Tagalog Riddle Novels & Stories

I didn't know how I dance like this, sigurado dahil sa alak ay lumalakas ang loob ko magganito. "Whoooo!" the whole quad get wild when someone run to the sea and swim. "Tara Claire!" sabi ni Ana sa akin. "Ano ka ba! Wala tayong pampalit wag ka na makisali- aaaaah!" napasigaw ako nang biglang may nangbasa sa amin, may dalawang taong may hila-hila na hose at binabasa lahat. "Waah sabi sayo eh hahaha," tawa ni Ana at nakisali nadin sa basaan nila.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

Yung bunggong nakikipagbiruan. "Ayos arte ah! Hahaha kailan ko sinabi yun?" tumatawa niyang tanong. "Tumigil ka nga, kasi naman, di yun aalis pag di mo nasagot ng tama ang tanong niya" paliwanag ko na tinanguan naman niya. "Bakit ka nga ba kasi napadalaw?" "To be honest, gusto lang talaga kitang makita" malapad na ngiti ang ginawad niya sa akin. "Kaano ano mo nga pala iyon? Parang boyfriend umasta ah."

Lumayo nang lumayo hanggang biglang naglaho ito sa aking paningin. Isang malalim na hininga ang pinakawalan ko. Laglag balikat at nanghihinayang na napaupo ako sa damuhan. Bakit pakiramdam ko may isang tao akong dapat hanapin at matagpuan. Bakit pakiramdam ko pagnatagpuan ko ang tamang taong iyon ay siya ang tanging susi na masagot mga katanungan ko? Ang susi upang malaman ko kung sino ba talaga ako?

Subalit sadyang mapaglaro ang tadhana at talaga yatang hinihingi ng pagkakataon na magpakilala siya rito. Matapos maikwento ang lahat-lahat kay Calley ay bakas sa mukha ng babae ang matinding pagkagulat. "H-Hindi kita maintindihan... A-Ano ba'ng sinasabi mo?" gulong-gulo na tanong pa ni Calley sa kanya.

"Talaga? Paano nangyari 'yon?" "Siya ang lalaking nagligtas sa akin sa kalye ng Tokyo." Sagot ni Mariya. Nanlaki ang mata ni Mia sa gulat at tuwa. "Wow! Ang galing naman! Gusto kong marinig ang buong kwento, ha! Walang palampas!"

sagot kodin naman dito at pareho naman kaming natawa "Ang ganda pala dito at ang tahimik at ang tanging maririnig molang ay ang mga hampas ng alon mula sa dagat. "itong lugar nato ang minsan kolang puntahan"saad nito at nagtaka naman ako kung bakit "Bakit naman? Tanong ko

May problema eh, parang dinadaga. “Ano naman yun?” Itanong mo sa Lolo mo huwag sa'kin shokoy.” “Ang lalim ng mga tagalog mo, minsan napakahirap sisirin.” Mga lalaki nga naman talaba yakang-yakang sisirin pero tagalog utak naaalog daw.

Tumingala sa'kin si Zamia, ngumiti naman ako sa kanya. "Enough okay," suway ni Axeros. "Ito na lang magsagot kayo sa tanong ko. It's call riddle or bugtong bugtong. Game?" masaya nitong tanong sa mga bata. "Game po!" sagot nilang lahat. "Okay here the question number one," "Question- What has many rings but no fingers?" tanong ni Axeros. "I know, I know the answer," sigaw ni Acer.

Nakaka-bad trip talaga. Nang makarating kami sa unang simenteryo, dito raw nakalibing ang tatay ni Raven. Bumaba kami ng sasakyan, dala ni Raven ang bulaklak, habang ako ay nakasunod lang sa kaniya. Kumuha ng susi si Raven at pumunta sa isang Mausoleum. Nabasa ko ang pangalan ng kaniyang ama. "We have candles here, do you want to light one?" tanong ni Raven sa akin.