Novel & Cerita Thank You Ma'am Summary

Parang hindi ko naman maituloy ang nais kong sabihin. "Sige na po Ma'am," pangungulit niya. "S-sige..." maikli kong tugon. "Naku, thank you Ma'am!" natutuwa niyang sambit. Ramdam ko ang saya niya kaya napangiti na rin ako.

"Kay Sir M-mirzseil po?" "Yes. Sige na pumunta ka na." Malungkot siyang ngumiti. "O-okay po, Ma'am. Thank you po sa pag-unawa niyo at pasensya na po talaga," seryosong sabi ko at ngumiti lang siya.

Can't process every word. "Okay ma'am." wala sa sarili kong nasabi. "The company said thier thank you for you, miss Yildiz. And I'm also thankful that you become one of us. Magaling kang magtrabaho, napaka responsable. Hindi ko maipagkakaila na nagustuhan ko ang pagtatrabaho mo. Believe me or not, mas gusto kong manatili ka. Surely, your friends here will be sad. Naging bahagi ka na rin dito. Pati na rin sa presidente."

"Thank you sa lahat-lahat, kung wala ka rin hindi ko to mararanasan, sapat na sa akin na makasama ang mama ko pero mas binigyan mo ng kulay ang mundo ko, kayo ng mga kaibigan mo, kagaya mo napatawa din nila ako. I realized na marami ka palang nakakasalamuha everyday at hindi lang umiikot ang mundo mo sa isang mundo lamang, tahimik lang naman ako sa isang sulok pero dahil sa'yo minsan lumalabas narin ako sa aking comfort zone, that's why hindi ako mapapagod na mag thank you sayo Cloudy, for always choosing me and my mama na maging bahagi ng buhay mo. Alam ko, oo bata pa tayo marami pang pwedeng mangyari pero kahit ganun, sobrang thank you sa lahat-lahat," I said habang nakahilig ang ulo ko sa

"Thank you." Pasasalamat ni Thaddeus ng matapos siyang pahiran ni Maria ng ointment. Tipid itong ngumiti sabay sabi, "walang anuman." "Okay ka lang ba?" Maya-maya'y tanong ni Thaddeus kay Maria bigla kasi itong natahimik. Tumingin ito ng deretso sa kanya. "Gusto ko lang magpasalamat sa tulong na nagawa mo sa akin muntikan na kitang hindi pagkatiwalaan. At muntikan ka pang mapahamak dahil sa akin. " Naiiyak na sabi ni Maria rito.

“That’s great, I’ll call you back when I check my schedule.” ‘Siguro naman good impression na ang nabuo sa isipan ni Mrs. Villarial tungkol sa akin, no?’ “Hindi po kayo, magsisisi sa amin ma’am. Maraming salamat po.” Paulit-ulit ang pagpapasalamat ko sa ginang. Overwhelmed kasi talaga ako. “Ano ka ba, cut that thank you thing, you deserve what you get. But, anyway, I have to go to the restroom,” turan niya.

Tumabi ako kay mommy at hinarap na rin si ma'am Juyeth. "Salamat ma'am sa pagtuturo sa anak namin," pasalamat ni mommy kay ma'am. Tumango si ma'am at sumulyap sa akin bago sumagot. "Nahanda ako parati para kay Irriene. Tawagin niyo lang ako kung gusto niyo ulit akong magturo kay Irriene," nakangiting sabi ni ma'am. Nagtaas ako ng kamay bigla. Tumingin silang tatlo sa akin.. tumingin rin sa akin ang mga kasambahay namin habang nakikinig.

Sh*t! "Ma'am, okay lang po ba kayo?" tanong ng isang kasambahay na halatang natataranta ang boses. "I—I'm fine, manang. Thank you for your concern. Bigla lang sumakit ang ulo ko." "Sigurado po ba kayo, ma'am na okay lang po talaga kayo?" paninigurado pa nito. "I am, sige na harapin mo na lamang ang ilang mga trabaho mo."

Agad natahimik si Amara sa sinabi ng best friend ng kanyang kuya, true enough, may point rin naman ito, and he was right, he should be thankful. But… “I am Amara Aragon, I don’t say thank you.” Mataray niyang sabi saka masungit na pinausog sa dulo ng sasakyan ang dalawang babae. “Hindi daw, eh kanina nag thank you ka doon sa matanda ah?” “Kanina iyon, malas mo lang pina alala mong dapat pala akong mag thank you sa iyo kung kelan expired na ang pagiging mabait ko.”

“Ma’am, w-wala po akong diploma at wala po akong COE na maipapakita.” Kinabakabahan ako at baka hindi na ako tanggapin. “It’s okay Ms. Merida, just bring yourself nalang po this Monday, exactly 10 a.m.. Salamat.” “Thank you po ma’am. Opo, hindi po ako malilate, pangako po.” Nang namatay ang tawag, agad akong tumili at nagtutumalon sa labis na kasiyahan. “Aaaaahhhhh!! Yeeeees! Thank you Lord!”