Sunflower Sayings Mga Nobela at Kwento

pagtanggi ko sa kaniya sa pag-aakala na ibinebenta niya sa akin ang hawak niya. “ Hindi ko po ito binebenta, para sa inyo po yan.” Sambit niya saka inaabot muli ang sunflower. Tinanggap ko naman ito sapagkat paborito ko ito, “ Ha? Sino naman ang ----”

"Heto na, heto na!" Sinikap ko na mapaayos ang kuha ni lance dahil napakaganda ng background lalo na papalapit na ang paglubog ng araw. "Picture muna tayo sa mga bulaklak, sa mga sunflowers habang maliwanag pa." sabi ko. "Sunflowers? Ano ka, girl?" "Gagu tignan mo kasi ang ganda!" pagturo ko sa sunflower field. "Weeeh? Kinakabahan na talaga ako sa'yo, inaka!"

Mukha na akong timang na kinakausap ang sarili ko habang ngumangatngat ng sunflower seeds dito sa sala. Iyong kambal naman ay nanood ng anime, food wars ata ang title. Hinayaan ko na lamang silang manood. Nakakapanibago nga eh, hindi sila maingay o magulo ngayon. Prente lamang silang nakaupo habang nanonood sabay ngatngat din sunflower seeds. Maya maya pa ay humihikab na ang mga ito, nagpapagandahan ata sila kung ano mas magaling humikab e. Sunod sunod ba naman. "Mommy antagal Daddy," reklamo ni Ron.

May allergy siya sa sunflower at kahit makita lang 'yon ayaw niya. "You're welcome." Ngiting ngiti si guy gano'n din siya. "Ahm, I need to go may klase pa kasi ako. See you around," she replied with her angelic voice. "Sure, sure. See you." Masayang tumakbo palayo si guy.

"Aya, sigurado ka bang dito natin ilalagay ang mga sunflowers? Masyadong mainit sa pwestong 'to pagdating ng tanghali." Nilapitan ko siya at pinunasan ang dumi sa kaniyang mukha gamit ang dulo ng apron ko. "Ang seryoso mo naman. Hayaan mo sila riyan, mahilig ang sunflowers sa araw. Parang ikaw... kailangan ng liwanag."

taas kilay na tanong ngbPapa niya. His mother, on the other hand, seemed delighted. "Oh, how lovely. Why a sunflower, dear?" Seryoso, ang corny ng nangyayari. Pero sige, let's hear about it. "Because it's resilient," he simply said, his gaze locked on mine. "No matter where you plant it, it always finds the light. It stands tall, bright, and unwavering, even in difficult conditions." The words hung in the air, and for a moment, I forgot how to breathe. It was ridiculous. Cheesy. But also... unexpectedly sweet.

I'm doomed! "May motto kasi yan, Cianne," singit ni Sunny na tumigil sa pagtipa sa laptop niya. I raised a brow. She just gave me a bitch looked. "Motto?" takhang tanong ni Cianne na mukhang interesado sa sasabihin ni Sunny. "Oo motto. 'School stuffs freeze. Landi first.'," aniya saka humagalpak ng tawa. I just made a face while they're laughing hard. I just keep myself busy arranging my stuffs.

Itatanim ko na lang oras na magkaroon ako ng libreng oras sa bahay. Tumango ako rito at ngumiti nang tipid. “At saka puwede rin po bang makahingi ng buto ng sunflower n’yo? Magtatanim po kasi ako sa tapat ng bahay namin.” Tatalbugan ko lang ang mga maliliit na bulaklak ni Kisses doon. Tiyak na maiinggit iyon sa akin kapag lumaki na ang mga sunflower na itatanim ko.

Patuloy na sinubukan ni Felix na ayusin ang relasyon namin, katulad ng ginagawa niyang pagtatanim ng sunflowers tuwing lilipat kami ng bagong tirahan. "Felicity, magiging maayos din ang lahat. Kapag magaling ka na, iuuwi kita, magtatanim ako ng mga paborito mong sunflowers, at sabay tayong magpipinta ulit," pangako niya.

Iniabot niya sa akin ang mga bulaklak na halos matakpan ang mukha ko sa laki. “Sunflowers? Saan mo na naman ’to nakuha?” tanong ko habang nilalanghap na ang amoy niyon. “I figured roses are too cliché for a first day. Sunflowers suit your vibe today—bright and blooming,” aniya sabay bukas ng pinto para sa akin. “So, how’s the first day? May nang-asar ba sa’yo? Feeling closed? O baka naman may nag-attempt nang kumuha ng number mo?”