Susungkitin Mga Bituin Lyrics Mga Nobela at Kwento

"Sa daan patungo sa hinaharap “Gusto kong maging malaya bilang isang panaginip “Sa mahirap na daan ng pagkatapon Kahit sa climax ng kanta, hindi kumanta si Debbie ng paos na boses. Siya ay gumaganap pa rin ng kanta bilang siya naiintindihan ito. Pumasok sa bagong kaharian ang pagkanta ni Debbie. Dahan-dahan niyang iminulat ang kanyang mga mata at tiningnan ang lyrics. Ang kanyang mga titig ay napuno ng isang mahinang matubig na glow, na ginagawa ang kanyang mga mata na tila kasing liwanag ng mga bituin. Nagliwanag ang tingin ni Janice. Sa titig ni Debbie, parang nakikita niya ang dagat ng mga bituin.

Our love will run deeper I won't mess around I won't let you down Have faith in me Have faith in me Since you been away I haven't seen the light of day I'm lost without you Can't find my way So won't you please be fair And let me show how much I care Say you'll be mine and answer my prayer Come back to me And I promise I'll be everything that's bright and new Your whole life through This time I'll be sweeter Our love will run deeper I won't mess around I won't let you down Have faith in me Have faith in me This time I'll be sweeter Our love will run deeper I won't mess around I won't let you down Have faith in me Emosyonal ko syang niyakap nang magkalapit kami. nakangiti sya sa akin at hinam

Natatakot siya sa nararamdaman niyang iyon dahil alam niya sa sarili na posible siyang makagawa ng masama dahil doon. Napatingin si Hope sa nakabukas na malaking bintana nang umihip ang malakas na hangin. Pagkatapos ng ilang sandali ay mariin siyang napapikit at marahas na pinahid ang kaniyang luha sa pisngi. "I don't want to turn evil... So, please... don't save me." *****

Hinampas-hampas niya iyon pero lalo lang sumisikip at sumasakit. Tumingala na lang siya sa langit, umaasa na makita iyong mukha na sobrang miss na miss niya na. Pero ang tanging nakikita niya lang ay mga nagkikislapang bituin na ang gandang pagmasdan, dumagdag pa ang nakangiting buwan. “Babe, are you up there wwith the stars?” bulong niya. “Kasi parang oo. I mean, mas maganda. Pinakamaganda ka sa lahat…”

Pero pinagpapasalamatan ko na rin dahil kung hindi nangyari iyon, baka walang Daxon na umaaligid sa tahimik kong mundo. "Madaling sabihin ang nalampasan. Ngunit mahirap ang tunay na iyong sinapit habang hinaharap ang iyong pagsubok sa buhay, " tumingin ako sa itaas ng kalangitan. Nakita ko ang palagi kong pinagmamasdan tuwing nasa rooftop ako. Ang bituin na si Venus. Ang pinaka-kumikinang na bituin sa kaitaasan. "Ilang beses ko ng tinangkang patayin ang sarili ko." Nakita ko naman sa peripheral vision ko ang kaniyang pagkabigla.

biglang sabi niya matapos ang katahimikan. "Ano naman 'yon?" "Ayon sa kuwentong iyon, ang araw, buwan, at ang mga bituin sa langit daw ay ang korona, suklay, at ang kuwintas ni Alunsina. Parte ng mga alahas na isinaboy ni Tungkung Langit sa kalangitan para lang makita si Alunsina. At saka 'yong ulan at kulog? Luha at boses raw ni Tungkung Langit 'yon, na desperadong tinatawag ang kaniyang asawa at dinadamdam ang sakit ng kaniyang pagkawala. See? That's how he loves Alunsina 'cause up until now, nararamdaman pa rin natin ang kulog at ulan kaya ibig sabihin umiiyak pa rin si Tungkung Langit sa pagkawala ni Alunsina."

Ang mga bituin sa langit ay kumikislap, at ang mga tao'y humahagikhik, Hindi alintana ang susunod na buhay, tanging ngayon lamang ang mahalaga. Isantabi ang mga gusot ng kapalaran, Gumuhit ng landas, samahan akong maglakad sandali. Ang ganda ng musika sa kanyang pandinig, pero napahinto siya nang hindi niya namamalayan.

Para siyang magic word sa akin. Para akong hinihele tuwing naririnig iyon mula sa kanya. Sobrang nakakatuwa dahil sinasabi niya iyon tuwing sa oras na hindi ko inaasahan. "Ang gaganda ng bituin diba?" kapagkuwan ay tanong niya. Nakatingin siya sa kalangitan at bumaling sa akin. Ngumiti ako bilang sagot. At bahagya ring sinilip ang kalangitan. Ang dami nga nila..

Pinangkit ko pang lalo ang mga mata para mapigilan ang luha na nagbabadya na roon. 🎶"Ng mga bituin... Ng mga bituin... Ng mga bituin...🎶 Natapos ko ang kantang nakatitig lamang ako sa mga mata niya habang nakangiti ng matamis. Subalit hindi man lang nagbago ang anyo niya. Salubong pa rin ang kilay at may pagtatanong ang matang nakatunghay sa'kin.

[Tanaw pa rin kita, sinta Kay layo ma'y nagniningning, mistula kang tala Sa tuwing nakakasama ka Lumiliwanag ang daan sa kislap ng 'yong mga mata] Nu'ng gabing 'yon tinanong kita kung alin ang pinaka maningning na bituin, ang sabi mo, kahit magdamag ka pang tumitig sa langit ay hindi mo 'to makikita dahil ang sabi mo.. Biglang nangilid ang luha ko pero pinigilan ko. Dahil ang sabi mo, ako ang pinaka maningning na bituin. Napayoko ako.