Sunflower Sayings の小説・ストーリー

Mukha na akong timang na kinakausap ang sarili ko habang ngumangatngat ng sunflower seeds dito sa sala. Iyong kambal naman ay nanood ng anime, food wars ata ang title. Hinayaan ko na lamang silang manood. Nakakapanibago nga eh, hindi sila maingay o magulo ngayon. Prente lamang silang nakaupo habang nanonood sabay ngatngat din sunflower seeds. Maya maya pa ay humihikab na ang mga ito, nagpapagandahan ata sila kung ano mas magaling humikab e. Sunod sunod ba naman. "Mommy antagal Daddy," reklamo ni Ron.

May allergy siya sa sunflower at kahit makita lang 'yon ayaw niya. "You're welcome." Ngiting ngiti si guy gano'n din siya. "Ahm, I need to go may klase pa kasi ako. See you around," she replied with her angelic voice. "Sure, sure. See you." Masayang tumakbo palayo si guy.

"Aya, sigurado ka bang dito natin ilalagay ang mga sunflowers? Masyadong mainit sa pwestong 'to pagdating ng tanghali." Nilapitan ko siya at pinunasan ang dumi sa kaniyang mukha gamit ang dulo ng apron ko. "Ang seryoso mo naman. Hayaan mo sila riyan, mahilig ang sunflowers sa araw. Parang ikaw... kailangan ng liwanag."

Mayroon ding magandang disenyo ng mga sunflower. Si Rose ay lubos na nagulat. Iyon ang parehong kwintas na nasa alaala niya. “Ano, ganda, gusto mo bang bilhin?” Tanong ng nagtitinda. Ngumiti si Rose na parang isang bulaklak ngunit umiling. “Pwede bang alagaan mo na lang ‘yan para sa ‘kin?” Pagkatapos ay umalis siya nang may maliwanag na ngiti.

aniya. Ipinatong nito ang dalawa niyang paa sa balikat nito. Ramdam na ramdam niya ang pagpintig ng kanyang pagkababae, nanginginig ang kanyang mga hita sa sobrang sarap na pinapalasap nito sa kanya. "Ang pinakapaborito kong sunflower," he said chuckling. Tuluyan nitong idinampi ang labi sa labi ng kanyang pagkababae.

Itatanim ko na lang oras na magkaroon ako ng libreng oras sa bahay. Tumango ako rito at ngumiti nang tipid. “At saka puwede rin po bang makahingi ng buto ng sunflower n’yo? Magtatanim po kasi ako sa tapat ng bahay namin.” Tatalbugan ko lang ang mga maliliit na bulaklak ni Kisses doon. Tiyak na maiinggit iyon sa akin kapag lumaki na ang mga sunflower na itatanim ko.

sagot ni Liam. Tuyong ngiti si Mia. “So anong bagay sa’kin?” Hindi agad sumagot si Liam. Lumapit, hinawakan ang kamay niya, at marahang hinaplos ang likod nito. “Yung hindi masyadong perfect,” sabi niya. “Pero totoo, buhay, at marunong lumaban kahit mahangin.” Napatitig si Mia. “Sunflower,” dagdag ni Liam. “Ikaw yung sunflower.”

Patuloy na sinubukan ni Felix na ayusin ang relasyon namin, katulad ng ginagawa niyang pagtatanim ng sunflowers tuwing lilipat kami ng bagong tirahan. "Felicity, magiging maayos din ang lahat. Kapag magaling ka na, iuuwi kita, magtatanim ako ng mga paborito mong sunflowers, at sabay tayong magpipinta ulit," pangako niya.

Iniabot niya sa akin ang mga bulaklak na halos matakpan ang mukha ko sa laki. “Sunflowers? Saan mo na naman ’to nakuha?” tanong ko habang nilalanghap na ang amoy niyon. “I figured roses are too cliché for a first day. Sunflowers suit your vibe today—bright and blooming,” aniya sabay bukas ng pinto para sa akin. “So, how’s the first day? May nang-asar ba sa’yo? Feeling closed? O baka naman may nag-attempt nang kumuha ng number mo?”

Totoo naman ang sinabi ni Aaron, pahirap nga talaga ang boss namin, lalo na ng di pa nagkakilala sila ni Monina. “To my parents’ life, you are their sunflower. No one can lift someone's spirit quite like sunflowers. They are bright and cherry, and as warm and inviting as the sweet summer sun. Mom said, sunflowers symbolized adoration, loyalty and longevity. And that is you, Uncle Secretary Lee!” Aww. Gusto ko na din manganak asawa ko kung ganito ka sweet ang mga bata. Napayakap ako kay Aaron. Saka napapisil sa pisngi niya.