Sun Rising Photo Novelas e Histórias

Muli akong nagpokus sa paglubog ng araw dahil mas gumaganda pa ang kulay ng langit habang papalubog ito. Nagmimustulang kahel na langit na ito kaya naman sobrang sarap sa matang panoorin habang tuluyang nawawala na ang araw. 'May every sunrise holds more promise and every sunset holds more peace.'

Napaka-peaceful ng kan'yang mukha kaya't wala sa sariling kinuhanan ko siya ng picture. Silhouette ang kinalabasan 'non. Pero kahit shadow na lang niya ang nakikita sa pictures ay mahuhulaan mo pa din na magandang lalaki siya. "Ano?" tanong niya. "Golden hour. Ito ang ilang sandali pagkatapos ng sunrise at bago ang sunset. The best time para makakuha ng magandang view ng papalubog na araw. Golden kasi, tingnan mo naman." Itinuro ko ang kapaligiran na lalong gumaganda ang kulay dahil sa repleksyon ng araw. "This scenery is too expensive to let go," dagdag ko pa.

It just felt so amusing that we were both watching the sunrise knowing that we were both naked underneath the robes. "Hindi na kailangan, Attorney. I just want to enjoy this moment. I just want to paint this sunrise in my mind, and I hope I will never forget this." Pareho kaming natahimik at dinama ang hangin kasama ang bawat natural na init ng katawan. "This sea looks so majestic with sun rays," I said just so we could talk more. Ngunit hindi ko inasahan ang tanong niya pagkatapos niyon.

she asked. I captured it when we were having a vacation here in Paris. It's my first photo of her. She's smiling so brightly while watching the sunset holding a red roses on her hands. That's the very first time that I saw my mom smiling so brightly. The second photo is when she's walking towards me with a sweet smile pasted on her face, but it's way different. She's smiling but her eyes saying different. The last sweet smile I remembered from her.

Ipinilig n'ya ang ulo dahil para na s'yang minumulto ng babae na hindi na ito mawala-wala sa kan'yang sistema. Lumabas ang araw at tuwang-tuwa si Red habang nakatingin dito. Sa kanilang lahat ito ang may ganitong obsession sa sunrise at sunset. "Tuwang-tuwa ampota! Ano ba ang mayroon sa sunrise at sunset Red na parang timang kang nakangiti habang nakatingin sa paglabas ng araw?" tanong ni Spike dito. "I love the color, it's gold and it's beautiful," sagot nito na may kasama pang aksyon na animo'y tumutula.

May mga panahon na badtrip ako but there are some days that I wish na sana hindi matapos ang araw, Kaya siguro may sunset para may hangganan, para siguro makapagpahinga ka so that, when you wake up in the next morning you have the courage to face the reality, kaya siguro may sunset to end your bad days and let youself rest. Natatawa na lang ako sa aking naiisip 'cause how could I even think positive things knowing that my life is a mess? Maya-maya lang, I saw a guy na umupo unahan ko. He is wearing the same uniform as mine. Hindi ko masyadong kita ang mukha dahil naka-cap ito at nakatalikod sa akin at medyo may kalayuan din. Binaling ko na lang ang atensyon sa araw na papalubog na. Agad ko n

" sabi niya Agad siyang dumiretso sa may batohan. Medyo maganda din ang view dito. Pinauna niyang kargahin ang mga aso at ako nadin ang kasunod na inalalayan niya. May upuan ng puno sa may kilid kung saan nandon din sila pechie at pecha. Agad din siyang umupo na sa gitna ang mga aso. Sobrang lamig ng hangin at presko pa. "It's beautiful here." sabi ko "Yea." sabi niya Habang lumiliwanag na ay may sunrise kaya agad akong napangiti. "Can you take a picture of me?" tanong ko "Sure." sabi niya at inilabas ang cellphone niya Agad akong pumuwesto at nag posing. Kinuha ko ang dalawang aso niya at picture lang kami ng picture.

“Good morning!” “Tara na, tignan natin ang sunrise,” yaya nito. Hindi siya makapaniwala na may asawa na siya. Sa isang iglap ay nabago ang takbo ng kanyang buhay. Bumangon sila ni Bryan at sumilip mula sa veranda. Napakaganda ng tanawin sa labas. Papasikat na ang haring araw. Malinaw ang kulay asul na tubig. Puti din ang buhangin. Tila ito paraiso.

ipinakita sa kanya ni Johnford ang isang picture sa phone nito– isang picture niya habang nakatingin sa sunrise. Tumama ang sikat ng araw sa mukha niya, dahilan para mag mukha siyang nagniningning. (sunkissed) “Ang ganda!” sabi ni Johnford. “Pwede ko ba itong i-post sa efbi story ko?” Sa tingin ni Agatha ay wala namang problema, maganda takalaga ang pagkakakuha ng picture. “Sige, Oo naman.” “Ise-send ko sayo pagkalapag natin.” ipinakita sa kanya ni Johnford ang ilan pang kuha nila kasama ang pagsikat ng araw.

Iyon din kasi ang napansin niya sa isa pang painting na tila tapos na na nakasandig sa gilid ng canvas na kasalukuyang pinipinta nito. Ang kaibahan lang, yung una ay sunset in the midst of flowery garden. Ang kasalukuyan nitong pinipinta ay papalubog na araw sa gitna ng karagatan na nag-reflect pa ang sinag sa tubig ng dagat. Umupo siya sa tabi nito. "Gusto ko rin ng sunrise, Tita Lei." "So, gusto mo ng sunrise at sunset?"