Tagalog Folk Tales 소설 & 이야기

“Bakit naman kita lolokohin? Base sa chismis, hindi nga raw ata yan nakapag tapos ng middle school kaya hindi siya marunong magsulat at magbasa.” "Grabe naman..." “Eh di parang siya pala yung main character sa mga fairy tale na isang alipin na nakapangasawa ng prinsipe ng Kidon City?”

Talagang kinukwento niya lahat ng detalye, ano-ano kayang panghuhusga ang ginawa ng mga tao sa akin para kailangan pa niya ikwento lahat? "People are still asking kung sa 'yo nga ba talaga ang baby dahil base sa picture na kumakalat sa internet last week, mayroon siyang kasama sa kotse na ibang lalake, what's the explanation in that, Mr. Aguilar?" tanong ng host kay Raven.

Kabanata 49: 'Reunited with the Sun' Apolaki is the god of sun and war revered by the Tagalog and Pangasinan people of the Philippines prior to colonization. According to a myth, he was the son of the supreme god of being Bathala and a mortal woman, along with his sister Mayari, the goddess of the moon.

Mataray na tanong nito, sa asta niyang yun lalong uminit ang ulo ko. "Alam mo nasa pilipinas ka kaya dapat sana pag aralan mo ang pagsasalita ng tagalog," kako na nakakunot. Wala akong balak makipag plastikan dahil halata namang marunong managalog ang gaga. Narinig ko nga kanina na sinagot niya naman ang alalay nito sa kanyang tabi ng tagalog. "Do you think I am lying?" Tanong na naman niya kaya na badtrip na ako dito. Gusto ko ng umuwi kaya nagagalit na ako sa pagka arte niya.

"Kahit na nakasuot ito ng kapa, ang mga nalagas na balahibo sa paligid nito ang nagbubunyag ng tunay nitong pagkatao. Ang Vermilion Bird ay isa sa Four Symbols sa tradisyunal na kultura. Sa madaling salita, ito ay kwento nina Yinglong at Vermilion Bird na nagliligtas sa lahat ng nilalang. Ang lahat ng nabubuhay ay naging mga buto na, kaya bumaba sila upang iligtas ang mundo." Isinalaysay ni Ophelia ang kwento na tila ba isang alamat na matagal na niyang alam. Ang lahat ng tao sa paligid ay nakinig nang mabuti, tila nahihigop sa kanyang boses.

Sa totoo lang, gaya niya sa totoong buhay, kawawa ito. Si Jose ‘Huseng’ Genero Jr. ay mahirap. Labingwalong taong gulang. Mababa ang marka sa elementarya hanggang ngayong hayskul siya. Sa totoo lang, mautak si Huseng. Ngunit ayon sa standard ng mga kontrabida sa mga storya, lahat ng katalinuhan niya, sa maling karton nakalagay. Hindi rin kahiya-hiya ang mukha ni Huseng. Ngumiti si Mary Joy sa salamin. Hindi ang ngiting nakasanayan niya ang kaniyang nakita sa harap. Hindi ito matatawag na ngiti. Ang mukha ni Huseng ay nakaayos sa angulong kahit anong gawin niya, nakakainis na ngisi pa rin ang lumalabas.

Mas lalong lumandas ang takot sa mukha niya kaya wala siyang nagawa kundi sabihin sakin ang totoo. Sa ngayon, hindi parin namin kailangang sabihin na nandito kami dahil doon. Kailangan muna naming makasigurado kung totoo ba iyon. "Totoo yun, binibini. Alagaan niyong mabuti yung sanggol. Kapag 10 ng gabi wag na wag niyong iiwan mag-isa, dahil sa oras na yun kadalasang nawawala ang mga sanggol. Hindi pa namin alam kung demon ba ang nay kagagawan 'nun."

sagot niya pagkatapos ay nagkibit ng balikat. Napatango naman ako dahil sang-ayon ako sa sinabi niya. Kahit ako ay sabik din sa alaga ng isang ina dahil lumaki ako at nagkaisip nang hindi man naramdaman ang pag-aaruga ng nanay ko.

Mukhang namamangha ito sa mga swan na bumubuo ng hugis sa lawa. "Alam mo ba, naniniwala ang mga matatanda na kung makikita mo ang isang grupo ng mga swan na bumubuo ng hugis sa buong liwanag ng buwan sa lawang ito, you will be granted an amazing love in your lifetime.” Kwento niya dito. "You believe in that folklore? People here are idiots and pathetic. I hate this place. I wanna go back to London." Inis na turan naman nito.

Kwento ni Bugoy. “Inagapan ni Pogi si Big boy. Hindi ito umiiyak tapos may iniabot siya kay Big Boy. Nagalit si Pogi nang makita na may sugat si Big Boy, alam mo bang binugbog niya ang mga lalaki. Halos lahat bagsak na sa kalsada na bugbog sarado pero nang bumaba ang isang lalaki na nakasuot ng purong itim hindi ito binugbog ni Pogi! Alam mo bang kusa siyang sumakay sa magarang sasakyan tapos bigla na lang umalis. Pero alam mo, Maria! Feeling ko napakagwapo nang lalaki na nakapurong itim, sayang lang at hindi ko nakita ang mukha niya dahil may suot siyang sombrero at shades! Alam mo na... Galawan pa lang lalaking-lalaki!” Kinikilig na kwento ni Stela.