Tagalog Folk Tales Novels & Stories

Agad na sumeryoso ang mukha nito at kinuha ang mga papel sa sofa. "After a series of hacking into the database of dog breeders here and abroad, I finally narrowed them down to three persons who all have Tibetan Mastiff dogs and a travel history here in the Philippines eight years ago. The first individual I identify is Kristine Han but I dropped her off because she only stayed here in the country for a day. Next is Hans Reeves. This one's fishy but I let him slide. He's from the US and only came here to give his puppy to our last person of interest, Lagma Rey." I straightened my back after hearing his name. "Lagma Rey. Lagma Rey. Saan ko ba narinig ang pangalang iyon?"

Hindi ganito ang kilala nilang Red. Nakangising naglakad si Ishida “Nagtagumpay ka nga laban kay Salvador... pero sakin ay hindi. Ako ang papatay sa’yo.” Habang duguan, tumayo si Red kahit pa nanginginig ang mga tuhod niya. Pinilit niyang buhatin ang sarili, hawak ang baril, habang ang kabilang kamay ay pilit pinipigilan ang pag-agos ng dugo. Tinaas niya ang baril saka tinutok kay Ishida.

masayang anito Nakahinga siya ng maluwag saka nag sandok na rin ng sariling pag kain at maganang kumain kahit pa parang humihigop lang siya ng tubig na lasang dahon. "Ano to?" Tanong niya dito sabay angat sa tinidor niya na may.. 'Saging ba to?' Napatingin siya sa latundan na nasa mesa kamukha iyon ng nasa tinidor niya medyo iba nga lang ang kulay "Nilagyan mo ng saging na latundan?"

“Magpahinga ka. At mag-isip-isip ka na rin.” Napatingin siya sa bahay. Pamilyar, pero parang hindi na. Parang ang layo na ng lahat ng alaala niya dito. Bata pa siya no’ng huli siyang nakapunta sa lugar ng kaniyang Lola. Nasa dulo ba naman ng Pilipinas. Hindi na siya nakasagot, tanging tango na lang ang nagawa niya sa kaniyang Mommy kahit ramdam niyang parang may unti-unting nadudurog sa loob niya.

Ginawa niyang unan ang mga braso. Ilang minuto lamang ay naramdaman niyang may nambato ng maliit na bagay sa ulo niya. "Aray!" angal niya. Napilitan siyang umupo nang tuwid. "Sino iyon?" Natawa naman ang mga walang kwentang tao. "My Gracie, you better listen," wika ng kuya niya. Takip ng whiteboard marker pala ang ibinato nito sa kanya.

Sabi ni Dan. Nanatili kaming lahat na nakatingin kay Tata Dodong. Hinihintay na simulan niya ang kwento. "Ang mahabang kwento ay gagawin ko na lang na maikli." Pagsisimula nito. "Alam niyo ba, nung una, ang pangit ng simula namin? May mga bagay na gusto kong sabihin sa inyo pero alam kong hindi niyo kayang paniwalaan dahil pati ako nung una'y hindi rin makapaniwala. Nung nangyari nga sa akin yon, napasabi ako na 'Bakit ako pa?' pero sa huli, parang mas pinili ko na maging ganoon na lamang habambuhay."

Ano ang isang fairy tale! Kasabay nito, malinaw din na alam ni Angus na hindi kailanman matatalo ni Thomas ang isang tao nang walang anumang dahilan. Siguradong may nakatagong kuwento sa likod ng pangyayaring ito, at malamang ay dahil unang nagkamali si Samuel. Matapos titigan ni Samuel si Thomas ng tatlong segundo, lumunok siya at tinanong si Samuel, "Sigurado ka bang binugbog ka niya?"

“Bakit naman kita lolokohin? Base sa chismis, hindi nga raw ata yan nakapag tapos ng middle school kaya hindi siya marunong magsulat at magbasa.” "Grabe naman..." “Eh di parang siya pala yung main character sa mga fairy tale na isang alipin na nakapangasawa ng prinsipe ng Kidon City?”

Ang hangin ay nababalot ng malansang amoy ng dugo, mga hiyawan mula sa mga pinapaslang, mga nanghihingalo, at mga nagmamakaawa "Ano po ang gagawin na'tin upang magapi siya?" takot na takot na bulong ng dalagitang mula sa lahi ng mga puti. "Tatlong siglo pa ang ating hihintayin! Tatlong- daang taon pa bago maisilang ang nilalang na mula sa'ting lahi na siya gagapi sa nilalang na iyan!" Sigaw ng matanda, nanginginig ang boses nito.

Kaya dapat siya na isang Pilipino ay dapat ipagtanggol ang Wikang Filipino. “Ano na, asawa ko? Natigil ka na riyan?” nakangising sabi ni John na animo’y sinasabing talo siya at panalo ‘to. Itinaas niya muna ang kanyang kilay at hinawi ang mahaba niyang buhok papunta sa kanyang mukha. “Hay naku, maliit na bagay! Siyempre alam ko ‘yan, ako pa ba asawa ko? Best in Filipino ata ‘to noong Elementary at High School ako. Pinapatawa lang kaya kita. Masyado mo namang tinotoo.”