Susungkitin Mga Bituin Lyrics Novels & Stories

Suminghot siya at bumulong, “Iniisip ko lang na… isang alitaptap lang ang isang alitaptap. Kahit gaano pa kataas ang lipad nito, hindi nito magagawang maging isa sa mga bituin sa langit.” Natigilan si Zuko, huminto sa paglalakad, at lumingon sa kanya. “Naisip mo bang hindi naman kailangan ng bituin na lumipad ang alitaptap? Bababa ito para makasama ang alitaptap.” Tumingala si Lina sa kanya at nakakita siya ng mga bituin sa mata niya. Sa gitna ng kinang ng mga bituin na iyon, nakita niya ang sarili niya.

Nakita kong isinara na niya ang bubong pero bukas pa rin ang cover kaya kapag itiningala mo ang iyong ulo ay kitang-kita ang mga bituin na nagsisimula nang kuminang sa kalangitan. Lumapit siya sa akin at bahagyang kinubabawan ang aking katawan. Pagkuwan ay may hinila siya sa gilid ng aking upuan at marahan niya akong pinahiga. Napangiti ako nang maisip na mas maganda pala mahiga sa sasakyan niya habang pinapanood ang mga bituin. “Love,” mahina niyang tawag kaya mula sa kalangitan ay inilipat ko ang aking paningin sa kanya.

singit ni Harrison. "Bakit, hindi ka ba gano'n sa akin? I mean, hindi mo kayang sumungkit ang bituin sa langit para sa akin?" "Kahit ang mga astronaut, hindi kayang abutin ang mga bituin, Mahal. Magdrawing na lang ako tapos isabit sa puno ng mangga, at susungkitin ko para sa'yo," sabay kindat niya sa akin na parang good idea ang sinabi nito.

sunod-sunod na mura nito at may panggigigil na umulos ng umulos. Mahigpit s'yang napakapit sa bedsheet ng maramdaman ang malapit ng pagsabog. Naging mas mabilis pa lalo ang galaw ni Henry hanggang sa hindi n'ya na napigilan pa ang sarili. She scream to her lungs when she exploded. Para s'yang nakakita ng mga bituin sa langit ng maabot ang r***k. Literal na may mga bituin sa langit pero ibang bituin ang nakikita n'ya ng marating ang r***k ng kaluwalhatian.

Nakaka-inlove ang paos na boses nito at buong-buo tulad sa mga iniidolo niyang mga sikat na singers. "We are heroes tonight.. We will fly above the sky.. We are heroes tonight, yeah.. We are heroes tonight.. We will fly above the sky.. We are heroes tonight, yeah.." Na e-imagine ni Nica ang mukha ng lalaki na nag-iigtingan ang ugat sa leeg nito habang kinakanta ang chorus but still look cool. Ang mga labi nitong maganda ang hulma tulad sa unang gabing nakita noon.

Hindi ito matatanggap ang ganitong klaseng kasinungalingan. "Nagbibiro ka lang hindi ba? Hindi totoo iyang sinasabi mo. Siguro pinaprank niyo ako at may hidden kamera na nakatutok sa akin ngayon 'no? Akala mo siguro hindi ko malalaman ang binabalak mo, April." Ang sabi ko habang nililibot ko ng tingin ang mga kamag-anak naming nakatingin sa aming dalawa habang may bakas ng lungkot sa kanilang mga mukha.

Hantungan. So as long as I live I love you, will heaven hold you, you look so beautiful in white. And from now till my very last breath this day I'll cherish. You look so beautiful in white. Mga luhang hindi mapigilan ni Loco habang tumutugtog ang musika na s'yang paborito ni Erza habang sinusuot n'ya ang singsing sa daliri ng yumaong n'yang asawa. Hinawakan n'ya ang kamay nito at hinalikan. Masakit para sa kanyang isipin na naisuot nga n'ya ang singsing nito ngunit sa wala na itong buhay.

My heart lied while you cried, hindi ko pa rin matanggap na wala ka na talaga. But I was too blind to see... Everything we've been through before Now it means so much more. Only you... So, come back to me, but I know imposibble... I'm down on my knees. Niyakap ko ulit si daddy sa likod niya. How could I ever let you go Is it too late to let you know You, you It only reminds me of you... Humagulgol na siya nang iyak bumalik ang alaala na masaya at okay pa buong pamilya namin.

"Hindi maiiwasan ng abang guwardiya na iyon ang isipin. Lalo na kung malayo ang agwat ng pamumuhay nilang dalawa. Hindi ba at isang suntok sa buwan na humalik ang tala sa lupa dahil sa milya-milya nilang pagitan? Ang langit maaari pa. Pagkat ang bituin at ang kalangitan ay nakabigkis para maging isa. Ang langit ang nagsisilbi nitong tahanan habang ang bituin naman ay nagbibigay rito ng ningning at liwanag. Ang tanging magagawa lamang ng lupa ay ang tumanaw at umamot ng liwanag sa taglay nilang kislap." mahaba at makahulugang pahayag niya sa dalaga. "Hindi mapaglaro ang bituin Pael. Katunayan ay kaya nitong magpatihulog sa lupa na parang bulalakaw at mawalan ng liwanag at ningning makapantay

Pati mata niya'y kumikinang sa dilim. "Puno ang langit ng bituin...at kay lamig pa ng hangin...sa 'yong tingin ako'y nababaliw giliw..." malambing at malumanay niyang pag-awit, hindi ko napigilan ang sarili ko na huwag siyang sabayan. Ngumiti siya ng malapad no'ng marinig ang boses kong sumasabay sakaniya. Para tuloy hinaharana namin ang isa't isa hanggang sa siya ang aking gitarista at ako naman ang kaniyang singer.