Sports Romance Novels & Stories

tanong ni Alex “Magkakasama sila Ice at Richard doon. Hindi pwede iyon.” Paliwanang ko “Oo nga ano? Naku! Paano kung sa gabi habang walang tao maisipan nila Ice at Richard na maglakad sa tabing dagat… sa ilalim ng puting ilaw, sa dilaw na buwan… Ang Romantic diba?” Bigla akong napatingin ng masama kay Alex.

Hindi niya man lang sinagot ang sinabi ko. "Janna, I'm serious. Pakasalan mo ako!" Nasa parking area na kami ngayon, sinusundan ko pa rin siya. "For some reason, nasisiraan ka na ba ng bait?" Inis na tanong niya sa akin. Nang akmang bubuksan niya na ang pintuan ng kotse niya mabilis kong naiharang ang katawan ko doon. "No. Alam kong kailangan mo ng pera at kailangan ko rin ng mapapangasawa. Don't worry, it's a contract marriage only. I'll marry you not because I love you, but because I need you to forget."

Namo-mroblema na ako dati kapag hawak niya na ang kamay ko, kapag iniisip kong baka magbasa ang kamay dahil sa pawis, parang awtomatik, iniisip ko palang, magbabasa na ang kamay ko. "The part when the sun was setting behind them, after their heart to heart talk they kissed. It's just too romantic." sabi ko habang inaalala ang mga nangyari sa ending ng pelikula. Romance ang mga gusto kong genre ng pelikula. Noong mga nakaraan na linggo, palaging horror o kaya naman thriller ang pinapanood namin. Ngayon, nagrequest ako na romance naman para maiba.

sobrang saya ko. "I love you, Wife," I said in calm soft tone while thrusting slowly inside her. Love once ruined us both, hurt us, make us desperate, suffer... but still love is the one who fix us, healed us, and now we're both happy as we continue to cherish every moment. She softly moan when I get deeper inside her. She rolled her eyes and couldn't stop herself to move her head. I kissed her forehead as I slowly take off my wet wild monster...

Kagaya na lang ng birthday ng kanyang Lola Kurita, pumunta rin naman noon si Everly nang dahil mayroong respeto pa. “Tungkol sa divorce natin—” “Huwag mo na munang problemahin iyon, Everly. Hintayin na lang muna natin na umayos ang pakiramdam ni Lolo.” Napaangat na ang paningin ni Everly. Puno pa rin ng paghingi ng paumanhin ang kanyang mga mata. Marahan niyang kinagat ang pang-ibaba niyang labi. Hindi mapigilan ni Roscoe ang sarili kung hindi ang maantig pa ang kanyang puso. Tumaas na ang kamay ni Roscoe na dumapo sa labi ni Everly. Inayos niya iyon upang sabihan siyang huwag itong kagatin.

Dumeretso kasi kami sa bahay nila at pagakatapos neto, pupunta na kami sa hotel kung saan kami mag iistay ng anak ko at saka nalang kami dederetso sa simbahan kinabukasan. Masaya ako para kay Lilibeth dahil ikakasal na siya sa lalaking mahal niya at mahal siya. Si Troy lang naman ang lalaking pinakamamahal niya na boyfriend niya noon, asawa na niya ngayon. "CONGRATS LILIBRTH! READY KANA BA OPARA BUKAS?" nangingiting tanong ko though kita ko naman sa mukha niya na masaya siya at excited na siya.

Hindi sinasadyang marinig ko ang usapan nila. “Hindi ko nga rin alam. Ang sabi lang ni Chaeus ay na fall out of love siya sa fiancee niya. Ngunit base naman sa pag-aasikaso niya sa hospital, tingin mo hindi niya na talaga mahal? Ilang taon din sila. Marami na rin silang mga sakunang nalagpasan.” Sa narinig ay lalo pang tumindi ang galit ko. Ewan ko ba, pakiramdam ko ay nagamit lang talaga ako. Tinikman lang nito ang katawan kong lupa ko na sobrang nakakasama ng loob.

Hindi niya alam kung dahil ba sa pagod o dahil sa presensya ni Sir King na tila laging nakabantay sa bawat galaw niya mula sa malayo. Nang makarating siya sa lamesa, yumuko siya nang bahagya para ilapag ang baso. “Champagne po, Madame.” Isang investor ang kukuha na sana ng baso nang biglang may "aksidenteng" tumama sa siko ni Sharon mula sa likuran. Isang malakas at sadyang tulak. Ang lahat ay tila nangyari sa slow motion. Ang tray ay tumagilid, at ang tatlong baso ng mamahaling champagne ay diretsong tumapon sa kandungan ni Madame Sigismundo.

Itinaas niya ang kanyang tingkayad upang mas maabot ang lalaki. ​Nang makuha ang sagot, hindi na nag-aksaya ng kahit isang segundo si Jace. Inangkin niyang muli ang mga labi ni Zoe nang may mas malalim, mas mabagal, at mas seryosong ritmo. Isang slow-burn romance na unt-unting lumalagablab sa bawat segundong lumilipas. Ang malalaki at maiinit na palad ng doktor ay gumapang pababa mula sa balikat, dumaan sa likod, hanggang sa hawakan nang mahigpit ang balingkinitang bewang ni Zoe. Binuhat niya ito nang bahagya, sapat para mas lalong maglapat ang kanilang mga katawan at maramdaman ang mabilis na tibok ng puso ng isa't isa.

"Gusto kita, Shai. Hindi ang kompanya ang rason ko kung bakit kita pinilit na pakasalan ako. Gusto kita, matagal na" Hindi ko alam kong paano ko nakayanan ang gabing iyon. Mayroon akong nalaman tungkol sa kaniyang nararamdaman. Noong inalok niya ako ng kasal ay nawaksi sa isipan ko ang pagtingin niya sa'kin. Kaya ngayong inamin niya ang nararamdamdan para sa'kin ay muling nanumbalik kung paano niya ako titigan. Sumilay ang maliit na ngiti sa aking labi nang mapagtantong isa akong masuwerteng babae. Hindi lang nagkakagusto sa akin ang lalaking pinangarap ng iba, pinakasalan pa. Kaya naman, kahit lihim ang relasyon namin, habang-buhay ko itong iingatan.