Static Crime の小説・ストーリー

pinatigas niya ang ekspresyon ng mukha na tulad ng ginagawa niya kapag may kaharap siyang criminal sa New York, dahil sa trabaho niya. They call them the devil, because he's not afraid to sin. He's not afraid to kill or to lie to get what he wants, at higit sa lahat, he punishes ang make the lives of those criminals a living hell. At kung inaakala ni Drake na takot pa rin siya rito tulad noo, puwes... Biglang bumukas ang pinto at nagsipasukan ang tatlo pa nilang kapatid. And just like that, nasira ang moment niya. Mga panira talaga ito ng diskarte niya.

Tumayo agad ito nang makita ako. "A-Andra!" maluha-luhang saad niya. Nasa US kasi ito nang nangyari ang krimen at hinuli ako ng pulis. "Kuya." saad ko at niyakap ito ng mahigpit. "My God! Anong nangyari sa mukha mo! Sino ang may gawa niyan?" umiiyak na saad niya. "Maliit lang na sugat po ito." nakangiting saad ko rito.

Nakanguso naman ito at hindi na umimik pa. Hindi rin kalaunan ay tapos na kaming kumain at tiyaka nag punta na sa lamesa na lagayan ng mga handa, medyo wala nadin tao dahil gabi na kung kaya't ito na ang oras nang pag-babalot ng ulam, tila kaming mga kriminal kung mag plastik ng mga ulam para maiuwi sa bahay nang matapos kami ay nilagay ko ang akin sa bag na dala ni Abe at ganoon din yung sakanya at handa na sanang umalis nang may tumawag sa amin.

I’m so sick to be their son. “Humarap ka sa akin!” I didn’t move nor flinch. I am a criminal. I killed someone. I’m so sick of these hands. They are dirty. How many times should I rince it para lang mawala ang dumi ng nagawa ko? No. It’s permanent. It’s like a virus, running towards my system and slowly killing me.

Sagot ko at matamis siyang ngumiti sakin Itinuloy niya ulit ang pagkain niya at kahit wala na din akong gana ay pinilit ko nalang din ubusin ang pagkain ko. Malupit si Gray at hindi ko inakala na ganito pala siya, Ang pagkakakilala ko sa kaniya noon ay isa siyang tahimik at mabait na lalake pero mag mula nung kidnapin niya ako ay lumitaw na ang kasamaan niya. Mag kaibigan kami ni Gray at nakilala ko siya dahil dati siyang miyembro ng black lion. Isang grupo na pumapatay ng masasamang tao at kriminal, Ang mga pera na nakokolekta nila sa mga sindakato na natatalo nila ay itinutulong nila sa mga batang nasa ampunan.

sambit ni Cristy. Lihim na napangiti si Trixie, sa pakikipagkasundo nya kay Cristy alam nyang magtatagumpay na sya na makapaghiganti sa mga Del Mundo. Hindi sya nagkamali na lapitan eto ngayon, anak eto ng Mafia Lord na tinatawag na “Red men” ang orgnaisasyong nag o-operate local and abroad, mga illegal ang mga pinapasok na negosyo ng Red men, mahigpit etong kalaban ng Black men organization na grupo ng mga vigilante, ngunit hanggang ngayon nanatiling lihim ang pagkakakilanlan ng mga kasapi nila.

"Sa madaling salita, ang bawat isa sa mga krimen na yun ay napakaseryoso." Kumuha si Harvey ng ilang tisyu para punasan ang kamay niya. "Maliban roon, hindi mo pinansin ang reputasyon ng Longmen pati ang interes ng Country H para maliitin ako, lahat ng yun para kumampi sa mga Islander! Talagang napakatindi ng kasalanang to!" "Ayon sa kodigo, ang sadyang paglabag sa batas ay isa pang bukod na kaso! Mapaparusahan ka sa mga nagawa mo."

Hindi ito aksidente lamang. Inilapag ni Blair ang hawak na baseball bat at isinandal sa pader malapit sa pinto bilang paninigurado. Sinabi niya sa sarili na hindi niya iyon gagamitin, pero baka sakaling gamitin niya ito bigla-bigla. May katawagang “crime of passion”. Ang ibig sabihin, minsan na normal sa mga taong makakagawa ng krimen dahil sa matinding galit. Kaya mas mabuting ilayo niya muna iyon sa

"Pero parehong masasama.... Pumapatay ng mga tao." Narinig ko ang pag buntong hininga nito. "Bakit ngaba may batas ang mundo? Dahil sa mga krimen na nangyayari, hindi ba? Krimen na pag nanakaw, pangingidnap, pananakit sa kapwa, pangungurakot o ano pang matatawag dyan na krimen pero ang higit sa lahat ay ang pag patay. Pag patay na hindi lang kami ang mga bampira ang gumagawa kundi pati kayong mga tao ay nagagawa rin yun." Sat sat nito.

Ngiti niyang alam niyang nakakainis. ’yung tipong parang alam niya ang sikreto mo kahit hindi. “Stalking is a crime,” sabi ko. “Then arrest me,” sagot niya. “I’ll plead guilty.” Mara stood up so fast parang may sunog. “Uh...CR lang ako,” sabay alis. Traitor. “Ano’ng kailangan mo?” tanong ko. He tilted his head. “You.” “Wrong answer.”