Stress Management Quotes นิยาย & เรื่องราว

Maraming katanungan ang gusto niyang maliwanagan. "Uhm... Mukhang importante ang lakad mo, yeah, sure I'll tell her!" Nauunawaan naman siya ng ama. Alm nito kung gaano kakumplikado ang sitwasyon niya. Gusto naman niya ang ginagawa dahil gusto niyang ilayo na rin ang mga magulang sa stress. Thinking na walang ginawa ang mga ito mula nang mawala siya kung hindi ang hanapin siya. Specially her mom. Hindi niya ma-imagine ang paghihirap ng kalooban nito sa mahabang panahon na pagkakawalay niya sa mga ito. They deserve a stress-free life now at gagawin niya ang lahat para matupad iyon kahit tutol pa ang ama. Ayaw pa sana nitong bitawan ang kanilang kumpanya dahil hindi pa naman daw siya matanda p

pananakot at biro kay Crystal. “I donʼt care with your jokes, Clifford! Itʼs not funny!” Inakbayan na lamang niya si Crystal, saka kumindat-kindat ng ilang beses. “Huwag mong ibababad ang iyong sarili sa stress dahil baka maglaho ang pinakaiingatan mong mukha. Baka hindi ka na mapansin ng iniirog mo.”

pinilit ni Jav na ngumiti. “Sigurado ka bang hindi ka na-stress sa trabaho? Jav, okay lang magpahinga. Saka, hindi naman ako naghahangad ng sobra. Ayoko naman na kalusugan mo naman ang magkaproblema dahil subsob sa trabaho." “Mahal ko, okay lang talaga ako. Makita ko lang kayo, nawawala na ang pagod ko," sagot ni Jav na may lambing.

hagikhik ng kaibigan ko. "Isa ka pa! Layuan mo na nga ako. Late na nga ako, dumagdag mo pa," simangot ko. "Minuto lang naman, kaya ayos lang 'yan sa manager natin. Huwag ka na mag-stress diyan!" alok pa nito. "Sige na, bye. Balik ka na sa pwesto mo. Dahil marami na namang bubuyog dito, sarap nila pausukan eh," parinig ko sa ibang katrabaho namin.

tanong naman niya sa akin, Nang agad naman akong napatingin sa kaniya at natawa, “Of course—trabaho ko ito dati, alam ko na ang mga gagawin dito—” tugon ko naman sa kaniya Napangiti naman siya nang sabihin ko iyon sa kaniya, “Pero tatandaan mo na hindi ka dapat ma-stress ng sobra okay? Controlin mo dahil iniingatan natin ang puso mo ha,” saad naman niya sa akin

Narinig ko pa ang malalim nitong buntong-hininga. "Mr. Lucchese, kung hindi siya makikinig sa mga payo ko ay malabong hindi siya gagaling sa sakit niya. Isa pa, hindi siya pwedeng ma-stress." "Mom, narinig mo ba ang sinabi ni Cara?" "Naririnig ko kayo," sagot ko sa mga ito.

Because. “Nothing,” she mumbled. “I… I forgot what I was about to say.” Mahina itong natawa sa kanya. “And that only means one thing: you needed rest, anak. Kailangan mong magpahinga. Hindi pwedeng mas mauna ka pang magkaroon ng Alzheimer’s disease kaysa sa akin. Masyado ka nang stress sa negosyo mo. Breathe in and breathe out. You need to relax, okay?”

Nararamdaman ko ‘yon. "Hindi naman mawawala sa ‘yo ang company e. Iba lang ang mag ma-manage nito at ang maganda ay kapatid mo pa. Pwede ka namang tumulong dito while doing another things. Isipin mo nalang na nag bakasyon ka sa position mo. Don't stress yourself," mahinahon na sabi ko. "Yes. I know that. Nakaka-frustrate lang talaga," aniya. "Right. I understand. That's your feelings and that is valid. Calm down,"

Ngumisi ako at umiling sa tanong ni Katty sakin. "Bihirang tamaan ng stress ang bruhang yan. Tuwang tuwa pag halos di na siya makahinga sa sobranh daming gagawin." Tumango tango si Katty sa sinabi ni Vanessa. I chuckled. Of course nakakaramdam din ako ng stress. Gusto ko rin mag-rant pero kapag kasi alam kong tapos na, hindi na ako makapag rant. Masaya na ako dahil natapos na. Besides, alam ko naman talagang mahirap na kapag nasa Junior year ka na, mas lalo na kapav graduating na kami. Mas maraming gagawin.

May kung anong kumirot sa dibdib ko. "Ayos lang po, kulang lang po sa tulog," sagot ko. "Are you sure? You really looked so unwell," I can feel the concerned in her voice. Tumango ako bilang pag sisiguro. "Corporate World is really stressful, Hija. But don't overworking. Just deal of it one at a time, don't rush," tito seriously said. Tumingin ako kay tito na malambot ang matang nakatingin saakin. His words gave me the courage to do it because he's right. Nangilid ang luha sa mga mata ko at umiwas ng tingin.