Stranger Quotes Novels & Stories

Saka resonable naman talaga ang sinasabi niya dito. Nanlumo ang estranghero, "I'm heartless, right? I guess, I don't deserve her as well..." Then this stranger, strangely gazes at her deeply. Naawa naman si Mia, na-konsensya ng slight dahil sa sobrang honest niya. "I believe, as long as you're alive... There's still a chance to apologize and atone the mistakes you made from the past." Sinsero niyang puna. "Go to her and say sorry, try to catch things with her as well." Dagdag niya saka ngumiti at nag-iwas ng tingin para tanawin ang malayong fountain.

Naisipan niyang yumuko sa mesa niya dahil nakakaramdam siya ng hindi maganda. She is feeling uneasy. She can't blame anyone but only herself. She needed to find that stranger but she made a promise not to sue him. What if the stranger never recognizes her anymore? And worst, she will be involved in a scandalous situation, her parents will know it as soon as possible.

habang iniisip ko na ayaw ko kabaligtaran naman ng katawan ko dahil parang ayaw niyang tumigil. Tama ba ‘tong nagawa ko ngayon? did i really gave my perlas ng silangan to a stranger like him? nakakahiya, feeling ko nakakahiya yung ginawa ko.. can't believe na may nakakita na ng buo kong katawan sa hindi ko pa kakilala.

"It's really nice to have someone to listen to you. You don't need them to say anything or give advice, sapat na iyong nandiyan sila at nakikinig." I nodded my head. "Akala ko, kay Juancho ko ito masi-share. Itong pagsasabi ng tungkol sa nangyari sa akin noon, pero hindi ko naisip na sa taong hindi ko pala kilala. A complete stranger." Tiningnan niya ako na parang nagtataka. "Hey, am I still a stranger to you?" Nilunok ko ang maliit na hiwa ng spam at bread. "Uhm, hindi na?"

Tumingin siya sa akin ng may nagtatanong na tingin. "H—huwag mo akong iwan. Samahan mo ako, kahit sa gabing 'to lang." Nauutal kong paki–usap. Hindi ko na makilala ang sarili ko, nagiging desperada ako ng wala sa oras. Malumanay lang siyang tumitig sa akin. "How can you trust a stranger when you don’t even know his name?" Mahinahong tanong niya. Napakalalim ng boses niya, tipong kaya kang hatakin nito sa iisang tawag niya lang.

sabi nito sa matanda at umalis na kaming hila-hila pa rin Ako nito sa aking braso. "Zeb ano ba?" "Don't talk to strangers!" Napanganga Ako sa sinabi nito."Ano raw? Ano Ako, Bata! Arg!"

What a man, I laughed. "Stop haha. I thought I'm looking at an angel. Not a flirty stranger."nagbibiro kong sabi ng nakangiti. "Your eyes aren't playing tricks on you. You're really looking at an angel right now. Stranger? That's hurt Ashi. If that so, I want to be your favorite stranger." nakakapanibago siya. Hindi naman siya ganito kahapon e. Ano kayang nakain nito?

Nagbuntong hininga si Anna kasama ang pagod na nararamdaman nito. “Recuerda esas palabras que te dije. Y si el destino nos vuelve a engañar y nos deja encontrarnos, debes tratar bien a un extraño y así me lo pagarás. Trátame como si no nos conociéramos, entonces puedo ser tu amigo incluso en la distancia. (Remember those words I uttered to you. And if destiny fools us again and lets us meet, you must treat a stranger nicely and that's how you'll pay me back. Treat me like we don’t know each other, then I can be your friend even in distant.)”

Ang tanging nasa isip lamang niya ay ang makawala at makaalis. Ngunit ganoon na lamang ang lakas ng kabog ng kanyang dibdib nang biglang bumukas ang pinto ng kwartong kanyang kinaroroonan at iniluwa niyon ang isang estranghero na hindi niya gaanong maaninag ang mukha sapagka't may kadiliman ang sa may pintuan ng kwarto at kung saan ito nakatayo. "Mabuti naman at gising ka na." Anang estranghero, na boses lalaki, bago ito lumakad papasok sa kwartong kanyang kinaroroonan at isinara ang pinto.

“Yung kailangan mo pang ikahiya sa ibang tao ang sakit mo. Kasi feeling mo, wala kang karapatang masaktan kahit ikaw yung nasaktan.” Tumingin siya sa akin. “Hindi nakakahiya masaktan, Leah,” marahan niyang sinabi. “Mas nakakahiya lang yung mga taong nanakit.” Napabuntong-hininga ako. “Hindi ba weird na sinasabi ko ’to sa’yo?” tanong ko. “Hindi naman tayo close.” Ngumiti siya ng bahagya. “Sometimes, mas madaling magkwento sa estranghero. Walang expectations. Walang judgment.”