Stranger Quotes Novels & Stories

"Alam mo, Sobra ka na puro ka kiss 'di naman kita kaano ano. You're just my ex sperm donor na walang kwenta! Duh. Ano 'to Stranger with benifits?!" " Seriously? Stranger pala huh." Nakangisi siyang tumitig sa mga mata ko kaya napaatras ako hanggang sa mapasandal na ako sa pader nang macorner n'ya na ako ay mabilis niyang idinampi ang labi niya saakin.

naningkit ang mga mata ni athena sabay sabing"Marry your Ass,stranger!" TBC

tanong nito na mayroong ngiti sa labi. “I don’t like sharing to strangers,” she replied. “No luchshe podelit'sya sekretom s neznakomtsem. On ne osudit tebya, potomu chto ne znayet tvoyu istoriyu s drugoy storony,” anito. [translation: But it's better to share a secret to a stranger. They will not judge you because they dont know the side of your story.] Mahina siyang natawa at napailing. “Really?”

“Nangyari?” “Tungkol sa fiance mo.” Ilang minuto siyang natahimik kaya napatingin ako. Tinignan niya rin ako na parang may kung anong hinahanap sa mukha ko. “Sabi kasi nila, mas madaling maka-move on kapag nilalabas at mas madaling maglabas sa mga taong hindi mo kilala, sa mga strangers.” “I don't want to be a stranger though…” mapungay ang mga matang aniya. Hindi ko alam kung dahil ba antok na siya o dahil ba sa isang latang beer.

Hindi niya alam kung alin ang mas malakas, ang kaba o ang pagsisisi. Dahil kung alam lang sana niya ang totoong katauhan nito noon pa man ay hindi sana niya ito tinanggihan nang ganoon kalamig sa airport. Hindi sana niya ito tiningnan na parang disposable stranger. At lalong hindi sana niya sinabi ang mga salitang iyon. “Don’t cling to me, Mr. Stranger. I still plan to marry into a respectable family.”

Parang ako ang simula at dulo ng gabi niya. “Hindi ka mukhang pangkaraniwan,” he said, approaching me. “Neither are you,” sagot ko agad, deadpan. “Zech,” sabay abot ng kamay. Hindi ko tinanggap. “I don’t touch strangers.” Ngumiti siya. Genuine. No offense taken. “Then let me stop being one.” I didn’t expect that.

Nag-order ng black coffee, walang asukal. Pagtingin niya sa akin... grey eyes. Tumigil ang mundo ko. Hindi ko alam kung tatakbo ako papalapit... o tatago sa ilalim ng counter. Kasi yung estranghero mula nung gabi na yun... bumalik..parang ito ..parang sya ngunit di ako sigurado.

Patuloy na nagsalita si Enzo. “So from now on… don’t believe what strangers say, okay?” Parang biglang nabasag ang sandaling katahimikan. Napakurap si Roco. Ang kaunting mabuting impresyon na nabuo niya ay agad na naglaho. Bahagyang kumunot ang noo niya. Tiningnan niya si Enzo nang diretso. “Daddy,” tanong niya, may halong hamon sa boses, “is Mommy a stranger in your eyes too?”

[Crossed Lines] “Some lines aren’t meant to be crossed… but the moment you do, there’s no way back.” ~~~ “Now this… is getting interesting.” The stranger’s voice filled the room. Calm. Mocking. Dangerous. My breath caught in my throat. Julian didn’t move. Didn’t react. But I felt it— That shift in the air. That silent warning before something breaks. “Who the hell are you?” Julian asked, his voice low and controlled.