Tagalog Riddle Novels & Stories

Kunot noo niyang pagtataka. "W-what?" "Labas na tayo. Baka mamaya isipin pa ng kuya mo gumagawa tayo ng milagro rito." "Wait... what's milagro and three.. some..?" Hindi niya nagawang sagutin ang tanong ko dahil madali siyang lumabas ng kotse. Naiwan na naman akong hindi naliwanagan sa sinabi niya. Bakit ba ang hilig niyang bitinin ang lahat ng sinasabi niya? Para siyang nag-iiwan ng riddles na walang sinoman ang may kakayahang sumagot.

“Meron akong sasabihin sa inyo pero sikreto lang natin okay?” Nagtataka man ay sabay na tumango ang kambal. Yes, marunong silang magtagalog dahil tulad ni Riri ay Filipina na kanilang mga nanny na siyang nagturo ng salitang Filipino. Si Princess naman ay sa kambal natuto at kaya din sila nagkadsundo ni Apollo dahil pareho silang marunong magtagalog

Bandang tanghali iyon at mainit kaya sa halip na tumambay sa labas ay nasa loob siya ng bahay, sa tabi ng pinto. Sa probinsiya, madalas na bukas ang pinto kaya nang marinig na may sumigaw, “Ayo!” —katumbas ng ‘Tao po!’ sa tagalog ay sumilip siya at nakita ang isa sa mga kapitbahay. “Ano po ‘yun, Ate?” “Ay! Nandiyan ka pala, may dayong naghahanap,” nakangiti nitong sabi. “Wala po si Lolo’t Lola,” aniya sa pag-aakalang ang dalawa ang hinahanap.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

sagot naman ng lalake. Kervin? Sino 'yun? Pumikit ako at pinilit inalala. Ah! Yung boyfriend ni Miaka! Hindi ba siya marunong kumatok kung may tao sa loob?! "Well, Kevin, hindi ka ba marunong kumatok? Kung hindi mo pa narerealized may tao dito!" "Whatever. Pagamit lang ng inidoro. Wag kang mag-alala hindi naman kita sisilipan, wala namang masisilip eh," tumawa pa siya, aba bastos 'to ah!

"So tell me. Mahirap ba magbalik ng gamit?" Hindi na gumagana nang maayos ang utak ko. Hindi ko maintindihan ang mga riddles nila dahil biglang sumikip ang kwarto. Amoy na amoy ko sila—cedar, sandalwood, at purong pagkalalaki. Nakakahilo. "Anong kinalaman ng phone ko dito?" Pinag-cross ko ang mga binti ko, sinusubukang itago ang hapdi at panggigigil na nabubuo sa pagitan ng mga hita ko. "Akin na ang phone ko."

tanong ko rito "Are you dating with him?" Tanong nito "Wait duke is that you bat mo ko hinatak ha "inis na saad ko rito "Just answer my question" iritang wika nito "Pano pag Oo may magagawa kaba at bat ka ganyang maka react are you jelouse huh?!" iritang tanong ko rito "No "mabilis na tugon nito "Yun naman pala then leave me alone "saad ko saka umalis ....

Mukha akong baliw katatawa rito pero natatawa talaga ako sa kanila. "Cat got your tongue?" "Hindi, nakalimutan ko kaseng, mahirap makipagtalo sa matalino pero nakagagago makipagtalo sa bobo," I was between my laugh when I said that in Tagalog. I rarely speaks my own language but today is different. One of them slap and grab my collar. It's a girl? I look at the girl player with my stoic face. I grinned at her. "Ano'ng problema mo?!" She shouted.

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

Taka kong tanong Nag-angat siya saakin ng tingin at ngumiti "Hinuhuli palang po" Napatango tango nalang ako kahit na nagtataka padin Isda? Sinong manghuhuli? Imposible kasing siya ang manghuli dahil malapit nang tumakip ang araw sa mga ulap Lumabas ako ng mansion at nagtungo sa dalampasigan, nilanghap ko ang sariwang hangin ng umihip iyon