Novelas y relatos de Sun Rising Photo

Matahimik ang umaga sa villa. Sa unang pagkakataon nitong linggo, walang naka-schedule na fitting, photoshoot, o meeting si Cressida. Binuksan niya ang malalaking bintana ng kanyang silid at sinalubong siya ng hangin mula sa dagat. Ramdam niya ang ginaw na may halong alat ng dagat, at ang liwanag ng araw ay dahan-dahang pumapasok, nagdudulot ng ginhawa sa mga mata niya.

Mas lalong lumakas ang tibok ng puso ko nang umupo ito sa tabi ko. "You are lucky to wake up early. This place has one of the most beautiful sunrises." ani nito. Pagkasabi niya nito, dahan dahang lumitaw ang haring araw. Ang kulay abo na ulap ay dahan dahang nagiging puti sa pagtama ng liwanag mula sa araw . Tama nga si Sir Nick ang ganda nga. "New Hope, New Beginnings!" sa isip ko sabay nam nam ang liwanag mula sa araw .

Nakasabit ang malaking picture frame sa mismong wall na nasa uluhan ng kanilang malapad na kama. Kuha ang larawan noong araw ng kanilang kasal, a picture of them kissing under the sunset. Umupo siya sa gilid ng kanilang kama at inabot ang isang picture frame na nakatayo sa ilalim ng lampshade na sa mismong bedside table. Larawan iyon na kuha sa barcelona bunker del carmel.

"Yes." Nang makaalis sila ay nag-umpisa akong maglakad. Kinuha ko ang aking cellphone at kumuha ng litrato. Sobrang ganda ng view. Nag-aagaw na kasi ang liwanag at dilim kaya naman sobrang ganda ng sunset. I smiled. It's freaking perfect! It is indeed that God is the best artist of all time! "Kinukuhanan mo ba 'ko ng picture?"

Sinagot ko ito, nang hindi man lang tumingin sa kanya, at tumuloy sa paglalakad ko, hanggang sa natanaw ko na ang magandang tanawin tuwing umaga. THE Sunrise. Lagi akong masaya sa tuwing nakikita ko ang bukang liwayway sa umaga. Animo'y hinihintay kong masilayan ako ng araw at hinihintay ko siyang maramdaman ng mga balat ko. Naging malaki ang ambag nito sa bawat umaga ko. Simula noong nagbuntis ako, ito lang din ang laging hinahanap ng mga mata ko bukod sa kanya.

There's no turning back now. It's also a time to explore myself. I let my thoughts drown me that I didn't even notice that I dozed off into a deep slumber. *** I stretched out and stand up. The sun hasn't risen yet. Hinawi ko ang malaking kurtina na nasa silid at hinayaang pumasok ang liwanag. I want to witness the sunrise, today. Kaagad akong pumasok sa banyo at naligo. My supply won't last at kailangan kong pumunta sa kalapit na bayan para bumili ng mga kakailanganin.

JENNA’S POV Wahh. Ang ganda ng sunrise, mas maganda talaga ‘pag nasa dagat yung view. Minsan lang ako makakakita nito, nawawala agad yung stress ko. Siyempre ‘pag na sa siyudad ka, expected na buildings lang yung makikita mo, iilan lang yung mga puno at view ng sunset tsaka sunrise.

Rinig kong bulong ng isa na muntik ko nang ikinadapa. Anong jowa at fan? Theory talaga ng mga tao. "Fan ba raw kita, Aishia." Biro ni Stell no'ng nakaakyat na kami sa taas. Klarong-klaro ko na lalo na sa camera ang sunset. Una kong kinuhanan ng litrato ang bundok, araw, ulap at ang mga paru-paro na nagkalat sa paligid. "Nice diba?" Tanong ni Stell.

Malinaw. KUNG SUNSET ANG PINAPANOOD nila kahapon, at ang moonlight ang huling nasilayan bago pumikit ang mga mata— ngayon naman ay ginising sila ng maliwanag na sunrise. Kaagad na bumangon si Osiris nang maramdaman niyang humahalik na sa kanyang paa ang alon ng dagat. Hinanap niya si Summer at natagpuan niya itong natutulog sa loob ng kotse.

Ayaw man niya na maramdaman, masaya siya na muli niyang nakasama sa pagkain si Lance. Halos katatapos lang nilang kumain nang magsimulang sumilip ang araw. Tumayo na si Laura bitbit ang camera. Nakahanap siya ng perfect spot para makuhanan nang maayos ang sunrise sa gilid at tagong bahagi ng restaurant. Sumunod sa kanya si Lance pero hindi siya inabala nito. Naging abala rin ito sa pagkuha ng larawan gamit ang cell phone nito. Nang makuntento sa mga kuha niya, ibinaba na niya ang camera. Katabi na niya noon si Lance.