Takot Novels & Stories

tugon ni Jett. Mabilis na iniliko ni Kira ang trolley na dala niya. Mabuti na lamang at pumapabor sa kaniya ang sitwasyon. Malapit na sana siya sa exit nang biglang… “Wait. Someone is coming. Shít. I only have thirty seconds to access the system,” tarantang sabi ni Jett.

He is a fucking asshole! Kaya naman ng kausapin ako ng Lieutenant Taguro ng Tokyo, Japan, through e-mail, dahil hindi naman nila kilala ang tunay na ako ay tanggap mo ang offer nila. Atleast makakabawi ako sa hayop na damulag na iyon,ay pera pa ako.

turan ko "tsk mom, tito i have to go " sabay tayo nito at tinalikuran kami" sandali sasabay nako" sabay tayo ko" use your own car " masamang tingin na baling nito sakin at tinalikuran ako hala anu ikinagagalit nun mula nong nakauwi kami galing hiking hindi man lang nya ko pinapansin at naging masungit na sya sakin may nagawa bakong mali?

CHAPTER 33 3RD POV “Tara na.” Wika nito habang mabilis na pumasok sa kotse. “’Wag mong sabihin na uuwi na tayo?” Taka na tanong niya, dahil alam niyang hindi pa tapos ang klase nito. “Hindi, mamasyal lang tayo.” Napa-kunot ang kanyang noo, dahil sa narinig niya mula rito.

“TO THE ONE WHO EMBRACED BY THE MOONLIT” Takot. Isang salita lamang na siyang maaring ikamatay o ika-buhay natin. Bawat indibidwal ay may iba’t ibang paraan kung paano kahaharapin ang salitang ito— may iilan na pinipiling takbuhan ito at mayroon din namang handang yakapin at kaharapin ang takot. Pero bakit nga ba kailangan pang kaharapin kung maari namang takbuhan?

tawag nito na kinabigla ko. Shit! It’s Tobi Yakamura. He always made fun of my name. Nakakairita ito kapag tinatawag ako Garther. Anak siya ng leader ng mga Yakuza sa Japan. Tulad ko ay hindi rin siya paboritong anak, ngunit nagagawa nito ang gustuhin niya. “Hey, Tobi. Small world,” I respond coldly.

"A-Anong sinasabi mo?" "Isang bala lang sa ulo ko. Pangako ko sa'yo, hindi ako iiwas o gagalaw." His voice was soft when he spoke again, na para bang desidido na ito sa mga sinasabi. "Iyong susi ng kotse, nasa taas ng aparador ni Tats. Mamili ka sa mga baril sa kabilang kwarto. Kunin mo 'yong pinakamagaan para hindi ka mangalay agad kung sakaling kailangan mong gamitin. Iyong pera nasa loob ng aparador ni Tats. Take as much as you can. Inayos ko na 'yong navigator ng kotse kaninang umaga. Ride the first flight out of this country. Pagkatapos, palitan mo 'yong pangalan mo kapag nakarating ka na sa gusto mong puntahan. Live your dreams there. Pumili ka ng ligtas na lugar para sa inyong dalawa.

Wala. *** TBC.

Nararamdaman niya ang matalim at nagmamakaawang tingin ni Anne na nakapako sa kaniya, ngunit ang kaniyang nasaktang pride ang mas nanaig. Pinalipas niya ang tatlong segundo bago mariing pinindot ang accept button. Inilapit niya ang phone sa kaniyang tainga, ngunit sadyang hindi niya ito idinikit nang husto—sapat na para marinig ni Anne ang bawat salita mula sa kabilang linya. "Hey, Lauren," malambing at mapangahas ang boses ni Rhea mula sa speaker. "Are you okay? Hindi ka ba pinagalitan ng terror prof na 'yan? I was worried."

Kaakit-akit 'yon para kay Alas. “How about this playing card?” Tanong ni Alas. Bakit naman may barahang tattoo ang Daddy niya? Sugarol ba ito? “It's a Ace of Heart.” Simpleng tugon ni Klinton. Ngumiwi si Alas dahil alam niyang Ace of Heart iyon. Ang gusto niyang malaman ay ang kahulogan no'n!