Tagalog Numbers 1-1000 In Words นิยาย & เรื่องราว

Kaya ang ganitong klase ng kaniyang gawa ay siguradong magkakaroon ng halaga na hindi bababa sa 20 million dollars! Isang note mula sa Translator: [1] Ang isang Chinese romantic cliché na 1,314,510 (一三一四五二零) ay katunog ng 一生一世我爱你, na ang ibig sabihin ay “I’ll love you for the rest of my life”.

Mabilis kong kinapa ang aking bulsa. Nandoon pa rin. Dahan-dahan ko iyong inilabas. Nanginginig pa rin ang mga kamay ko habang isa-isang binubuklat ang mga perang papel. "Isa..." "Dalawa..." "Tatlo..." "Apat..." "Lima..." Natigilan ako. Nanlaki ang mga mata ko. "Five..." "Five thousand...?!" Napasinghap ako. Halos mapasigaw ako sa sobrang gulat kaya mabilis kong tinakpan ang sarili kong bibig.

"Napakalaking halaga na." "Napakalaking halaga? Sabihin mo sa akin kung magkano talaga ang eksaktong numero niyan." "Napakalaki talaga." Napangiti na lang nang pilit si Bajeck, at piniling huwag nang magtanong pa, habang nag-iisip na lang ng sarili niyang tantya sa loob ng kanyang utak. Ang mga kamag-anak at kasosyo sa negosyo ng mga Mercadejas ay ang mga pinakamayamang tao sa buong Cebu, ang pinakamababang regalo mula sa kanila ay nagkakahalaga ng anim na numero, at para sa mga malapit na kamag-anak, pitong numero ang karaniwang binibigay nila. Ang kabuuang pera na makukuha sa lamesa na ito ay madaling aabot sa milyong-milyon—o pwedeng umabot pa sa sampung milyon.

Tumango ang apat. "Tapos binigyan ako ni Mommy ng lima pa." Tumango ulit sila. "Tapos kinain ni Daddy ang isa." Tahimik. "Ilan na lang?" Natahimik ang apat. Nagkamot ng ulo si Kuya Egg. "Lima..." "Hindi." "Anim." "Hindi." "Sandali." Bigla siyang nagsimulang magbilang gamit ang mga daliri. "Isa..."

"Mayroon pa bang hihigit dito?" "One hundred million! Mukhang kailangan na nating batiin ang ginoo sa harapan!" biro ni Astrid. Tiningnan niya si Tiffany at ngumiti nang makahulugan. "Ms. Ignacio, baka gusto niyo munang tumawag para humingi ng instructions?"

Still affects me more than it should. “Seb.” “Inom dito.” Isa. “Inom diyan.” Dalawa. “Nagtatrabaho nang walang tulog.” Tatlo. “Hindi natutulog.” Apat. “Laging tulala.” Lima. “Late kumain.” Anim. “Or hindi na talaga kumakain.” Pito. At bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay parang mabigat na batong isa-isang ibinabato sa akin.

nakangiting tanong ni Ma'am Rebecca Ma'am alam na kung sino ang panalo! Hubby!!! " Okay bibilangin ko na...one,two, three, four, five, six, seven, eight, nine, ten, eleven, twelve, thirteen, fourteen, fifteen, sixteen, seventeen, eighteen, nineteen, twenty, twenty one, twenty two, twenty three, twenty four, twenty five, twenty six, twenty seven, twenty eight, twenty nine ". bilang ni Ma'am sa bomoto kay Hash

"Ate, isang chicken curry nga. Magkano po?" "Twenty-five pesos." Sagot ni ateng cashier. Binuksan ko ang pitaka ko. One hundred lang ang pera ko. Walang barya. Kaya itong isang daan ko na lang ang ibinigay ko sa kaniya. "Nako, wala kaming barya niyan." Pagtanggi ni ateng cashier. "Ate, sa akin niyo na lang po kunan." Isang lalaking boses ang nagsalita na nasa tabi ko lang. Nauna siya sa akin sa linya.

sigaw ko pero masyado silang malakas. Akala ko ang pagtakas sa amin ay isang magandang plano, pero heto ako ngayon, nakatayo sa maraming tao–hindi bampira, bampira mismo ngayon, ang gustong bumili sa akin. "2 Million!" "5 Million!" "10 Million!" "20 Million!" "100 Million!"

POV- EUTANES.. "Wala na bang magtataas ng numero sainyo." wika ng bakla sa mikropono. "Wala na hindi na kaya ng mga amo namin ang halagang lalampas pa sa 20billion peso." Sagot ng Pinoy na taga translate ng salita para maintindihan nila.