Tagalog Folk Tales นิยาย & เรื่องราว

“Magpahinga ka. At mag-isip-isip ka na rin.” Napatingin siya sa bahay. Pamilyar, pero parang hindi na. Parang ang layo na ng lahat ng alaala niya dito. Bata pa siya no’ng huli siyang nakapunta sa lugar ng kaniyang Lola. Nasa dulo ba naman ng Pilipinas. Hindi na siya nakasagot, tanging tango na lang ang nagawa niya sa kaniyang Mommy kahit ramdam niyang parang may unti-unting nadudurog sa loob niya.

Ginawa niyang unan ang mga braso. Ilang minuto lamang ay naramdaman niyang may nambato ng maliit na bagay sa ulo niya. "Aray!" angal niya. Napilitan siyang umupo nang tuwid. "Sino iyon?" Natawa naman ang mga walang kwentang tao. "My Gracie, you better listen," wika ng kuya niya. Takip ng whiteboard marker pala ang ibinato nito sa kanya.

Sabi ni Dan. Nanatili kaming lahat na nakatingin kay Tata Dodong. Hinihintay na simulan niya ang kwento. "Ang mahabang kwento ay gagawin ko na lang na maikli." Pagsisimula nito. "Alam niyo ba, nung una, ang pangit ng simula namin? May mga bagay na gusto kong sabihin sa inyo pero alam kong hindi niyo kayang paniwalaan dahil pati ako nung una'y hindi rin makapaniwala. Nung nangyari nga sa akin yon, napasabi ako na 'Bakit ako pa?' pero sa huli, parang mas pinili ko na maging ganoon na lamang habambuhay."

Ani Robert. Palinga-linga ang fairy... "Malapit na tayo sa ating pupuntahan, ang lugar na yun ay isang tagong lugar kaya hindi nyo yun basta-basta makikita. "Magtungo na tayo roon, ituro mo sa amin ang daan Lila." Marahan na wika ng prinsesa. "Masusunod mahal na prinsesa. Nagkaroon ng kunting katahimikan ng ilang segundo.

Ano ang isang fairy tale! Kasabay nito, malinaw din na alam ni Angus na hindi kailanman matatalo ni Thomas ang isang tao nang walang anumang dahilan. Siguradong may nakatagong kuwento sa likod ng pangyayaring ito, at malamang ay dahil unang nagkamali si Samuel. Matapos titigan ni Samuel si Thomas ng tatlong segundo, lumunok siya at tinanong si Samuel, "Sigurado ka bang binugbog ka niya?"

Sila ay nagtago sa mga bundok at namuhay ng payapa. Mahusay ang Togo Tribe sa paglalason at sa witchcraft. Kahit ang South Cloud Royals ay hindi naglakas-loob na makialam sa kanila noong sila'y nasa rurok ng kapangyarihan. Sila ay naging bantog ng ilang daang taon, pagkatapos ay nagsimula nang humina at sa huli ay nawala. May mga libro na nabasa dati ni Circe tungkol sa kasaysayan at nasusulat na lengguwahe ng Togo Tribe, kaya agad niyang nakilala ang sulat-kamay na nasa pader.

--- wait teka. "Love triangle?" "Love triangle!, There's a three person who involve------"- i cut her off "Hep hep hep!"- Pag- iling-iling kupa "Hooray?"- parang tangang tugon nito. "Gege! "- Sabay pa kaming natawa. "Oh, anong balak mo aber?" "Balak saan?"- tanong ko pabalik. "Gaga, ang ibig ko sabihin anung balak mo sa dalawang fafable?"

Umiiyak na saad nito sa akin na nagpalala pa lalo ng pagtataka at pamumuo ng mga katanungan sa aking isipan. "Teka, ipaliwanag mo nga ng buo ang mga nangyayare sa inyo." Utos ko naman. "Sige, kung iyan ang hiling mo. Isang daang taon na ang nakalilipas, payapang namumuhay ang mga ghouls sa Reino do Fogo bilang mga mamaya nito, kapalit nun ang proteksyon ng kaharian. Ngunit isang araw, pinaalis kami sa Reino do Fogo, dahil hindi na raw nila makayanan na nakakikita ng pangit na pagmumukha, maka-aamoy ng masangsang na amoy sa araw-araw, at hindi maintindihang mga nilalang ang mga Fantasian na naninirahan doon. Kaya ayun matiwasay kaming umalis sa Reino do Fogo at nanirahan sa bundok, kase sinab

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

pahabol pa nito saka tuluyang umakyat sa itaas. Nagkibit balikat na pinagpatuloy ko na lang ang agahan. SA isang makipot na daan ako lumiko. Medyo malayo ito sa bayan ng Vigan. Masukal at lubak lubak ang kalsada. Pawang talahib at malalaking't matatayog na puno ang nadadaanan ko sa gilid. Kinabahan na ako at tila kanina ko pa binaybay ang malubak na daang ito pero wala pa rin akong natanaw kahit na ni-isang bahay.