Novel & Cerita Talaga Naman

"Talaga, ate?" Ngumiti at tumango si Kola. Hindi naman niya matitiis na magpalaboy-laboy lamang ito sa daan lalo ngayon at naglipana ang mga masasamang loob. Sa ganda ni Lalaine maaring marami ang magnasa rito at ikapahamak pa nito 'yon, mas hindi kakayanin ng konsensya niya ang bagay na 'yon.

tumango tango naman sya "yes so plsss pumayag ka na" nagpuppy eyes naman sya wala naman akong nagawa kundi ang tumango nagtatalon naman sya sa tuwa as if naman may magagawa ako para talaga syang teenager hmm matagal tagal narin pala akong hindi nakakapag mall noh

Pagpapagaan ng loob na wika ni Manang kaya marahan akong tumango. Sa pagkakaalam ko ay may sariling mansyon na rin si Alas kasama si Lola Aida kaya walang dahilan para magawi siya sa mansyon ng pamilya namin. Na ayon sa kwento ni mama ay hindi na naman nangyari sa nakalipas na mga taon kaya safe si baby Nex, safe ang pinakatago tagong sekreto namin.

Agad na dinala ni Alfred ang mga tao sa garahe matapos matanggap ang utos. Matapos ang ilang gabing pagkaagnas, lalong lumakas ang baho ng aking bangkay, na naging dahilan ng pagkabulok ng buong garahe. Lahat ay nagtakip ng kanilang ilong, at ang ilan ay sumuka pa. “Ano ba ‘yang amoy na ‘yan? Umaalingasaw. Diyos ko.” “Sinong tumae dito?”

Umiling ang dalaga sa sagot ng kanyang lolo, alam niyang mas malaki ang makukuha ng mga Senior Citizens kaysa sa mga hindi pa, pero para sa kanya hindi imposible na hindi niya agad ito gagamitin sa sabong. Sa maliit na baryo kung saan lahat ng tao o magkakapitbahay ay halos pamilya na ang turingan dahil kilala na nila ang isa’t isa, tahimik at masaya. Nagiginh malungkot lang sa tuwing may sakuna na dumarating, minsan ay dahil sa malakas na bagyo nasisira ang mga kabahayan. Sa baryo Tinalian kung tawagin ay ang mga taong handang tumulong kahit hindi sila sigurado kung ang taong tinutulungan nila ay mabait ba o hindi. Kasama na roon si Igneel na sa baryo nila napadpad mula sa pagkahulog nito s

sagot kodin naman dito at pareho naman kaming natawa "Ang ganda pala dito at ang tahimik at ang tanging maririnig molang ay ang mga hampas ng alon mula sa dagat. "itong lugar nato ang minsan kolang puntahan"saad nito at nagtaka naman ako kung bakit "Bakit naman? Tanong ko

Natawa naman ako. "Pfft, ni hindi ka nga nakasali sa rank 50, gusto mo bang mas bumaba pa yong rank mo?" "Oyy grabe ka naman ilang panalo nalang makakasali den ako sa rank 50! Tsk, sige di bale na nga lang, ayaw rin naman kitang makalaban kase gwapo ka at mas gwapo naman ako." Anong connect non?

sabi niya dito pero inirapan lang siya 'Arte ng letse na toh!' "Tara na uwi na tayo" pag kuwan ay sabi ni Gabin saka hinawakan ang kamay niya at hinila siyang patayo "T-teka lang" angal niya, nanlalambot pa kasi ang mga tuhod niya dahil sa ginawang pag takbo. Pero di siya pinansin nito. Patuloy lang ito sa pag hila sa kanya patungo sa paradahan ng tricycle at pinasakay agad siya doon. Inalalayan pa nito ang ulo niya para hindi siya mauntog sa bubong ng tricycle, kikiligin na sana siya kaya lang nakasimangot parin ito. Wala na siyang nagawa kaya kumaway nalang siya kina Manolo na nag tatakang nakatingin sa kanila

wika ko Naman Kay Lola. Tumango Naman Siya sakin at mukhang naawa Siya sa kalagayan ko. " Talagang batang iyon, pag talaga Makikita ko Yun mamaya kahit matanda ako ay talaga Naman sisipain ko at kukurutin ko Yung Tenga Niya!" Inis na wika ni Lola. "Mag gagayak na muna ako, kakain muna Tayo Bago Tayo aalis." Wika naman Niya.

"Talaga?" Napakunot ang noo niya. At doon nagsimula ang unang seryoso naming tampuhan. Hindi sigawan. Hindi insultuhan. Kundi mga salitang puno ng sama ng loob. Mga salitang matagal nang kinikimkim. "Hindi mo kasi sinasabi sa akin ang mga bagay-bagay." "Anong gusto mong malaman?" "Kung sino ang mga taong nasa buhay mo."