Spoken Poetry Tagalog Pangarap Mga Nobela at Kwento

“Manigas ka riyan, bahala ka. Kahit ano pang sabihin ko, tiyak naman na hindi mo mauunawaan. Lokong ‘to. Pasalamat ka, malaki-laki kang magbigay, kung hindi baka tinadyakan ko pa ang mukha mo. Mahirap na nga ang tao, inaakusahan pa ng kung anu-ano. Siyempre, sinasamantala ko ang pagkakataon. Ganoon talaga ang buhay.” “Shut up.” “Mukha mo.” “I already said shut up!” “I was saying a poem. That’s all.” “Poem, my ass! Liar.” “It’s true. ‘Want to hear the English version? ‘I love the mountains. I love the rolling hills. I love the flowers. I love the daffodils. I love the fireside. When the lights are low. I love—” “Oh, shut up!”

Ilang sandaling pa silang nag batuhan ng salita bago ako nanlumo sa sunod na eksena. They kiss... a real sweet passionate kiss. Hndi ko alam kung sino ba ang tumugon sa halik na iyon. Basta ang alam mo malalim ang halik, kasing lalim ng punyal na tumarak sa puso ko. Hindi ko alam kung paano ako nagka-lakas ng loob para tumayo sa nanginginig na tuhod at humakbang palapit sa mga ito na mukang may seryoso nang pinag-uusapan.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Jessa's POV DAPIT-HAPON. Naghahalo ang kulay pula at kahel na kulay ng kalangitan. Malamig ang simoy ng hangin pero payapa ang dagat. Napapaligiran ng lantern ang mga paligid na siyang nagbibigay naman ng liwanag. Mas lalong nagmukhang romantic ang lahat.

“T-teka, paano mo nalaman?” “Katulad ng sabi ko kanina, naranasan ko na ‘yan. Hindi mawawala sa mundo ang ganyang mga tao, ang hilahin ka pababa hangga’t di ka na makabangon pero wag kang mawalan ng pag-asa. Dahil ang mga ganyang tao hindi ka lang kayang lamangan.” Natatawa niyang sabi bago tinanggal ang kamay niya sa balikat ko.

,i am so damn scared that i might be stuck in here at hindi na makabalik pa, mahirap mag isa sa dilim na ang tanging naririnig mo lang ay ang boses at iyak ng mga taong paulit ulit nakikiusap na bumalik ako, how i wish they knew that i want to wake up and come back as much as they want to but shit i just couldn't, i can not find the way back. All i could do is to hear them begging and crying, feeling their love for me but no matter how i tried to give them the signs that i can hear them ay wala, no matter how i scream my lungs out hindi nila naririnig, i am losing my shits damn it i am missing them so much specially my baby but i can not do anything but to cry and pray na sana ibalik na ako

“Sparkling lights all over town Children's carols in the air By the Christmas tree A shower of shower of stardust on your hair.” @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG]

Pinagalitan ko ang anak ko sa language namin at naiiyak na lang. "Pwede na ba siya pumasok, yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo. appaga dangsingwa daehwahaneun geos-eul bogo goelowohaji maseyo. appaga geuliwoyo. maj-ayo. yeong-eona tagallogeueoleul jogeum haseyo." tawag pansin ko sa mag-ama ko. (Speak english or a little tagalog, don't make your daddy suffer that he can talk you, you miss him, that's right, you should speak english or a little tagalog.)

Tikhim ni Arken ang nagpagising sa akin mula sa malalim na iniisip. "So tell me, paano ba ligawan ang isang Paloma Velez?" Ang kanyang tanong ay tila isang bombang sumabog sa aking harapan. Napipilan ako at tanging pagkurap lang ang nagawa.

nauutal at paos kong sagot. Tumango-tango siya habang hindi pa rin naalis ang kaniyang ngiti. “Kate Artemis Herrera. . . It was such a beautiful like a Goddess of the Moon. Feel free to speak in Filipino or Tagalog, naiintindihan kita. At saka nakakapagsalita ako ng Filipino o Tagalog.” Akala ko kasi ay magsasalita pa ako ng Ingles pero mabuti na lang at nakakaintindi siya ng Filipino o Tagalog. Hindi kasi halata lalo na’t mukha siyang foreigner.