Stress Management Quotes Mga Nobela at Kwento

Ilang linggo pa lang, halos wala pang pagbabago, pero ramdam ko na, may buhay na nabubuo sa loob ko. “Alam ko,” sagot ko. “Pero hindi naman ibig sabihin no’n na titigil na ako sa lahat.” Lumapit siya at marahang hinawakan ang bewang ko. “Hindi kita pinapatigil sa lahat. Gusto ko lang na magpahinga ka muna. The company is stressful. Alam mo kung gaano kagulo doon.” Naalala ko ang mga bulungan. Ang mga matang matatalim. Ang mga pagkakataong halos hindi ako makahinga sa pressure.

Napangiti ako nang mapait sa naisip ko. "Ganun ba? Mabuti kung ganun. At mabuti na rin siguro 'yon para may iba kang mapaglilibangan. Mabuti nang ma-stress ka sa trabaho kaysa sa ma-stress ka rito sa mga hindi magandang nangyayari rito sa bahay. At para na rin makalanghap ka ulit nang preskong at mabuting hangin, hindi na puro kamalasan at kasakitan na hangin ang nalalanghap mo rito sa loob ng bahay."

Nakaka-inspire siyang pakinggan, malayo sa seryoso at madalas ay nakaka-stress na awra sa opisina. ​"You have a lot of great ideas, Xavier. Sayang at hindi masyadong napag-uusapan sa board meetings," puna ko habang humihigop ng kape. ​"Well, business is business, Bea. But tonight, I'm glad I ran into you guys. At least I can talk about things that actually matter to me," he said with a warm smile.

Hindi kaagad nakasagot ang Doctor. "Kung hindi pa bumuti ang condition mo sa loob ng tatlong buwan ay baka wala na tayong magawa pa," ani nito at napabuntong hininga. Masakit para sa kanyang ibalita ito sa kanyang inaanak na napalapit na rin sa kanya. "I suggest you avoid getting stress. Mas bumibilis kasi--" "Stress?" Mapait itong natawa ng bahagya. "I'm the CEO of one of the biggest companies in the country. Stress is basically my last name," ani nito na nakaharap na sa malaking bintana.

Ramdam na ramdam ko ang init ng kaniyang malalaking palad na bumaon sa manipis na tela ng corporate skirt ko. Inilapit niya ang mukha niya sa may tenga ko, sapat para mangatog ang mga tuhod ko sa tindi ng init ng kaniyang hininga na dumampi sa balat ko. "I'm stressed, Ms. Santos. At alam mo kung anong ginagawa ko kapag stressed ako?" "S-Sir, oras ng trabaho—"

“Nothing to worry, ma’am. You’ll feel better soon.” Habang minamasahe siya ay nasa nabinbing trabaho ang isipan ni Jemima. Nang nasa head area na ni Jemima ang kamay ng therapist ay nagbigay ito ng suhestiyon. “You should relax, ma’am. Avoid too much stress. Try to get plenty of rest.” “Oh, I can’t rest now. I have many things on my plate.” Ngumiti naman sa kaniya ang therapist. “At least take time for yourself.”

Nagkatinginan kami nina Mom at nang Lola niya. “Pag-pasensyahan niyo na, stress lang sa trabaho itong apo ko,” Paumanhin ng Lola niya sa amin habang tina-try nitong ngumiti. “It’s okay, we understand,” Halos pabulong sa sabi ni Mom.

"Eh bakit problema ba iyon? Mayaman naman iyong boss mo, maraming pambiling gatong iyon." "Gatong ko ma'am, ubos na," animo'y kaawa-awa niyang sabi. "Galingan mo kasi, hirap kasi sa'yo siya lang pinapakinggan mo. Sabihin mo sa kaniya, buntis ako mahirap ma-stress ang buntis. At tanungin kita, kanino ba desisyon ng mas nakakabuti? Kung nandoon ako, malándí iyang boss mo, mag-aaya ng ano iyon, walang pakialam sa sugat iyon. Mas okay na nandito ako. At sabihin mo sa kaniya, bawal ma-stress ang buntis, na-iistress ako sa pabalik-balik niya sa'yo dito. Sige na balik ka na doon, sabihin mo sa kaniya."

natatawa kong sagot dito. Mula pagmulat ng mata ko, sinasabi na ni Zach 'yan. And up until now na nagreready na siya sa pagpasok sa office ay patuloy pa rin siyang nagreremind sa'kin. "Just please promise me, don't starve yourself." "Yes." "Don't stress yourself." "Yes." "Don't go out." "You don't have to be worried about me, okay? I can handle myself, I promise. Now, be calm and prepare yourself, Zach."

“Ganoon ba, submit your resignation now or I’ll make sure that you’ll never have another job in the future.” “Wow, tinatakot mo ba ako?” “Hindi. I’m just stating a fact. At huwag mo akong guguluhin. Mahal ang peace of mind ng isang bilyonarya.” “Ang yabang mo ah!” “Depende lang sa kausap. Dapat sa’yo sinasampal ng katotohanan. Nanahimik ako pagkatapos nanggugulo ka.” Bawal sa kanya ang ma-stress. Napahawak siya sa kanyang tiyan. Baka makasama sa baby kapag na-stress siya.