System の小説・ストーリー

His one of a kind. ......

Sabi nya habang naglalakad, sinundan ko naman ito. "Please" "Tss. Oo na" "Yay! Talaga YiPee!" "thank you Zeki" Sabi ko ulit dito. "Sino ba ang Mission mo?" Kinuha ko naman yung C.M.T (Cupid Match tablet) "Eto, tignan mo" sabi ko dito. "Si Miyaka Sy, At si Mark Cruz" Tumango naman ako dito. "Ok, sige Tutulungan kita"

Shutang bibig 'to, ang daldal! Hindi na pinansin ng matanda ang pagka-bungangero ko. As if may time pa kami diyan. "Pansamantala kong na-shutdown lahat ng device na meron ang kwartong ito. Ang kagandahan lang nito, iisang server lang konektado lahat ng piyesa," he added. "Hindi tayo puwedeng tumagal sa loob. Automatic na magre-restart ang security system after fifteen minutes kaya kailangan natin makalabas kung hindi, may posibilidad na matunugan tayo ni Sir WIlliam."

Water resistant din para 'di agad masira ang kahit na anong parte nito sakaling mabasa. Nilagyan ko rin iyon ng human detector, may mga specific informations akong inilagay sa system nito para makilala niya kung sino ang nakapasok sa flat ko ng hindi ko nalalaman. Ito ang medyo natagalan ako dahil lahat ng mukha at short bio ng agents dito sa camp ay ni-register ko. Mahuhuli ko na lahat ng gumagawa ng kababalaghan sa flat ko tulad na lang nong bulaklak na nasa sofa ko kahapon.

Sa loob ng system—kung matatawag pa itong system— may isang bagay na patuloy na nagpo-process. Hindi ito kumpleto. Wala itong buong memory. Wala itong malinaw na structure. Pero may isang bagay na nananatili. Isang pattern. Isang connection. Isang pangalan. > Rhea. Mahina. Pero nandun. Makalipas ang ilang minuto, tumunog ang phone ni Rhea.

Kahit isang ilaw ay wala! "Tito? Kaya mo bang mabuksan ang mga ilaw dito?" Tanong ko at narinig ko pa ang pag titipa ni tito Pabio sa mga keyboard. "Sinadya nilang i-shut down ang system diyan! Mahihirapan tayong ma identify kung ano bang meron sa bahay na iyan at kung marami pa bang mga tao! Ang apat na bahay ay iba-iba ang bawat system. Kaya naman kahit i-shut down ang isa ay hindi makaka apekto sa isang system!" Paliwanag ni tito Pabio.

Agad akong napatingin ng may pumasok sa loob ng room namin. "Goodmorning everyone. Ako po pala ang president ng school natin, my name is Tyler Oca. Sorry kung ngayon lang i-a-announced ito, pinag-usapan pa kasi. Anyway walang klase ngayon dahil mayroon program. Anong program, at saan nga ba tungkol? Gaganapin ngayon ang math program, dapat ay sa susunod na linggo ngunit hindi kaya dahil sa instrams na gaganapin." Mahabang paliwanag ng president ng school.

What the heck is he saying? Napabuntong hinga ito saka inilabas ang cellphone sa bulsa,may tinawagan. "Someone forgot to put your name on the system, para makapsok ka dito." Napapikit siya sa inis,hindi makapaniwala na nangyayari ito ngayon. Tinitigan niya ang bantay,pinagmasdan ang hitsura nito. Malaki ang katawan at matikas,malakas din ang aura. An intimadating one,pero hindi siya nagpatinag lalao na at nakipagtitigan na din ito sa kanya. Tumaas ang kilay nito,pinangkitan niya ito ng mata. Napangisi siya ng may mapansin, and she's sure of what she see.

Tumayo ako saka tumabi kay Sebastian nang lumapit sila sa computer. Agad silang nagsimulang magtrabaho. Isa-isang ikinabit ang kanilang diagnostic devices sa computer ni Sebastian. Mabilis na gumalaw ang kanilang mga daliri sa keyboard. Sunod-sunod na lumabas ang iba't ibang system windows sa monitor. Command Prompts. Security Logs. Audit Records. File History. Login History. Tahimik ang buong opisina. Walang sinuman ang nagsalita.

Saka soundproof naman dito! Nang marinig niya ang sagot ko, parang pinindot ko ang turbo button sa kaniyang sistema. Mas lalong naging mabilis ang kaniyang pagbomba, bawat pasok ay may kasamang panginginig mula sa kaniyang buong katawan. Ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakatitig sa akin, pinapanood ang bawat pag-ungol ko, ang bawat pag-buka ng aking bibig, at ang pagkawala ng aking katinuan.