Subconscious Novels & Stories

Halos mapasinghap siya nang makitang matiim itong nakatitig sa kanya at mukhang wala itong balak itago iyon. Dahil sa alak, nakaya niyang tumitig pabalik dito. May kung anong kislap na naglalaro sa mga mata nito, hindi niya mawari kung natutuwa ito o namamangha. Maari ring naiintriga o sadyang natural na itong ganoon. Kasing-itim ng gabi ang kulay nito at nakaka-conscious ang paraan nitong tumitig sa kanya. Lalaking-lalaki—nakaka-hipnotismo, at nakakapagbigay ng kakaibang init sa kanyang katawan.

Kabanata 10 HINDI MASABI ni Sheeva kung magpapasalamat ba siya’t naputol ang isa na namang masamang panaginip o maiinis dahil sa sunud-sunod na mararahang katok sa pinto ng kaniyang silid. Umungol siya subalit hindi siya napagbigyan ng kaniyang lalamunan sa paraan na gusto niya. Lubog pa kasi ang kaniyang boses dahil kagigising lamang ng kaniyang diwa kung kaya’t hindi siya makaingit ng bongga at suwayin ang mga alaga niyang fennec fox sa pagkalatok sa pinto. She frustratingly stirred in her messy bed. Bahagya niyang iminulat ang isang mata atsaka sinilip ang battery operated na compact digital alarm clock sa night table sa gilid ng kaniyang kama.

Umayos ng upo si Hanna at tiningnan ako at ganon din ako sakanya. “I have the ability to read people’s minds.” She explained. Natahimik ako at namangha. Hindi ko akalain na may makikilala akong special na tao rin katulad ko. “And you, you have the ability to foresee how people going to die.” I nodded. “Why are you saying this? What do you need from me?”

At kailangan nilang mag-usap dalawa tungkol dito. Ikaw kasi eh! Marupokpok ng taon! Sise sa kaya ng subconscious niya. She made a mental note about this. Kailangan nila itong pag-usapan ng masinsinan

Huminga siya nang malalim at nagpatuloy, "Habang nasa introspection ka, mabilis na nagbago ang ekspresyon mo sa loob ng ilang segundo. Sa tingin ko, dahil iyon sa sobrang dami ng sagabal sa isipan mo. Kung gusto mong marating ang unconscious realm, kailangan mo munang maging walang pagnanasa. Kung hindi, mahihirapan kang magtagumpay." Pinagdikit ni Nanako ang mga labi niya at sinabi, "Gusto kong subukan ulit."

Sinubukan kong kumawag pero kahit anong gawin ko ay lalo akong nahihila pailalim. Parang may kamay na nakahawak sa aking paa dahil hindi ko ito maigalaw ng maayos. Pakiramdam ko rin ay namamanhid ang mga kamay ko. Bakit biglang ganito ang panaginip ko? Hindi man ito katulad ng dati na nasa isang lumang bahay ako. Pero parang pinapatay naman ako dahil sa nilulunod ako ng panaginip ko sa tubig. Alam kong binabangungot ako pero bakit kahit anong gawin ko ay hindi ako magising? Parang isang mundo na ang subconscious mind ko sa tuwing nananaginip ako. Animo may sarili akong mundo rito dahil parang realidad lahat ang nangyayari sa akin. Pati na ang takot ko ay tinut

Medyo mahaba haba pa naman yung byahe lalo na at medyo traffic kaya yung playlist ng Paramore yung pinatugtog ko tsaka nagpaalam sa dalawa na iidlip ako at gisingin na lang ako kapag bababa na kami, same lang din naman kasi kami ng bababaan kahit iba-iba kami ng subdivisions. Nagising ako dahil sa tapik sa balikat ko kasi bababa na pala kami, hindi ko namalayan na ang haba pala ng naidlip ko. Pagkababa naming tatlo, nagkanya-kanya na kaming paalam sa isa't isa at pareparehong sumakay ng tricycle. Grabe nakakapagod pala bumyahe lalo na siguro kapag nag college na ako, parang ayoko tuloy ng malayong univ hays. Buti na lang bukas ay wala kaming pasok kaya makakapagpahinga ako ng mahaba at di ko

Halos hagkan ko na ang sahig sa pagtuwad na ginagawa dahil sa bilis at malakas na pagbayo niya. This man. I want this man so bad. But it's like a beautiful dream that never happened. Kinabukasan ay nakita ko na lamang ang sarili ko sa kama ko. May suot na roba at iisipin na sanang nalasing lang ako kagabi at panaginip lang ang lahat. Kung hindi lang dahil sa tatlong marka sa dibdib ko at isa sa aking leeg. Pumasok tuloy ako sa trabaho na naka-turtle neck.

Ito ang kauna-unahang pagkakataon na nadama talaga ni Liston Santos na ang pamilyang Santos ay maaaring maging isang subsidiary ng pahayag. Ang salitang subordinate ay maaaring isang maliit na pangit, ngunit nakasalalay ito sa kung anong bilog na nakakabit nito, at sa isang lugar tulad ng pahayag na mas mataas kaysa sa ordinaryong pagiging makamundo, kahit na nakakabit ito, sulit ito.

Well in my defense, kapag nasanay ka na kasi sa isang bagay, agad mo ring napapansin kung bakit bigla na lang itong tumigil at doon pa sa mga pagkakataong hindi mo inaasahan. "Love, tara na," wika niya. Agad akong huminga ng malalim at napapikit na lang. Gumaan ang loob ko dahil hindi niya ako nakalimutan. Siguro'y dala lang rin siguro iyon ng aking sobrang pagkabahala. It's so random, but sometimes random thoughts could be our subconscious mind warning us to prepare for something big. Yeah, I'm weird, it's part of being an overthinking girl.