Super Funny Jokes Tagalog Novels & Stories

Super Hero: I'll try. Me: Anong try?! Gawin mo, uy! Super Hero: hahahahaha Me: Anong pinagsasabi mo at sobrang good shot ako?!? I kennat!!! Super Hero: Hahaha. Me: Nakakainis ka!!!! Super Hero: Ayaw mo no'n, good shot ka kaagad kay mother-in-law mo?" Me: wth?!? Super Hero: Oh, bakit ka nagagalit??? Me: Bwisit ka!

asar ko "HAHAHA!iho? kabute ka daw? your so funny iha".tawa ni Mam "How could you!".Hindi maipinta ang Mukha ni mayabang how could you ka din?

sabi ko at sumandal sa upuan "Inamo sama mo ako " "Okay lang yan,maghanap ka nalang ng bagong jowabels mo sa Boracay para dika ma bored"sagot ko at malakas na mura Ang kaniyang pinakawalan kaya mas lalo akong natawa

"Sana may superpowers ako na pwedeng tanggalin lahat ng basurang didikit sa'kin!" I immediately suppressed my bursting laugh dahil sa sinigaw niya. Damn she's funny too! Ba't di ko 'to nalaman noon? Ah, right. Because I was a jerk. "Sana ay mawala na ako! O di kaya ay mabura na rin ang mga alaala ko!"

Umakto pa itong bumabaril at saka pa nakuha ng bata ang biro nya. Agh! That's so corny. I don't even know why the kid laughed at his joke. Hindi naman nakakatawa. Madami pang jokes si Cairo sa kanya at tawang-tawa naman ito habang pinapapak ang tsokolate. "Thank you Kuya! Thank you Ate! Ang babait—" Parahas kong binuksan ang pintuan at kunot ang noong tumingin sa kanila. Siya nga!

sarcastic kong usal dito. "Syempre ako pa, best friend mo ako eh," proud niya pang sabi. Napailing na lang ako at pinatong ang ulo ko sa dalawang kamay kong nakalapag sa mesa. Parang nauubos yung energy ko sa kakaisip ng mga bagay-bagay na hindi ko alam kung worth it ba pag-isipan 'yun.

Napansin ko naman sa front mirror ko kung paano kumurba ang isang matamis na ngiti sa kaniyang labi. Ngayon napatunayan ko nang totoo na talaga ito, hindi na biro ang kaniyang ngiti na ipinapakita. 'Masaya ako, mas lalo kong ikagagalak kung matutulungan na kitang iresolba ang iyong problema' "Funny ka naman noon pa. Bakit ka pa magpapakafunny? Weird mo rin!" Naiiling na lamang ako sa narinig na kataga mula sa kaniyang bibig.

At dahil hindi naman ako sanay uminom nang ganoon karami, ramdam ko na ang init sa katawan ko. Maya-maya pa ay nag-umpisa na ring magsipaghiritan ang lahat ng mga nakakatawang jokes. Pati si Camille ay tuwang-tuwa sa amin. “Filipino culture is really heartwarming.” “Of course, we also know how to have fun.” “But not like this, this is crazy,” masayang kuwento ni Camille. “Don’t worry Boss, patikim pa lang ito.”

“Laughtrip ka, pare. Ikaw? Si Manuel Saenz?” “Anong nakakatawa sa katotohanang ako si Manuel Saenz?” “Ikaw talaga, Kuya.” Nahampas ko siya sa balikat. “Joker ka ano? Manuel Saenz daw. Sa dami kong narinig na siya raw si ganito ganyan, ikaw lang ang nagpatawa sa akin ng ganito.” Tawa pa rin ako ng tawa hanggang sa tumigil na ako. Seryoso pa rin ang mukha niya na parang sinasabi niya sa akin na siya talaga si Manuel Saenz at hindi uso sa kaniya ang word na joke. “Ikaw talaga ‘yon?”

Kakarating ko lang pinapatawa na kaagad ako ng mga anak ko. "You three wrong. Favorite in Tagalog is paborito. Say pa-bo-ri-to..." Pagtatama ni Yukizia. "Pabyurito!" "Pabrito!" "Potato!" Sabay-sabay nilang sabi Fuck! Hahaha! Now I know, bulol nga naman. "Ang sakit niyo sa ulo, isa ka pa tawa-tawa ka diyan imbis na tuturuan!" Inirapan ako ni Yukizia. "Hahaha sorry Missis ko. I'm just having fun with my sons. They're so cute talking tagalog." Kinindatan ko siya at binigyan ko ng tig-iisang fries ang nga anak ko habang umiinom sila ng gatas.