Survival In The Forest Novels & Stories

Sinamantala niya ang pagkakataong iyon at malakas itong itinulak papasok sa kanyang bathtub. Kahit nanghihina ay ay nagawa pa niyang makatakbo palabas ng kanyang banyo at dumiretso sa terrace ng kanyang silid. Kung lalabas siya sa kanyang silid ay tiyak na maabutan siya ng lalaki lalo pa at hindi siya makatakbo ng mabilis dahil sa sobrang sakit ng kanyang buong katawan. Survival instinct na nga lang yata ang nagpapalakas sa kanya kaya nagagawa pa niyang kumilos.

Humugot ako nang hinga bago tinungo ang dako ng nagkakatipong pasahero. Ang nagliliyab na bahagi ng eroplano ang nahsilbing ilaw sa desyertong lugar. Pansin ko na tuyong-tuyo ang lupa at may halo itong buhangin. Although may mangilan-ngilang halaman akong nakikita sa paligid. Karamihan sa kanila ay mga tuyo na. Must have been hard to live on this barren land. Paano kaya nagsu-survive ang mga tao sa lugar na to?

Sa ilalim ng kanyang biological dominance, natuto akong magmakaawa para sa kanyang t***d, para sa kanyang kasalanan. Sa kabilang sulok, narinig ko rin ang marahas na ungol ni Zion at ang walang tigil na hiyaw ni Ava. Ang dalawang pares ng kambal ay kasalukuyang nagpapakalunod sa isang "orgy of survival"—isang marahas na p********k sa bingit ng kamatayan, kung saan ang tanging kaligtasan ay ang init ng laman ng isa't isa.

Pagkatapos ay mabilis niyang tinanggal ang mga buckle ng parachute. Bumitaw siya. Bumagsak siya sa lupa. Isa iyong desperadong pagtakas. Para na rin siyang nagsisimula ng survival sa gitna ng kagubatan. Sa kabutihang-palad, hindi siya malubhang nasugatan sa pagtalon. Ngunit nang tumama siya sa lupa, nagliparan ang isang kawan ng mga ibon mula sa mga puno.

Ilang minuto lamang bumukas na ang aking silid. "Are you trying to escape again? Let me tell you this. Nasa gitna tayo ng forest with wild animals. Isla namin ito. It is too dangerous to you if you will escape and you will never survive the forest." "Hindi ko naman sinusubukang tumakas. Bawal din bang buksan ang bintana gusto ko lang naman makita ang magandang tanawin." Biglang nagbago ang expresyon ng kanyang mukha. Iniwasan niya akong tignan sa mga mata at binaba ang plastic bag na dala niya.

Diego got a lot of items. Sana nga pala ay nilublob ko na lang ang sarili sa putukan. Pero hindi ko ginawa dahil kampante ako sa sarili, at ayaw kong magdamag na mangamoy putik. The muddy dirt, slugs, leeches, worms, and snakes remind me of what I've been through in the forest of A****n. That's why I tried not to go near it. I hate it. It reminds me of awful things that I've witnessed myself. It was emotionally distressing, brutal and inhuman.

Dahan dahan silang naglakad papasok sa masukal na gubat habang akay-akay niya ang binata. Butil butil ang pawis niya sa noo dahil may kabigatan ang lalaki at maliit lang siyang babae. Hindi nagtagal, narating nila ang isang matayog na puno na may malalaking ugat. Eksakto ring magdidilim na kaya naisipan nilang doon na muna magpalipas ng gabi. Tumigil sa paglalakad si Rain bago naghihinang napaupo. "Make fire Nahara or we'll die in this fúcking forest." Utos nito bago siya binigyan ng dalawang bato.

What delightful weather we are having! On and on went the two Woodcutters, blowing lustily upon their fingers, and stamping with their huge ironshod boots upon the caked snow. Once they sank into a deep drift, and came out as white as millers are, when the stones are grinding; and once they slipped on the hard smooth ice where the marsh-water was frozen, and their faggots fell out of their bundles, and they had to pick them up and bind them together again; and once they thought that they had lost their way, and a great terror seized on them, for they knew that the Snow is cruel to those who sleep in her arms. But they put their trust in the good Saint Martin, who watches over all travellers,

‘Yon lang. I divided the groups in to three, para mas mabilis naming mahanap ang kinaroroonan ng chantress. Magubat at masukal ang lugar. The silence filled the whole forest. I can’t see any other creature except wild animals. Tila ba walang tao sa lugar na ‘to. I stand as the leader of the group that’s why I’m leading the way. Being the most strongest among other chosen, I should be aware of the nature of the quest we are facing.

Pagpasok ko sa room ko sa mansion, naupo ako sa balcony habang tinitingnan ang garden lights. Okay, Stefanie. First real test… survived. Backbone, wit, patience, check. Observations… check. And she… notices you. Intriguing… dangerous… promising. Iniikot ko sa kamay ang tablet, notebook, at pen. Tomorrow… bigger challenges. Ang mga relatives… more vultures. But I… I’m ready. First day conquered. Let’s see how deep this Zubiri jungle goes.