Summer Solstice By Nick Joaquin Summary Novels & Stories

Napaangat ang tingin ni Joaquin na noon ay busy sa kanyang binabasa. “May dadaluhan akong party mamayang alas-siyete! I need you to come with me!” Feeling ni Althea, tatakasan na siya ng ulirat dahil sa sinabi ni Joaquin. “Sir, labas na po sa oras ng trabaho yun! I am afraid, hindi ko po kayo masasamahan!” ani Althea dahil sa totoo lang, pagod na talaga siya “Ms. Penafiel, that is what you call overtime! Babayaran ka naman so hindi masasayang ang oras mo!” Joaquin said at ibinalik niya ang kanyang paningin sa binabasa niyang mga papel

Nang umalis siya ay naupo na ako sa upuan ko kanina at ngumiti sa nasa harapan ko na may dala ulit na libro. "Hi, Kuya Z!" "Hello!" bati ko habang pinipirmahan ang librong dala niya. "Paborito ko po talaga 'yang Summer Escape! Grabe, hindi ko ine-expect 'yung ending! Pero I'm happy po. At least April and Kyle had their own happy ending po..." Ngumiti lang ako sa kaniya.

Sumikat ang araw sa San Isidro na may dalang kakaibang bigat sa aking dibdib. Ito na ang ika-tatlumpung araw. Ang opisyal na huling araw ng hamon na ibinigay ni Doña Aurora. Habang nag-aayos ako ng aming mga simpleng gamit sa loob ng backpack, hindi ko mapigilang mapatingin sa bintana. Ang malawak na palayan na naging saksi sa bawat patak ng pawis ni Jaxon ay tila nagpapaalam na sa amin.

“Mr. Araniego, hindi po ako ang—” “Hindi ikaw ang ano?” Habang papalapit si Joaquin, tila pabor sa kanya ang huling sinag ng papalubog na araw. Tumama ang liwanag sa kanyang mga mata. Para iyong pinakamahalagang hiyas na misteryoso, maningning, at puno ng awtoridad na imposibleng suwayin. Hindi namalayang napailing si Nina.

“Summer!” Nagalala rito nang husto si Quincy, naluluha nitong tiningnan si Summer. Napuno naman ng pagdadalamhati at awa ang mukha ng Empress. Agad itong lumapit para icomfort si Quincy. “Quincy, hindi permanente ang buhay nating lahat. Kaya mong ingatan ang iyong sarili.” Dito na nagbigay ng utos ang Empress sa mga yunuko. “Ihanda na ninyo ang magiging libing ni Summer!”

Naisip nyang kung malalaman lang nitong hindi totoo ang pagkakasundo nila ni Joaquín ay mabubunutan ito ng tinik sa lalamunan. “Can we not fight? At least not for now. It’s Christmas. Ibigay mo na sa akin ang ‘peace and love on Earth’ kahit ngayong araw lang na ‘to,” wika ni Joaquín pagbukas nya ng pinto at madatnan ang nakabusangot nyang mukha. Tinapik nya nang malakas ang kamay ni Joaquín nang kagyat na apuhapin nito ng palad ang kanyang mukha.

sigaw ni Gray nagtawanan ang lahat kasabay ng mainit na pagbati nila sa amin. Nagsimula ang kasiyahan mayroong nagkakantahan, kumakain at nagtatawanan para sa akin ito na ang pinakamasayang araw sa buhay ko. 5:30 pm 30 minutes bago ang incidente " Everyone lets enjoy the sunset" Napatingin kaming lahat sa paglubog ng araw sinandal ni Nick ang ulo niya sa balikat ko habang nilalaro ang aking mga daliri.

Hindi niya alam kung may ideya ba si Joaquin na siya si Luna Margarette, na siya ang sumulat ng script na ito ang gaganap na main lead. Nakakatawa lang isipin na sinulat niya noon ang When Stars Collided na si Joaquin ang naiisip niyang gaganap bilang Juancho—ang male lead protagonist ng kuwento. Natupad nga iyon, pero bakit may ibang nagki-claim ng script na siyang nagpuyat para maperpekto? “Mr. Rivero... Wednesday ngayon. A-ayos lang ba kung—”

Namalayan na lang niya na sumusunod na rin siya sa bawat galaw nito. Hanggang sa sabay nilang marating ang kaligayahan na dulot ng ganap na pag-iisa. Kaligayahan na hindi maipaliwanag, ngunit may isang salita ang nais ipakahulugan ang lahat. And that is... "HEAVEN!" Ngayon sigurado na siya na si Joaquin ang una niyang karanasan at wala pa siyang pinag-alayan ng pag-ibig noon. Napangiti siya sa isiping iyon at kumpirmasyon.

Nasa likod ito ng countertop samantalang si Joaquin naman ay nakaupo sa upuan malapit sa kaniyang pwesto. Napalunok si Joaquin sa kaniyang nakikita. "D-Diretsuhin mo na ako, Natalia." Kahit na alam naman talaga ni Joaquin ang tinutukoy ng kaibigan, nanatili pa rin itong nagmamaang-maangan. Umiiwas ito ng tingin habang inaalala ang nangyari pitong-taon ang nakalilipas.