Story Of Sadness Novels & Stories

Sa huli, namatay ang kanyang lola, at sinabi sa kanya ni Vince na pinatay ito ng kaaway ng kanyang tiyuhin. Sa sandaling iyon, pinatay din ni Vince ang kanyang pag-ibig. Nagdusa siya ng somatization ng depression at madalas na nagsusuka. Gumawa ng ibabg kwento si Vince at hindi binigyan ng hustisya ang kanyang lola.

Ngunit kahit gaano kalalim ang kanilang pag-iyak, kahit gaano kalakas ang sigaw ng puso nila wala na si Sandra. Ang Madrigal family ay biglang naging tahimik at malamig. That emptiness was unbearable. Si Mike, nang mabalitaan ang pagkamatay ng manugang, ay muling bumagsak at nanatiling walang ganang magsalita. Tulad ng sabi nga, the greatest sorrow is when white-haired people bury the black-haired ones. Dahil dito, nagpasiya si Nicholas. Sa harap ng kanyang lolo, mahigpit siyang nagsalita.

Hindi man lamang nalungkot si Sabrina. Pagkatapos noon, natanggap ng mag-asawang iyon at ng kanilang anak ang nararapat na kaparusahan, at matagal nang nakabangon si Sabrina mula sa trauma. Gayunpaman, nang marinig ito ni Isadora, siya'y na-shock. Bagaman namuhay sa kahirapan si Isadora noong siya'y bata pa, walang bagong damit na maisuot at madalas na nagugutom, mayroon siyang ina na nagmahal sa kanya, kapatid na nagtanggol sa kanya, at may isang libong dolyar kada buwan mula sa kanyang ama. Hindi niya inaasahang mas malungkot pa pala ang kabataan ni Sabrina kaysa sa kanya.

May sulat na nakatali roon kaya agad niya itong kinuha at binasa. “Not every story deserves a happy ending…” basa ni Cassandra sa nakasulat. Malaki silang napalunok habang may kakaibang kaba agad na nararamdaman ang babae. Alam niyang may hindi magandang mangyayari.

When he nodded, I then told the word I had read in which book. “Love acts like a rubber band that when you let go of the other end, the other would be hurt badly. We are responsible for writing our life's love story, and only we could decide on what to write in its pages.” I told him too. He sighed. Alam kong naintindihan niya, he sacrifice his own happiness, para lamang sumaya ang babaeng mahal niya.

Nagtawanan at nagpalakpakan ang mga tao nang makita ang ginawa ni Dean. Wala namang pagsidlan ang tuwa sa aking puso. Sa wakas ay natuloy na rin ang pinakaaasam-asam kong kasal namin ni Dean na ilang beses kong napanaginipan noong teenager pa lamang kami at noong inaakala kong patay na siya. Ngunit ngayon ay walang asungot na tumutol sa aming kasal tulad sa aking panaginip noon. Wala na ring taong kumidnap sa amin gaya ng sinabi ni Dean At marami man kaming pinagdaanan na mapait na nangyari sa buhay namin lalong-lalo na ako ay nanaig pa rin ang sweet naming pagmamahalan. Finally, my bitter-sweet love story has a happy ending. END

CHAPTER 2 First installation of A Wife's Grief Series WRITTEN BY MissteriousGuile A WIFE'S SORROW ROSEGAIL'S POV Napamulat ako, inilibot ang paningin sa paligid. Nakahiga parin ako sa pwesto kung saan nawalan ako ng malay. Natuyo na ang dugo sa ulo at kamay ko dahil sa bubog kanina. May nakita pa rin akong bubog sa kamay ko, maliit lang s'ya pero mahapdi.

Whether it is happy or sad, if we have a fine perception, we see reality. Ang k'wento na binabasa ng babae ay ang pinakapaborito ko sa lahat. The characters remained alive. It's not a tragedy, but definitely not a romance with forever relationship. The man and the woman have decided to end their relationship because they chose to let go rather than holding on to something they can't control anymore. I know that my story is worth the lady's tears.

Bawat detalye ng paghihirap ni Liam ay isang sampal sa aking pagkatao. Pakiramdam ko, wala akong kwentang ina. Habang ang anak ko ay unti-unting nilalamon ng dilim dito, nasaan ako? Nandoon ako sa malayo, nagpapakalunod sa sarili kong depresyon, ni hindi man lang naramdaman na humihingi na ng saklolo ang sarili kong dugo’t laman. Sa bawat kwento ni Manang tungkol sa mga gabi na hindi natutulog si Liam, tila may mga palasong paulit-ulit na tumatama sa puso ko.

I want to know how it hurts when his love faded. Am I going to cry a river? To weeps a bitter tears? To endure the pain and resentment Or... Is my love for him will fades also?' Iyon ang summary ng kwento. The usual Annseen, malulungkot ang mga kwento. Nakakahawa yong lungkot at sakit. Napasinghap ako. "Wala bang mas lulungkot pa rito?" may halong biro ko pang saad. "Ang story natin."