Tagalog Quotes About Family 소설 & 이야기

Family Day. Isang tradisyong hindi kailanman nasira ng distansya, abala, o ambisyon. Kahit gaano kami kaabala, importante ang araw na ito sa amin. Uuwi ang kambal, magsasama-sama kami, kakain, magtatawanan, at mag-aasaran. Family was never negotiable. Hindi ito pinipili. Ito ay inuuna. “Ako na magdadala ng bag mo,” sabi ni Nana Melva. Agad akong umiling. “Nana, kaya ko na.” She clicked her tongue dramatically, but pride shimmered unmistakably in her eyes.

"i can't forget that day when she said that the game was finally over and it's time for her to let you go coz you are finally happy with your family..that she already lost you.,masaya kana daw sa lalaking mahal mo, masaya kana daw sa pamilya mo" Umiling iling na ako. Ang lakas na ng iyak ko. Pinagtitinginan na kami ng mga tao. Nasasaktan na ako at hindi ko na kayang pakinggan pa ang iba pa niyang sasabihin. Baka tuloyan ko ng hindi mapatawad ang sarili ko kapag may narinig pa ako. Ayaw ko na..

Pansamantala siyang huminto at nagpunas ng luha. Nasa mukha niya ang takot. "Habang palihim na nanunuod sa kaniya, narinig kong sinabi niya na ang hirap pala raw talaga ng walang pamilya na kagaya nang sa 'yo. Araw-araw raw siyang namamatay sa inggit kapag nakikita niyang kasama mo ang pamilya mo. Magkakasama, buo, at masaya. Tapos 'yong nag-iisang pamilya raw na mayro'n siya, nakipagsabwatan pa sa iba."

Napasandal ako sa upuan habang inaalala ang huling sinabi ni tatay sakin bago ako sumakay ng Bus. "Anak tandaan mo, kahit magkakalayo ang myembro ng isang pamilya... na-nanatili pa rin itong isang pamilya, kaya wag kang malungkot dahil kahit hindi tayo pisikal na magkakasama, lagi kang nasa puso namin."

“Hm? Gaya naman ng ano ‘te? Parang wala naman akong maisip,” “Pamilya. Kumpleto at masayang pamilya. Kaibigan….Magulang. Pagmamahal at pag-aaruga ng magulang,” wika niya na parang mas sinasabi iyon sa sarili niya kaysa sa kausap. Sinabi na niya ito noon, pero uulitin niya ulit ngayon. May mga bagay talaga na mas nagiging malinaw at totoo lang kapag binibigkas na.

Iniisip yata na inuuto niya lang kahit hindi naman. “Hindi, Quin. Kasi ang family pwedeng walang daddy o mommy. Ang mahalaga naman ay love natin. Di ba? Ikaw nga love ka ni Mommy so family tayo.” Mas lalong nagsalubong ang kilay nito. “Hindi ku pu naiintindihan. Gulo naman, Mommy.”

Tumango ako. "Kasi kahit anong mangyayari, pamilya mo parin sila. Pwede mong iwanan ang lahat, pero sa pamilya mo parin ikaw babagsak. I know our past will leave us a big scar, but it's actually a beautiful and meaningful scar." Sabi ko habang nakatingin sa pamilya ko at ni mommy Ysa kasama si Ysrael na nagtatawanan.

“Ngunit mayroon akong isang kundisyon, Kaelan.” “Name it,” I said immediately. “Kung gagawin natin ito—kung ako’y magiging ‘asawa’ mo sa harap ng lahat—kailangan mong ipangako sa akin ang isang bagay,” she said firmly in Tagalog. “Huwag kang magtatago ng anumang lihim sa akin na maaaring magdulot ng panganib sa aking pamilya. Anuman ang mga bagay na maaari nating marating, kailangan kong malaman ang totoo. Huwag nang magsalita pa ng mga parang ‘hindi niya alam kung saan siya papasok’ kapag ako ay umaalis.”

Hindi ko alam kung paano sasagutin ang mga tanong niya. Ngunit hindi pa siya tapos. Mas naging mabigat pa ang sumunod na sinabi niya. “Huwag mong kalimutan, ang ating pamilya ay isa sa pinakamayayaman sa buong Manila. Sa ganitong kalaking pamilya, ang manugang na hindi makakapagbigay ng anak… ay magiging malaking kahihiyan para sa ating lahat, hindi lang yun kukutyain at mamaliitin din tayo ng lahat.”

Aling Lordes, Mang Topeng, Kuya Karl, Hindi ko inasahan na sa mundong ito ay may mga tao na tulad niyo. Naging mabait kayo sa akin at inaruga na para bang kadugo ninyo. Doon ay aking naramdaman at naiintindihan ang kahulugan ng salitang “pamilya”. Ang mga aral at ang alaala natin ay babaunin ko saang sulok ng mundo man ako tumungo. Mahal na mahal ko kayo!