Survival In The Forest Novels & Stories

When I was in the forest, my heart feels like I am breathing, and it feels I'm home. Sa sobrang saya ko, nag explore ako sa malawak na kagubatan. Biglang hindi ko inisip na may mga kasama akong mga forest and mountain's hikers. I am not afraid to, though that is because I know how to protect myself against dangerous species. I was trained as a master of martial arts, kaya wala talaga akong takot. Kahit pa sa mga taong tulad ko na handa akong gawan ng masama.

He led them away from the main paths, through a dense undergrowth Julian never would have navigated alone. “They’ll be expecting us to run towards the city,” Adrian said, his voice calm despite the urgency. “The Nexus Point’s energy field scrambled their tech. They’ll have to resort to a ground search. They won’t think to look for you in the heart of the forest.” Julian, exhausted and still reeling from the events, could only nod. He was a scientist, not a soldier. But Leona was a daughter of this forest. Her feet seemed to barely touch the ground, her movements graceful and sure. As they ran, the air began to feel different. The oppressive heat of the deeper jungle gave way to a gentle, hum

Sobrang nakakatakot talaga. Iniisip niya kung gaano karaming mga tao ang masusugatan at kung gaano karaming mga tao ang mamamatay. Bee-Bo… Isang trak ng bumbero ang dumaan sa emergency lane sa gilid habang sabik silang sumugod sa forest park upang apulahin ang apoy. Napakadelikado ng sitwasyon, kaya kinailangan nilang makipagkarera laban sa oras.

I stayed there for forty-eight hours because the men who burned our house were still roaming the area, looking for ‘loose ends. Gutom na gutom ako. I licked the condensation from the side of the pipe just to keep my throat from closing. Every time I heard a footstep, I thought it was the end. Sa loob ng tubong iyon, nawala ang konsepto ko ng oras. I learned to survive the silence. I learned that as long as I don’t speak, they can’t find me. The mud was my first teacher. And Viveca? She’s just another predator I need to outlast.

Naiiling akong napatingin nanaman sa mga bituin sa taas, kung saan napakarami nitong kumikisap saakin. And there are millions of them staring at me in a week now, hindi ko na alam kung makakasurvive pa ako sa lugar na ito, and yes I already know every inch of forest infront of me, I saw all of the edible foods that has it but eventually not everything on that forest I did know, I just explore thw half of it and the rest is I don't have a clue specially I'm all alone on this big island and still waiting for my help.

"Sila ang nagsisilbing forest patrol. Pinapanatili nila ang kalinisan dito sa lugar na ito. Pero karamihan naman sa kanila ang nasasaktan at minsan nawawalan ng buhay." Hinawakan ni Alexander ang palad ng kaniyang ama. "Bakit po sila nasasaktan o mamama+ay?" Tiningala niya ang kaniyang ama. Ngumiti si Cain kay Alexander. "Dahil kapag nagpapatrolya sila dito sa taas ng bundok ay nagiging target sila ng mga lobo." "Bakit ayaw nilang umalis dito kung mapanganib pala?" Kay Andromeda naman humawak si Adrianne.

"Unang tapak ko palang loob ng kagubatang iyon ay alam ko nang may mali pero binalewala ko iyon kaya ang kapalit no'n ang buhay nila. Isa-isa silang nawalan ng malay sa aming pag-iikot, hindi ko alam kung sa anong kadahilanan na ako'y nasa aking wisyo pa. Sinubokan ko buhatin silang lahat palabas ngunit bago ko pa man magawa iyon ay nauhanan na ako nila. Masyadong mabangis ang halimaw sa paligid, wala akong nagawa kun'di tumakbo para sa aking buhay. Sa aking pag-uwi wala ni isang naniwala sa akin sa nangyari, tinawag pa nila akong duwag totoo naman hindi ko sila masisi. Makalipas ang ilang buwan bali-balita na sa aming baryo ang mga taong hindi nakabalik mula sa kanilang explorasyon. Ilang a

"Lara!.. Lara!" Umalingawngaw ang malakas na sigaw na iyon ni Kaden sa buong kagubatan. The forest doesn't have any wild animals but if you're not familiar with it, you'll totally get lost and you won't find your way out easily.

May pag-alinlangan man sa mukha nito ngunit wala din itong nagawa kundi ang tumango at sumunod sa habilin n'ya rito. Iniwan n'ya ito sa likod ng malaking bato para doon muna magtago habang inaakyat n'ya ang likod ng naturang talon. Binuksan n'ya ang kan'yang back pack at kinuha ang isang lubid. Kumpleto sa gamit para survival ang kan'yang bag kaya mas madali para sa kan'ya ang mga ganitong bagay dahil may magagamit s'ya.

Kaya lahat ng pagkain nila ay kung hindi galing sa mga pananim ay galing naman sa gubat. Survival in the mountains means living on the edge. You gotta take chances to get by. At kahit na muwebles kung ituring si Belleza ng kaniyang magulang, nagsisikap pa rin siya na matutong makipaglaban sa buhay na kinagisnan niya, kahit gaano pa ito kahirap. Inayos niya ang pagkakabit ng palaso sa string. Pagkatapos ay sinundan ng tingin ang isa pang ibon na kasama kanina ng kaniyang nahuli.