Romans & histoires Stress Management Quotes

Ilang linggo pa lang, halos wala pang pagbabago, pero ramdam ko na, may buhay na nabubuo sa loob ko. “Alam ko,” sagot ko. “Pero hindi naman ibig sabihin no’n na titigil na ako sa lahat.” Lumapit siya at marahang hinawakan ang bewang ko. “Hindi kita pinapatigil sa lahat. Gusto ko lang na magpahinga ka muna. The company is stressful. Alam mo kung gaano kagulo doon.” Naalala ko ang mga bulungan. Ang mga matang matatalim. Ang mga pagkakataong halos hindi ako makahinga sa pressure.

Napangiti ako nang mapait sa naisip ko. "Ganun ba? Mabuti kung ganun. At mabuti na rin siguro 'yon para may iba kang mapaglilibangan. Mabuti nang ma-stress ka sa trabaho kaysa sa ma-stress ka rito sa mga hindi magandang nangyayari rito sa bahay. At para na rin makalanghap ka ulit nang preskong at mabuting hangin, hindi na puro kamalasan at kasakitan na hangin ang nalalanghap mo rito sa loob ng bahay."

natawa ito sa sinabi ko at hindi ko naman na marahan na pala niya akong sinasayaw. "Ginagawa mo?" takang tanong ko dito. Para kaming buang nito na sumasayaw kahit walang tugtog. Hindi ko mapigilang hindi matawa sa aming dalawa at ganoon din siya. "Sabi nila, ang pagngiti ay isang way para ma lessen yung stress daw eh." maya maya ay anas nito. Tumaas naman ang kilay ko sa kaniya. Pinalibot niya ako gamit ang kamay niya at ng humarap ako sa kaniya ay nagtanong ako.

“Sabi ng iba, sweet daw siya sa ‘yo.” Napangiti ako nang kaunti. “Minsan.” “Grabe, Amara. Parang kilig goals na kayo,” sabay tili niya. Umiling lang ako at ngumiti ulit. Kung alam lang niya na kahit may mga kilig na moments, mas madalas ang mga tahimik na araw. Mas marami pa rin ang usap sa gitna ng stress, kape, at power naps.

Hindi kaagad nakasagot ang Doctor. "Kung hindi pa bumuti ang condition mo sa loob ng tatlong buwan ay baka wala na tayong magawa pa," ani nito at napabuntong hininga. Masakit para sa kanyang ibalita ito sa kanyang inaanak na napalapit na rin sa kanya. "I suggest you avoid getting stress. Mas bumibilis kasi--" "Stress?" Mapait itong natawa ng bahagya. "I'm the CEO of one of the biggest companies in the country. Stress is basically my last name," ani nito na nakaharap na sa malaking bintana.

Ramdam na ramdam ko ang init ng kaniyang malalaking palad na bumaon sa manipis na tela ng corporate skirt ko. Inilapit niya ang mukha niya sa may tenga ko, sapat para mangatog ang mga tuhod ko sa tindi ng init ng kaniyang hininga na dumampi sa balat ko. "I'm stressed, Ms. Santos. At alam mo kung anong ginagawa ko kapag stressed ako?" "S-Sir, oras ng trabaho—"

“Ayos na siya, Danie. Samahan mo si Liam doon. Mas alam mo ang farm.” “Mag-aaway lang kami. Gusto niya lang din naman ang masusunod, ‘di gawin niya.” Bumalik ang inis ko sa binanggit niyang pangalan. “Tinatanong mo ako kung paano mababawasan ang stress ng Don, ‘di ba? Ito na. . . ito ang sagot ko sa ‘yo. Gusto niya na ikaw ang mamahala sa hasyenda. Danie, kasi ang stress— puno ‘yan sa paligid. Buhay ‘yan, wala tayong control kung kailan sila darating at gaano kadaming problema ang darating. Pero ang control-in ito, iyon ang kaya na ‘tin. Nasa tao ang paghawak sa sitwasyon. Ang tao ang magmamaniobra ng problema.”

Nagkatinginan kami nina Mom at nang Lola niya. “Pag-pasensyahan niyo na, stress lang sa trabaho itong apo ko,” Paumanhin ng Lola niya sa amin habang tina-try nitong ngumiti. “It’s okay, we understand,” Halos pabulong sa sabi ni Mom.

dagdag pa nito. Never n'ya pa naranasan ang ganitong stress sa kan'yang buhay. Akala n'ya ay mas ma stress s'ya sa kan'yang trabaho at minsan sa kan'yang ama dahil sa kagustohan nito na palagyan s'ya ng bodyguard ngunit hindi n'ya inaasahan na sa babaeng kaharap n'ya ngayon ay para s'yang mabubuwal sa lupa ng walang sugat. Hindi n'ya alam kung magagalit s'ya o matatawa sa mga pinagsasabi nito at parang gusto n'ya itong sakalin ng mga oras na iyon.

"Eh bakit problema ba iyon? Mayaman naman iyong boss mo, maraming pambiling gatong iyon." "Gatong ko ma'am, ubos na," animo'y kaawa-awa niyang sabi. "Galingan mo kasi, hirap kasi sa'yo siya lang pinapakinggan mo. Sabihin mo sa kaniya, buntis ako mahirap ma-stress ang buntis. At tanungin kita, kanino ba desisyon ng mas nakakabuti? Kung nandoon ako, malándí iyang boss mo, mag-aaya ng ano iyon, walang pakialam sa sugat iyon. Mas okay na nandito ako. At sabihin mo sa kaniya, bawal ma-stress ang buntis, na-iistress ako sa pabalik-balik niya sa'yo dito. Sige na balik ka na doon, sabihin mo sa kaniya."