Stress Management Quotes Mga Nobela at Kwento

wika naman niya. “O, e bakit hindi mo na lang tanggalin para mawalan ka ng stress? Alam mo babe hindi ka dapat nagha-hired ng mga ganiyang empleyado. Tuloy medyo kumukulubot na ang noo mo dahil sa isiping iyan. Gusto mo bang lumabas tayo? Minsan lang ako makahingi ng break kay Dad. Alam mo naman na medyo busy sa work this fast few days kaya madalas hindi na kita natatawagan or napupuntahan.”

Hindi ko nga lang sigurado. "Hindi ko alam, bakit?" "Aayain sana kita." Ngumiti naman siya sa'kin sabay kamot sa batok niya. "You seem problematic these past few days, gusto lang kitang igala. Para naman mabawasan yang stress mo. Kung ayaw mong mag sabi, ayos lang. Basta hayaan mo akong pagaanin ang nararamdaman mo." Sounds a very great idea.

tumayo ito at niligpit ang gamit nyasa ibabaw ng mesa napab untong hininga naman ako na lumapit dito at niyakap ito. " may problema ba? sabihin mo lang makikinig ako kahit anu payan" pout ko habang nakayakap dito naramdaman ko naman na niyakap nyarin ako kaya bahagya akong nakampante." wala stress lang sa trabaho" mababakas mo ang malalim na pag hinga nito bakit kaya? bat hindi nya ko masabihan ng problema nya siguro talagang stress lang sya

“Then, I guess, the only thing you can do now is to tell them directly how you feel, Jewel. Alam ko ang pakiramdam ng nagkikimkim ng totoong nararamdan. Kaya kung ako sa ‘yo, just come clean, okay? Isa pa, hindi maganda sa kalusugan ang stress. It’s the source of most diseases we have today. So, just tell the truth, Jewel. I’m sure you’ll feel better afterwards.” Jewel smiled. “Yes, dok. Pag-iisipan ko ‘yan,” sagot ng dalaga, may himig ng biro ang tinig. Nanirik naman ang mga mata ni Stacie, inubos ang laman na wine sa goblet nito bago umubo-ubo. “Hay, naku, Jewel! Kilabutan ka! I don’t even think I can make it through this sem at med school. Makakuha pa kaya ng lisensya.”

seryosong tanong ni Garret, nainigurado. “Actually, mataas ang stress level ni Mrs. Thompson. Isa rin iyon sa rason kung bakit siya nahimatay. Stress at over faitigue. Kailangang umiwas si Mrs. Thompson sa mga bagay na nakakapagstress sa kaniya. Mukhang hindi seryoso pakinggan ang “Stress” pero may malaking epekto ito sa araw-araw na buhay ng isang tao. You need to manage your stress, Mrs. Thompson. You can do some exercises and make sure you have enough sleep. Iwasan mo rin muna ang pagkakape. And kapag hindi mo na kayang ihandle ang stress mo, much better to talk to a professional.”

Natatawang sabi ni Jake na ikinatawa nilang lahat. Sira tong tukmol na 'to, ah! Pati tuloy ako natawa na lang sa mga kalukohan nila. Haysstt. Nakakawala ng stress. "Basta, always remember, don't let your problem change your smile, Let your smile change your problem." Nakangiting sabi ni Shane. Ayiieeee saan niya napulot 'yon? Hahaha!! "Saan mo na research 'yan, nget?" natatawang sabi ko.

Mas lalong naging madilim ang ekspresyon ng kaniyang mukha. "Elizabeth." Sinubukan kong kalmahin siya dahil alam kong magagalit na naman siya. Pinanlakihan niya naman ako ng mata. "I'm trying to take care of myself, Cassy. I can also take care of my baby. And if you're worried that I might get stressed today, I can handle it, don't worry. Stress is a normal thing in my everyday work. Sanay na ako." Aniya sa monotonong boses.

Ang saya lang ng usapan namin. Hindi ko namalayang isang oras na pala kaming nagkukwentuhan — tungkol sa trabaho, sa pusa niyang madalas mangalmot ng sofa, at sa kung paano niya sinasabi ang “stress” na parang cute lang. “Alam mo, akala ko intimidating ka,” sabi niya bigla. “Ha? Ako?” natawa ako. “Bakit naman?” “Kasi tahimik ka. Parang hindi approachable.”

Hindi na kami madalas lumalabas, at hindi na rin kami madalas na nagkakausap. Pareho kasi kami ni Quen na pressured sa pamilya. Kahit supportive sa kanya si tita, hindi pa rin maiwasan na ma-pressured siya sa pamilya niya. Sino ba naman kasing hindi matatakot sa future? Sino ba naman kasi ang hindi kakabahan na baka maling path pala iyong tine-take mo. Masyado kaming na-i-stress sa pamilya, kaya nung sabihin niya sa'kin na nabawasan ang lungkot niya noon nang dumating si coach sa buhay niya, natuwa ako.

Napabuntong-hininga ako. Parang napakadaling sabihin ng salitang iwasan ang stress, pero paano? Halos lahat ng nangyayari sa buhay ko ngayon ay puro problema. Ang kompanya, ang mga taong pinagkakatiwalaan ko, at ang mga lihim na tila unti-unting sumisira sa akin. “Ano ba ang nagiging problema mo lately?” mahinahon nitong tanong.