Stranger Quotes Novels & Stories

Lumipas ang oras na hindi ko namamalayan. Habang naglalakad kami sa tabing-dagat, pareho kaming nakayapak, hinahaplos ng malamig na tubig ang aming mga paa. “Do you always talk to strangers like this?” tanong ko. Umiling siya. “No. Just the ones who make me forget the world.” “Flatterer,” sabi ko, kunwari’y inirapan siya, pero totoo, kinakabahan ako.

Ibang klaseng bata talaga ang kaharap ko. “You know what kid, Sometimes it's good to tell your problem to strangers because no matter what you will tell them, they don't know you. Hindi ka nila huhusgahan, hindi ka nila mamaliitin, bagkus makikinig lang sila sa ‘yo. You get my point, buddy?”

"The usual." "Copy. Kunin mo na lang dito sa shop bukas ng umaga," sabi nito. "Okay." Pinatay ni Achillles ang tawag, saka inilapat ang likod sa upuan. "Fuck! Why am I so grumpy as fuck?" Bumuga siya ng marahas na hangin, saka wala sa sariling napatitig sa sofa. A memory flashed through his fucking mind. It was that woman, sleeping on the sofa.

Marunong naman humalik si Cherry, kaya naman ay hinalikan niya pabalik ang lalaki na mas lalong nagpainit sa pakiramdam niya. Alam niyang parehas silang wala sa wisyo, wala sa sariling pag-iisip, pero hindi iyon ang gusto niya munang isipin dahil masyado nang nag-iinit ang buong katawan niya dahil sa halik na ibinigay ng strangerong lalaking ito. Nagulat na lang siya nang bigla siyang buhatin ng lalaki at ipinasok sa isang kwarto; bukas ang mga ilaw kaya naman mas lalo niyang nakita ang kagwapohan ng lalaki.

Mas madali niya itong mapuntahan sakto naman na lumabas ng banyo si athena,nakabihis na ito at binawi sa kanya ang hawak niyang purse. Akin na yan! Di ka lang pala bastos pakialamero kapa. Tse,akin na. Nang mabawi ng dalaga ang purse na hawak ni Zachery ay nagmartsa na ito papunta sa dahon ng pinto pero bago yun sumigaw ang binata. Na ikinalingon ng dalaga"Marry me Athena Soliven" naningkit ang mga mata ni athena sabay sabing"Marry your Ass,stranger!" TBC

Napangiti siya. "Sasabihin ko sa ‘yo tutal naman hindi naman kita kaibigan. Para na ring nagkikwento ako sa isang estranghero. Donut ang pinakapaborito ko sa lahat." "Complete stranger ba talaga ang turing mo sa akin?" "Hindi naman tayo magkaibigan in the first place, ‘di ba?" "But we could be."

Nakaismid din ito. Aba! M*****a to… "Hmm… so, ikaw pala ang babaeng trending ngayon dito sa lugar namin. The stranger bride. Well, you're beautiful but Aliyah is much better than you," tahasang sabi nito sa akin. Napanganga ako sa pagiging prangka at pagkukumpara nito sa akin sa ex fiancée ni Isaac. "Excuse me? Ang pangit ng bunganga mo," nasabi ko na lang habang magkasalubong ang mga kilay.

" Thanks...thank you for helping and for the food, thank you for taking care of me and for treating my wounds even though I'm a stranger" Tumitig ito sa mga mata ko dahilan para hindi ko malaman kung anong gagawin ko, biglang nag hurimintado ang puso ko na tila ba nagkakagulo ang nasa loob ko. " But, don't just help anyone and don't let stranger in your house"

“I should know about you. I just helped a 'stranger' from those dangerous people.” Tinitigan ko siya habang unti-unting nawawala ang ngisi ko. May kung ano sa mata niya na hindi ko matukoy. It's something deep. And the way he considered me as a 'stranger' give an exquisite feeling inside me. He really didn't remember me at all. "Anong ibig mong sabihin?" Nagkunwari akong wala maalala. "Bukod sa party kagabi, may ginawa pa ba ako?"

"I don't understand that last part, but it doesn't sound good. It sounds like something I won't like." The stranger shrugged. "Probably." "But I am still curious. So would you care to elaborate?" "Handa ka ba sa maririnig mo?" "Dude, sa galit na nararamdaman ko ngayon? Handa na akong marinig kahit ang pinakanakakasuklam na balita. So, go. Lay it on me!"