Sugat Picture Novels & Stories

Anong meron? "Bilisan mo! Gusto ko ng umuwi!", irita kong sambit. "May sugat ang pwet mo.", deretso niyang sagot. May sugat? Namilog ang mga mata ko. Agad akong napatakip doon gamit ang purse ko. Natagusan ako!

Biglang bumukas ang pinto at lumitaw ang isang napakataas, marangal at maringal na pigura. Nakasuot siya ng malalim na itim na suit. Ang kanyang aura ay nagsasalita lamang ng panganib.

"Gaga ka! Tingnan mong mabuti ang picture! Wala ka bang natatandaan sa mukha iyan?" Kunot-noong tiningnan ko itong mabuti. Natuon agad ang pansin ko sa mga mata nito. "Wala! Sino bang kamukha niyan?" Napairap si Tita Tuwad nang may kasamang pag-iling. Itinuro nito ang mukha ng anak ko. "Hindi ba parang ang laki ng similarities nila?" Nang sabihin niya iyon, tiningnan ko nang mabuti ang mukha ni Seven. Muli akong napatingin sa stolen picture ni Mr. Santiban na naka-side view.

“Sandali nga. Wag mong sabihin na inuna mong puntahan ako kaysa ang gamutin ang sugat mo?” Kumuha siya ng panlinis ng sugat at nilinis ang mga sugat nito. Halos hindi nito maidilat ang isang mata. “Bakit kasi pumayag kang mabugbog? Tingnan mo ang panget mo na tuloy. Lalo kang nagmukhang matanda.”

Kundi isang lalaki. Sugatan... punit-punit ang d*mit at halos hindi ko na makita nang maayos ang kanyang mukha dahil nabalutan iyon ng maraming d*go. "S-sino k-ka?".... TO BE CONTINUED......

Habang nasa kalagitnaan ako ng pagtitipa ay nagulat na lang ako ng makita kong nagbukas bigla ang pinto. Napaangat ako ng tingin saka nakita ang mukha ni Sugar. Nakasuot ito ng sweater na kulay yellow at isang bulaklaking dress at pulang sapatos. Suot niya ang makapal na eyeglasses at hinipos na wavy na buhok. She is a total mess... "Austin, kailangan nating mag-usap..." "W-what are you doing here, Sugar?" napatayo ako sa oras na iyon.

At laking gulat niya nang mapagmasdan ang itsura nito. Isa itong lalaki! Malaki ang pangangatawan nito, at kapansin-pansin ang pangingitim ng mukha nito. Punit-punit ang damit nito at may mga sugat sa buong katawan. Natuon ang mga mata niya sa malaking sugat nito sa braso na tila sariwang-sariwa pa. Umaagos pa kasi roon ang sariwang dugo. May sugat din ito sa noo, na parang pinukpok ng isang bagay.

Kumikislap ang pigura na tila ba mawawala ito anumang oras sa lalong madaling panahon. Nagtataka na tumingin si James sa paligid. Pagkatapos, itinuon niya ang kanyang mga mata sa anino na pigura. Lumakad siya at unti unting nagpakita ang pigura sa isang lalaki. Nakasuot ng itim na roba ang lalaki at mukhang mga tatlumpung taong gulang. Siya ay may isang napaka ordinaryong itsura ngunit nag radiated ng isang hindi nakikitang aura.

Dikta niya in a way na nakaka-insulto talaga. But I'm not into it, dahil hindi ko talaga inaasahan na meron akong sugat. "P-Papaanong nagkasugat ako?" Namimilog ang mata ko, lalo pa't may parte ng shirt ko na napunit. Hindi naman gano'n kalaki ang sugat, parang daplis lang pero maraming dugo ang na dry sa balat ko.

Ngunit kaagad akong natigilan nang buksan ko ang iba pa. Sa left side ng wallet ay may nakalagay na picture. It's not that old of a picture. It was a picture of Rivaill hugging a girl, he looked so happy and smiling from ear to ear while kissing the girl’s cheek. While the girl. . . the girl, looked totally like me. Mas bata ng ilang taon ang itsura habang malawak ang ngiti. I don’t remember being this close to him, at mas lalong hindi ko naaalalang kinuha ang litratong ito.