Start Anew Quotes Novels & Stories

“Walang phone. Walang libro. Walang usapan kung hindi ikaw ang nagsimula.” Tumango siya. Mabagal. Parang nasiyahan pero hindi pa tapos. “At kapag nagsimula ako ng usapan?” “Sasagot ako nang maikli. Diretso. Walang tanong pabalik kung hindi mo hinintay.” “Tapos?” “Kung may utos ka, uulit ko muna bago gawin. Para siguradong naiintindihan ko.”

Ang malungkot niyang ekspresyon ay napalitan na ngayon ng nakakalokong ngisi. “Forty nine, pareho na tayo ngayon ng kapalaran simula ngayon. Magkasama, lilikha tayo ng magandang kinabukasan para sa bagong universe." … Nagsimula siyang magsalita nang walang tigil, nangako ng maraming benepisyo at nagsasalita tungkol sa hinaharap, kaya't kahit si James ay halos kumbinsido.

At magbibigay ng mga bagong dahilan, upang ikaw ay magpatuloy. Isang tao na makakasama mong bumuo ng mga bagong alaala. At maghahatid sa iyo sa panibagong simula. At doon, masasabi mo sa iyong sarili na, tama nga sila, na ayos lang na natapos na ang unang kabata ng kwento na isa na lamang ngayon na alaala. At walang masama sa muling pag uumpisa. Lalo na kung may isang tao ang handang samahan ka at patunayan sa iyo na ang lahat ng pagwawakas, ay may katiyakan na magandang simula.

"E, hindi naman talaga kayo nag-break ,'di ba? Sa halip ay tadhana ang naglayo sa inyong dalawa.." "Pero wala siyang natatandaan, kaya kahit mahirap mang tanggapin, kailangan namin magsimula muli sa umpisa kung paano kami unang nagkakilala. Kailangan naming bumuo ng bagong memories nang magkasama. At kapag kusa nang bumalik ang lahat ng alaala niya, baka siya na mismo ang kusang makipagbalikan sa akin.."

Until then, please continue believing in love, in hope, and in new beginnings. Take care of yourselves. And never stop chasing the stories that make your heart feel at home. With all my love and endless gratitude, Anne Author ❤️

At doon… sa gitna ng maliit na park, sa ilalim ng fairy lights, sa katahimikan ng gabi dalawang pusong minsang natakot, minsang nasaktan, minsang nadurog… ay sabay na muling nag-step forward. Hindi pa love. Hindi pa “kami.” Hindi pa perfect. Pero may beginning. Isang beginning na hindi biglaan. Hindi mabilis. Hindi impulsive. A beginning built slowly. Safely. Honestly. At iyon ang pinakaunang hakbang ng totoong healing. At iyon ang tunay na simula nila.

"Sigurado ka bang kasal nga tayo?" Bahagya siyang natigilan at parang nauutal. "Kung gusto mo, magpa-register na tayo ngayon." Natawa ako nang may halong pangungutya. "Teka, paano mo ipaliliwanag ‘yan sa mga magulang mo? Kay Nara? Sa lahat ng tao?"

Ramdam ko ang paginit ng mga mata ko, kasabay non ay ang pagtulo ng luha ko. 'This is it―we're going to start a new life. As a family.' (PS: HELLOW EVERY2, THIS IS MS.AGA. MALAPIT NA PO TAYO SA END NG SIDE 2, SO SIDE 3 IS COMING SOONNN)

“Hello, bagong buhay.” Maya-maya, napansin ko ang isang matandang babae na nakaupo sa tabi ko. May ngiti siya at tila ba nababasa ang iniisip ko. “Tumakas ka, hija?” tanong nito sa malambing na boses. Napatitig ako sa kanya. “Ah… hindi po, gusto ko lang pong magsimula ulit.” Tumango ito, sabay sabi, “Mahirap ang bagong simula, pero minsan ‘yun ang kailangan para matutunan mong magmahal muli—una sa sarili mo.”

“Isang simula na walang kasiguraduhan kung kailan magiging masaya muli.” --- Habang nakaupo si Lennah sa kanyang kama, napagtanto niyang kailangan niyang magsimula muli para sa kanyang sarili. Kinuha niya ang kanyang diary at sinimulan ang pagsulat ng mga plano, mga bagay na gusto niyang gawin, mga pangarap na matagal nang nalimutan. ‘Maglakbay sa ibang lugar.’ ‘Subukang mag-aral muli.’