The Engineer Got Me Pregnant Novels & Stories

"I'm pregnant, Matteo." *****

Sobrang stress ako. Ang gusto ko lang ay matapos na ang lahat para makauwi na ako ng Pilipinas. I miss my wife Hershey. Napangiti ako dahil siguradong sesermonan na naman niya ako. Gusto ko sana siyang tawagan, pero may meeting akong kailangan harapin kasama ang engineer at site manager tungkol sa "sabotage" issue. Kumunot ang noo ko nang nagmamadaling lumapit sa akin ang engineer.

Habang naglalakad ay napailing siya sa huling sinabi nito. 'Kung kasing gwapo at hot ba ni Jamie Dornan ang engineer na iyon ay kahit ako pa ang luluhod upang magpakagat,' pilyang saad ng isip niya. Kinagat niya ang ibabang labi upang pigilin ang pagngisi.

Umalis siya nang walang paalam at hindi na niya ito nakita ulit. “Ma... ma!” sigaw ng anak niya sabay pakita ng laruan nitong mga prutas. “Bawal kainin iyan, anak.” Ito ang naging bunga ng gabing iyon. Nagkaroon siya ng anak na babae. Nagkaroon siya ng anak sa lalaking hindi niya kilala. Nandito na siya sa harap ng isang mataas na building. Ito ang unang araw niya sa trabaho kung saan isa siyang janitress.

Hanggang sa tumalikod siya, bumalik sa sasakyan, at umalis. Pagkapasok ko sa kwarto, bumagsak ako sa kama. Hindi ko alam kung matatakot ako o... may ibang nararamdaman na hindi ko maintindihan. Paano niya nalaman na buntis ako? Walang sinasabi, pero parang nakikita niya lahat. Hinimas ko ang tiyan ko. Wala pa namang halata. Pero sigurado ako—alam niya. Naalala ko si Mama. Kung andito lang siya...

Pero kung hindi siguro nangyari 'yon baka hindi ako maging ganito ngayon. I was the one and only Engineer Rydell Fery Evancia. A cold hearted CEO of Evancia's corporation, madalas kong naririnig 'yon sa mga tauhan ko but it doesn't bother me at all, I got used to it and plus only my family and I should know who I really am deep inside. Despite of everything that I've been thinking right now, I still have a meeting with another company kaso hinihintay ko pa yung go signal ng papa ko.

CHAPTER 15 Walang emosyong isinara ni Magnus ang bintana ng sasakyan para hindi na marinig ang ingay mula sa panig ng mga Villacorta. "Sir, your sperm was mistakenly taken by a nurse at the hospital and has been successfully cultured into a viable embryo," ulat ni Secretary Anton nang may pag-aalangan. "Kung walang magiging aberya, ito dapat ay... nasa sinapupunan na ito ng isang surrogate mother. In a few months, perhaps, a child of yours will be born into this world."

Isang pamosong maikling tawa ang pinakawalan nya at alam ko na ang ibig nyang ipahiwatig. "Para akong hihimatayin", mahinang daing ni Valerie. "Oh my gosh Valerie baka buntis ka?". Pumalakpak si Engineer Eva sa akala nyang yun. "Binuntis ka agad ni Gino? really?". Nahuli ng mga mata namin ang biglaang pagdilim ng paninigin ni Gino na para bang diring diri syang isiping mangyayari ang ganong bagay.

Buntis ako. Iyon ang paulit-ulit na sumisigaw sa isipan ko. Buntis ako, pero hindi asawa ko ang ama ng bata. Paglabas ko mula sa consultation room ay nanginginig ang mga kamay ko habang hawak ang pregnancy test results. Parang nanlalambot ang tuhod ko, at hindi pa rin makasabay ang utak ko sa biglang pagkagulat na tinanggap ko.

Naiwan kaming dalawa at tahimik lang ang buong silid maliban sa paghinga ko na hindi ko mapigilan na maging mabilis. “Why did you have to make me fall in love with you? Why did you have to pretend that you loved me too?” tanong ko at napahagulhol na ako. Habang umiiyak ako, hawak ko pa rin yung envelope na naglalaman ng pregnancy test result. Gusto kong itago yun pero biglang nahulog yun sa sahig. Nakita ni Zilver yun at na kinuha niya ito. Binuksan niya ang envelope at nakita ang resulta ng test. Tiningnan niya ako tapos tiningnan ulit yung papel.