking nakalap mula sa aking panaginip na dapat kong itala dito sa aking tala-arawan."

“Sige po, te.” “N-nay… Alam kong naririnig mo ako. Si Siting po ito. N-nay please kapit ka pa, ha… May pangarap pa tayo. Ayaw mo bang makita akong umaakyat sa entablado habang tinatanggap ang diploma ko sa kolehiyo? Nay, wag mo muna akong iwan, maawa ka, please. Ikaw lang naman ang dahilan ko kung bakit ako nangangarap, kung bakit ako nagsusumikap, kung bakit ako lumalaban. Gusto ko lang po maging proud ka po sa akin kaya Nanay, maawa ka po, ayaw ko pong mag-isa…” Napahagulhol na ako ngunit kahit na nahihirapan na akong magsalita ay hindi ako tumigil sa pagbulong sakanya. “Lumaban ka po, nay, please… Nagmamakaawa po ako, wag mo po akong iwan, please nanay… ‘Di ko pa po kaya, nay… Kung iiwan

Ano ba kase ang nangyari sa paligid ko? Ngunit sa kabila ng mga katanungang iyon, ang aking kasalukuyang kaligayahan at excitement para sa aming pamilya ay hindi nawala. Kasama si Thav, naramdaman kong walang pagsubok ang hindi namin malalampasan. Sa kabila ng mga lihim at mga panganib na bumabalot sa aming buhay, kami ay magkasama at handang harapin ang anuman ang darating. Lalim nun pwede na ako gumawa ng tula. Napagtanto ko rin na gumagaling ako sa wikang Tagalog yung medyo malalim siya. Sanaol diba? Ganito pala ako kapag buntis.

--- --- "About the message?" --- --- Tumango ako. --- --- "The second legacy." --- --- Sandaling natahimik siya. --- --- "Are you worried?" --- --- Napangiti ako nang bahagya. --- "No." --- --- "Surprised lang." --- --- Dahil kung may nagsabi sa akin noon... --- Na ang pinakamalaking pangarap ko ay hindi pala maging pinakamalakas. --- Hindi ko paniniwalaan.

Mila sa stage: “Magandang araw po sa lahat! Ako po si Mila Montereal mula sa Montereal School… at ang talent ko po ay Spoken Word Poetry na may kaunting acting. Ang pamagat po ng aking tula ay… ‘Boses ng Batang May Pangarap.’” Nag-slow fade ang ilaw. Tumugtog ang instrumental sa likod (na si Liam ang nag-edit gamit ang cellphone app). Tahimik ang buong ballroom. "Sa harap ng maraming tanong, ako'y batang nagtataas ng kamay. Hindi para magreklamo, kundi para mangarap ng sabay. 'Di ako takot sa ‘Mali!’. Dahil bawat sagot, kahit may sablay, ay hakbang sa pag-unlad ng sarili." bigkas ni Mila.

Dapat nag-teacher pala ito at mahilig pala magturo. Tumango-tango naman si Keyller habang pigil na pigil na ni Kit ang matawa. “For the word I told you, it is tek-bah-lang, Keyller… not tekbe-leng. Your Tagalog accent is funnier than mine.” Then she giggled. "Tek-bah-lang is a group composed of rapists."

It made me shiver and almost melted my bones. Isang malakas na halinghing ang pinakawalan ko nang sa palagay ko ay umaabot na ako sa r***k ng ligaya. In a swift movement, he slid his tongue inside my secret center. I literally stopped my breathing for seconds before releasing it harshly. Akala ko ay labis-labis na ang ligaya na hatid ng pagdampi ng kanyang mga labi sa bungad ng aking paraiso, pero may makahihigit pa pala roon. The exquisite pleasure was crawling in my whole body, making me moan wantonly.