Tagalog Folk Tales の小説・ストーリー

Sinabi niya. Naalala ko ang bagay na binanggit sa akin ni Mario tungkol sa mga kwentong multo at mga "aswang" o mga bagay na kumakain ng tao o mga bagay na katulad nito nataranta ako. "No. I'll come with you don't leave me alone he-" Pagkatayo ko, natapilok ako at bumagsak sa lupa. "Ooops."

at isang kasinungalingan kung sasabihin niyang hindi na ito mahal. “Thank you, Tita . . . Sobrang swerte ko na ikaw ang pumalit kay Mommy. Noon, akala ko katulad ng mga napapanood ko sa drama . . . evil ang mga stepmother. Sa palabas lamang po pala.” Sabay silang natawa sa sinabi niya pati na rin si Mariam.

tanong ng binata nang mapagtanto na naroroon na sila sa lugar na balak nilang puntahan. Tumakbo si Allyson patungo sa direksyon na pinagmumulan ng liwanag. "What do you call this again? Ano nga ulit Tagalog ng fireflies?" anito at sinubukan pang habulin ang namataan niyang insekto na malapit sa gawing kaliwa niya. "Alitaptap," bigkas ng binata at napabuntong-hininga pa. "Alam mo ikaw, ang hina mo sa Tagalog. Are you even from this place?"

Umalis siya sa grupo at nagsimulang mamuhay ng tahimik sa Camotes Island. Sa magandang isla ng Camotes, natagpuan niya ang isang babae na nagpapatibok ng kanyang puso sa unang pagkakataon – si Veronica Cortes.Pagkatapos ng ilang buwang pangliligaw, nagbunga rin ang kanyang mga pagsisikap. Nang sinagot siya ni Veronica, agad siyang nagpahayag ng kanyang kagustuhan na magpakasal silang dalawa.

Ayon sa kasaysayan ng kolehiyo na iyon na kahit maliit ay halos pitongpung taon na mula ng itatag, ang pangalan daw na Abba ay sinaunang tawag kay Bathala. Dati daw isang maliit na komunidad lang ang nakatira sa Tala at ang mga taong iyon ay naniniwala pa sa mga diyos at kung anu-ano pang sinaunang kuwento na pinagpasa-pasahan ng bawat henerasyon. Pero sa pagdating ng mga dayo na nanirahan na rin sa bayang iyon unti-unting ginawang katatawanan at kathang isip lang ang mga kuwentong dati pinaniniwalaan talaga ng mga unang tao doon. Hanggang sa maging ang mga anak ng mga tubong taga roon hindi na rin pinansin ang mga kuwentong pamana ng kanilang mga magulang.

“Invisibility ang allure ko. Ano ang ibig mong sabihin sa ibang ikinikilos?” Tinignan nya ako sa mata , tila kinikilatis ako lalo at inoobserbahan ako. “Dati ay normal na refuge tree sila, steady lang. Pero nang napadpad ka dito ay bigla na lamang silang kumilos ng ganyan. Wala pa sa bayan ang nakapagpagalaw sa kanila ng ganito. Baka ikaw na ang sinasabi sa legend.” “Legend?”

Napabuntung-hininga naman si Arius na tila inihahanda ang kanyang sarili sa isang mahabang paliwanagan. "Ang Danag ay kilala bilang bampira sa Pilipinas. Ayon sa alamat ay dati silang diyos. Tinutulungan nila ang mga tao na magapalago ng taro. Tapos isang araw, nasugatan yung isang babae then yung isang danag nagpresinta na s******n ang dugo ng babae para malinis ang sugat nito. Tapos nasarapan sa dugo yung Danag dahil sa kakaibang tamis nito. Nasipsip ng Danag ang lahat ng dugo ng babae hanggang sa mamatay. Kaya simuma noon, lagi na silang nambibiktima ng mga tao. Kaya hanggang ngayon, walang nakakaalam kung paano papatayin ang Danag," ang paliwanag ni Arius.

Nagkwento siya na kaya pinagbabawal magtapon sa bundok na ito ay bukod sa pagpapanatili ang kalinisan nito ay dahil daw kay Maria Makiling. "Personally, hindi talaga ko naniniwala sa mga folktale, Manong" aniya Marcus na abalang kumakain ng mangga na binili niya sa isa sa mga tindahan doon. "Hiker kasi kami ng Papa ko. Nu'ng bata ako naniniwala ako sa ganyan pero nu'ng lumaki ako ay hindi na" patuloy na kwento niya. "Alam mo Iho wala namang masama kung maniniwala ka o hindi" sabi ng matanda na pinagkibit-balikat na lang niya.

Ayoko ng e-elaborate pa pero dahil dakilang tsismoso itong si Villegas alam ko hindi ito titigil kakatanong sa akin. Umayos pa talaga ito ng upo paharap sa akin na para bang bata na nakikinig ng fairy tale sa magulang. Tang-ina! Napaka tsismoso talaga. "Niloloko mo naman ako Dude, meron bang ganun? Unang kita mo pa lang sa kanya nasabi mo agad na siya ang para sa yo?" sabi niya at tinawanan pa ako.

Kabanata 106 “Noong kabataan ko, medyo gaya sa inyo iyong love story ko no’ng mahal ko.” Umawang ang labi ko sa panimulang kuwento ni Aling Maria. “M-Mahal mo?” Nakangiti siyang tumango at saka bumuga ng hangin. “Siya ang dahilan kung bakit naging matandang dalaga na lamang ako. Pinanatili kong sa kanya ang pagmamahal ko kahit kinuha na siya sa akin ng Diyos.”