Takane No Hana Mga Nobela at Kwento

Nakahinga ako nang maluwag na makitang tumahimik sila. “Selena… Alam mo naman siguro na hindi masamang tao si Taki. Siguro naman alam mo rin na hindi nagte-take advantage si Taki sa isang babae. Kaya huwag kang kabahan para kay Hana. At alam nating pare-pareho na mahal niya ako ngayon pero naniniwala ako na darating ang panahon na makaka move on siya sa akin.”

Medyo na-surpresa si Nexus nang marinig iyon. Sa gabi, hindi ganoon kaliwanag ang ilaw sa kuwarto ni Nexus. Pero sa ilalim ng banayad na dilaw na ilaw, kumikislap ang mga mata ni Hiraya —may kakaibang lamig pero may ningning kapag ibinabahagi niya ang mga bagay na mahal niya at pinapahalagahan. Hindi naman talaga mahilig si Nexus sa mga tinatawag na anime stories, pero nakikita niyang masaya at masigla si Hiraya kaya ayaw niyang sirain ang trip nito.

tanong ng host. Tumili ang mga babae sa harap. May ibang nag-angat pa ng kamay, ready to catch. “One!” Nakita kong may yumuko, parang nagre-ready talagang tumalon. “Two!” May sumigaw pa ng “This is it!” “Three—!” At inihagis na ni Hana ang bouquet.

"Anata ga sou utsumuku kara Nagadenwa mo yameta wa Benri datta otoko-no-ko-tachi katazuketa Kami mo fuku mo medatanaku O-ryouri mo GANBARU kara Party ni wa ikitai na... Iyagatte'ta ano ko to mo zekkou shita wa Anata dake mitsumete'ru Mukashi mitai ni warawanaku natta Nigate datta spicy your mama Ima de wa ocha shite'ru YABAI high tension [Bridge (Spoken) ] I love you It's an entrance to the paradise in the hill Changing my mind, and my dream, And keeps on running in my heart Like you will know how I'm crazy for you Anata dake mitsumete'ru Soshite hoka ni daremo inaku natta Jimi ni ikite-yuku no Anatagonomi no onna

Hanggang sa makita niya ang malaking puno ng ilang-ilang. Natigilan siya. Napahinto sa kanyang kinatatayuan. Nakatalikod sa kanya si Gener at nakaharap si Amanda sa lalake. Patagilid itong nakasandal sa puno ng ilang-ilang, masayang nakikipagkuwentuhan sa kaharap, habang nasisiyahang inaamoy ang nag-iisang long stemmed rose na hawak.. “Siguradong ibinigay ni Gener kay Amanda ang rose na ‘yon.” Ang nasa isip niya, habang naghihirap ang kalooban sa sama ng loob na nararamdaman.

Tok. Napangiti ako nang marinig kong nariyan na siya. Agad kong binuksan ang pinto, at nandoon na nga siya—si Akeno, hawak ang maliit na bouquet ng mga wildflowers na kinuha niya kanina habang naglalakad kami sa hardin. “For you,” sabi niya, na may ngiti sa mga labi. Parang baliw, may paganito pa siya kahit gabi na.

Dahan-dahang bumaba si Takai; sobrang miserable ang pakiramdam niya, hindi na niya kaya pang tumayo. Nanginig sa lamig si Nanako at ang iba habang tinatakpan ang kanilang mga bibig. Si Takai ay isang alamat na itinuturing na nasa sampung pinakamahusay sa mga Island Nation—ngunit siya ay natalo ng isang lalaking sinusuportahan lamang!

Sinara niya ang pinto para kay Nanako at bumalik sa front passenger seat sa sandaling nakapasok si Nanako. Tinanong nang balisa ni Nanako, “Kawana, nakuha mo ba ang singsing na gusto ko?” “Opo!” Ang babae ay tinatawag na Kawana, ang buong pangalan niya ay Kawana Kurenai, siya ay isang senior assistant sa pamilya Ito. Agad niyang inabot kay Nanako ang magandang Tiffany jewelry box mula sa front passenger seat. Sabik na kinuha ni Nanako ang regalo at maingat na binuksan ito.

May narinig siyang nag-aalalang boses. Pakiramdam niya ay binalot siya ng anino. Kaagad namang sinuportahan siya nito. Sino ito? Sino ang sumusuporta sa kanya? Dahan-dahan na tumingala si Ling Yiran, at ang una niyang nakita ay ang magagandang mata nito. Para silang peach blossoms na sa sobrang ganda, kaya nito maghasik ng lagim. Ang mga itim nitong pupils ay parang obsidians na sobrang itim at maliwanag pero mukhang malalim at hindi mabasa ng mga tao.

He cut several pieces of stems and removed its thorns and handed it to Triana. “Here, flowers for you, Kanchhi. It’s a yellow hybrid tea rose. Put it in the vase inside our room.” “Wow! These are pretty!” Inamoy niya ang mga bulaklak at tuwang-tuwa siyang sinamyo ang mabangong aroma niyon. It was so refreshing. Malalaki ang mga petals at matingkad ang pagkakakulay ng dilaw. “Dhanyabad!” Triana thanked him. She already got the grasp of the basic Nepali language since she heard it all the time.