Survival In The Forest Novels & Stories

Ang tanging nagawa lamang nya ay umiyak ng tahimik habang tinitignan ang kanyang mga magulang na parehong wala ng buhay. "Hanapin n'yo ang bata, panigurado ay hindi pa nakakalayo iyon," utos ng isang lalaki sa kanyang mga kasamahan. Agad naman na kumilos ang mga ito para maghanap. "TAMA NA! TAMA NA!" paulit ulit na sambit ni Heryst dahil sumasakit na ang kanyang ulo, pinapawisan na rin sya at dahil sa nangyayari sa kanya ay lumilikha ito ng malakas na kapangyarihan na nagiging dahilan upang magkagulo ang mga puno't halaman.

It's been years since I use an archer. One of the rules is that we need to enter the dark forest and kill some wild animals. Kailangan namin itong dalhin palabas ng gubat at ipakita sakanila. We only have one hour to do that, and if we failed to leave the forest before the time runs out, then we'll lose. It's not a simple hunting game, I know that for sure. Madaming magtatangkang pumatay sa akin sa loob, it's their advantage if I will be dead.

Well, small world nga naman, siya pa palang masasama sa grupo na kinabibilangan ko, tumaas ang kilay ko sabay irap sa kanya. "Magsa-sight seeing tayo pero at the same time habang nage-enjoy ay natututo tayo, we want this outing and camping to still be educational, we will teach you the basic about survival sa gubat, paano lumikha ng apoy gamit ang kahoy lang. Pupunta rin tayo sa kweba, aakyat ng bundok at papayagan din namin kayong maligo sa waterfalls doon," nag-yehey yung ibang mga estudyanteng lalaki kaya napa-irap na lang ako. I'm sure ang gusto lang talaga nila ay manilip ng mga babae na magtu two piece sa paliligo. Men and their usual way of thinking.

Aabutan kami ng umaga sa ginagawa nila . Napatingin ako sa kabuuan ng forest. I can't sense any monster here but a trap. This is just the start. Mas marami pa na patibong at mas malala pa sa nauna. Na kahit saan ka magtago ay may patibong na nakaabang sa'yo. Na kapag mahina at hindi ka mautak, siguradong mamamatay ka. Forbidden forest? Quite interesting huh? Better entertain me.

I can't believe he can ran fast. "S-saan tayo p-pupunta ng-ngayon?" Sambit naman ni Keithwarth sa kaliwa ko. Kita kong may dala siyang compass at mapa. "If w-we go to the s-south we can f-fnd the W-Wicked Forest where w-wild a-animals are the o-ones that h-hunt us. A l-aake can b-be found t-that is c-connected t-to the Five F-flower r-river."

"You will wander through the dense forest of this island for 3 days, inside this cylinder jar are sticks that have a number from one through five on its end. You'll be teamed up with a stick that holds the same number as yours," paliwanag ni Lt. Shackelberg. "Now, we shall begin. Pick your sticks and do not show it yet," dagdag pa niya. "Those tools in the field are not made for hunting," wika ni Fritz. "It's for surviving. Before you choose your weapons, you have to wear these bracelet trackers, so that we can find your body— I mean you." Sagot ni Lt. Shackelberg.

Para silang nasa isang pelikula, holding hands while fighting for their lives. Nagtatayugan ang mga puno. Malalago ang mga halaman. Animo sila maliit na kulisap sa gitna ng kawalan. Ang huni ng makukulay na ibon at mga insekto ang sumalubong sa kanila sa dakong iyon ng gubat. Nagliparan ang mga ito palayo ng mabulabog sa kanilang pagdating.

Frost was one of them. They were forced to learn how to fight. Master different fighting techniques. Master almost all kinds of weapons. Then, they were kicked inside the forest to survive on their own for a whole month. In that whole month, Frost learned how to hunt. In the process, she was almost killed by a bear but survived using the poison she made. When she got bitten by a venomous snake, and her life was in grave danger, she decided to bet her life on her newly made and untested poison. For almost a week, her body was fighting the poison. Poison against poison.

Maraming paru-paru sa paligid. "Teka, wait," sigaw ko ng bigla silang lumipad papasok sa mga nagkumpolang mga halaman na tela may nakatago. Sumilip muna ako mula sa mga kumpol na halaman bago ako pumasok. Nakita kong may daan at sa dulo ay isang pinto na nagliliwanag. Humakbang ako papasok at sinimulan maglakad. Nasa tapat na ako ng pinto. Sinubukan kong buksan ngunit di ko magawa. Paalis na sana ako ng biglang nagbukas ang pintuan. Napakalaki ng pinto na di ko masukat kaya nagtaka ako kung paano ito nabuksan. Sa pagbukas ng pinto ay subrang liwanag kaya napatakip ako ng mata. Maya-maya ay unti-unti naman itong naglaho.

“Haha! Sang-ayon ako. Ang pamumuhay ng isang mapayapang buhay ng paglilinang ay masyadong mapurol. Ikaw at ako ay magkatulad na tao." Tanong ni James, “Maaari ko ba kayong sundan sa kailaliman ng Great Wilderness? Okay lang ako kung kasama ko kayong tatlo." Napakunot ng noo si Shawn na hindi nasisiyahan. Bahagya siyang nag-atubili na isama si James. Isinapanganib din nilang tatlo ang kanilang buhay sa pagtawid sa Great Wilderness. Wala na silang kakayahan na tiyakin ang kanilang sariling kaligtasan. Paano nila dapat protektahan si James?