Survival In The Forest Novels & Stories

Hindi umimik si Art at nakatayo lang doon habang nakikinig sa mga litanya ni Hilda. "When I was young I got lost in the forest. I fell into the quicksand and half of my body sank— I couldn't get out. I saw a vine hanging from the branch but to reach it I have to come closer and I'm sure I will sink before I can grab the vine to lift me up and the sand will reach my neck. I also see that there is no chance that I can use the vine to lift me since the quicksand reach on my neck and then I see a snake. It was hanging on a tree branch and was trying to bite me. I grabbed the snake and it bit me. it was poisonous enough to kill me in two minutes," ani ni Art. Nakatingin lang si Hilda sa lalaki. "

Napalunok at binasa ko ng aking dila ang ibabang labi ko. "F-file, anong survival?" Nakasunod na ako sa kanyang paglalakad papunta sa tent namin. "Lahat ng gagawin natin dito, Miren, pang-survival. Tignan mo magluluto tayo ng sariling sikap natin, may activities na magpapalakas ng stamina natin, katulad nu'n," tinuro niya sa akin ang hinahanda ng mga professor sa department namin.

Pero sa tingin ng dalawa ay nasa isang ordinary na gubat lamang sila. "The King of the Mafia renounced this game as a survival game, whereas you will be fighting against the wolves and other creatures within this forest. Also, this place is incomparable to the Mona Mountain. There's only one exit available. Like I said, if you were able to find the exit, our King guaranteed you peace. You can live 'till the last drop of your breath free and normal. If you can't make it out alive within 3 months, I apologize but the exit will no longer be available and that you only have one choice left, that is to live inside this forest conquering those wild animals until the very last moment of your lives.

kibit-balikat na tugon nito. "Dad, are you sure that this forest is a safe place? Paano kung may mga bandido palang namumugad dito? Maybe they heard something like gunshots or... explosion," Tinaasan ng isang kilay ni Javier si Joey. "Although it's a wildlife forest, it's in the middle of the city. Hindi ito gano'n kalaki para pamugaran ng mga bandido. Aside from that ay in-inspect na ng maigi ng mga safety personnel ang lugar bago pa man umpisahan 'to. What dangerous along their way are only the traps." seryosong tugon nito.

That steamy night, making love with that man. Hindi nga nagtagal ay nakarating na siya sa kaniyang madalas na paglagian. Isa itong kweba. That hidden place where no one knew. Agad siyang sumilong doon at nagtaggal ng gears. Mabilis siyang kumuha ng mga sangga at bato na pwede niyang magamit sa paggawa ng apoy. Being in the wild needs a proper training to survive. Kasama na roon ang basic usage of distinctive available materials na pwedeng magamit. Hindi siya sumuko sa paggawa ng apoy, at maiging ikiniskis ang dalawang makinis na bato. Kasunod n'on ay ang pagsindi ng maliit na baga ng apoy sa kahoy, may kaunting usok ang nakita niya kaya agad niya itong tinabunan, gamit ang dalawa niyang kama

He needed to survive there in the jungle. Sa nakikita niya ay marami itong makukuhanang tubig mula sa mga halaman, ngunit malamang na hinanap pa rin nito ang water resource. Hindi siya nagtanong sa kasama niya. Siya ang umisip, base sa mga nakikita niyang palatandaan, kung nasaan ang eksaktong lokasyon ng sapa. He needed to go inside the thief's head.

Sa kabila ng matinding sakit at kirot ay nagawa niya muling maging isang usok at lumayo sa halimaw. The smoke entered the forest upang pansamantalang magtago ngunit tila lalong nasindak ang diwata dahil mabilis siyang nasundan ng nilalang habang nakabibingi ang paraan ng pakakakalmot ng matatalas na kuko nito sa bawat punong nadadaanan. Its wings were shut close on its back upang magkasya siya sa masisikip na hanay ng mga puno.

CHAPTER 51 VOICE ANDY run as fast as she could while touching every tree she can rely on to avoid losing her balance in the middle of the forest with a limited shed of light coming from the moon. Kahit nahihirapan dahil sa dilim ay mas pinanatili niya ang bilis sa pagtakbo upang matakasan kung anuman ang takot na nagsisimulang bumalot sa kanya. “Kanan...”

But before he could fully emerge— Distant voices echoed from inside the tunnel. “They went this way!” Evan cursed and slammed the metal cover shut, dragging a fallen branch over it to disguise it. Then he grabbed my hand again. “We have to run deeper into the forest. Now.” We sprinted into the trees, branches slapping against my face and arms. The moonlight barely filtered through the thick canopy above, making everything feel surreal, distorted, like a nightmare I couldn’t wake from. My lungs burned. My legs shook. But we couldn’t stop.

Nakikiusap na sabi sa mga rescuers. "Magbabayad ako kahit magkano mahanap lang natin si Zynn." "Sir, kahit hindi niyo na po kami bayaran. Hahanapin pa rin namin ang asawa niyo. Dahil trabaho po namin iyon. Pero sa ngayon kailangan natin bumalik na sa patag dahil mag- gagabi na, ho? Delekado po kung dito tayo maabotan ng pagdilim. Marami po mga wild animal dito gumagala. Baka tayo ay gawing pagkain ng mga hayop dito." Bakas sa mukha ng mga rescuers ang takot. Dahil virgin forest pa ito. Hindi malabong malalaki ang naninirahang hayop sa gubat na ito.