The Flight Attendant นิยาย & เรื่องราว

Although I don’t think they really need that, they are rich as well. Some of flight attendant are looking at us, nakatagpo ko nga lang ang mata ng isang pamilyar na babae. Her clothes is different. She’s wearing a uniform that suits her pretty face. Her make up is so natural but still define how pretty she is. Her cat eye is still the same. Hindi ako pupuwedeng magkamali. Kabisadong-kabisado ko pa rin ang mukha nito, that pretty seductive-innocent face. Panay ang bati ng mga empleyado sa akin while she’s just bowing her head. Hindi ko tuloy mapigilan ang mapatitig sa kaniya roon.

Naglalakad ako ng may marinig akong nag tatalo sa harap ng isang cubicle. “Pwede ba?! Flight attendant ka lang wala kang karapatan para manduhan ako! Alis!” Wika ng lalaking mataba na matanda. “Eh sir hindi po talaga pwede, ang pass niyo ay ordinary lang hindi po kayo pwede sa business class..” pakiusap ng babaeng flight attendant. Lumapit na ako at napa lingon sa akin ang babae mas matangkad ako dito kung tutuusin naka heals ito pero mas matangkad parin ako.

“Yung mga kaibigan mo kay Mrs. Stewart, di ba? Ito ang unang pagkakataon na nasa business trip siya kasama ang amo. Hindi ba makatuwiran na subaybayan mo siya?" “At saka, may mga flight attendant dito. Kakayanin nila ang karamihan sa mga bagay sa eroplano, kaya hindi mo kailangang mag-alala tungkol doon. Umupo malapit sa Young Madame pagdating ng oras. Kaibigan ka niya, kaya normal lang na umupo nang malapit sa isa't isa. Hangga't nanatili ka sa iyong distansya, ang mga tsismis ay hindi lilitaw muli."

Kinakabahan siyang tumayo, saka palinga-linga sa paligid. "Ahh... f*ck! You're so good!" boses iyon ng isang babae. Kahit alam na niya kung ano ang nangyayari ay naglakas loob siyang buksan ang kurtina sa pagitan ng dulo ng eroplano. Doon ay kitang-kita niya kung paano marahas na angkinin ni Treyton ang flight attendant. Ito ang flight attendant na sumalubong sa kanila at malagkit na nakatitig at tila nang aakit kay Treyton kanina.

Espesyal na nagpalit ng uniporme ng flight attendant si Park Sora at lumapit upang ihain sa kanilang dalawa ang dalawang tasa ng lemon black tea. Si Park Sora ay slim at maliit. Suot niya ang uniporme ng flight attendant na suot ni Emily. Bagama't hindi siya kasing pambabae ni Emily, hindi naman inferior ang kanyang cuteness sa anumang paraan.

Ramdam ko ang banayad na paghaplos ni Justin sa likod ko, na kahit papaano ay nagpapagaan ng pakiramdam ko. Maya-maya, isang flight attendant ang lumapit sa amin, may dalang tray na may kasamang tasa ng mainit na inumin. Magiliw siyang ngumiti bago inilapag ito sa maliit na foldable table sa harap ko.

Nang mai-secure yun ay muli siyang umupo. "Thurstin, what's happening?" tanong ko ulit. Nakita kong tumakbo ang isang flight attendant papunta sa may unahan. She looked worried. "This airplane... is going down," bulong ni Thurstin. Sumikdo nang malakas ang dibdib ko at nahampas ko si Thurstin sa mukha niya dahil dun. "Araaay!! Bakit ka nanghahampas?!" angil ng lalaki.

Iniwan ko na lang siya doon at nagpatuloy sa paglalakad papuntang locker room. Balak kong kunin ang mga gamit na naiwan ko sa locker. Next few months will be a start of my profession. I was already hired by a well-known agency but I don't know if I'll work regularly. Yet I'm really excited to be in service. Being a flight attendant is not just a work for me. It's been what I wanted since I was a kid. Being a stewardess needs to make the passengers safe and assist them, and also to make sure that they follow regulations. I'm always dreaming of becoming one and in a few months will be a dream come true.

Tahimik na tinanaw niya ang papaliit na imahe ng mga sasakyan sa ibaba habang patuloy sa pagtulo ang luha niya. "Miss Dela Constancia, can I get you anything to eat or drink before we take off?" Mabilis na tinuyo niya ang luha niya para tignan ang nagsalita. It was the flight attendant sa plane na sinasakyan niya. Bumakas ang pag-aalala sa mukha nito pagkakita sa kaniya, "are you okay ma'am?" Tanong nito at nagtangka na lumapit sa kaniya.

"Sana sa flight mo magkasama tayo!" Dressed in a crisp uniform, I stood in front of a mirror, adjusting the wings on my chest with a mix of pride and nervousness. Today was my first day as a cabin crew member for RykerSky Airlines, and I couldn't help but feel a rush of emotions. The aircraft, with its sleek exterior, awaited me on the tarmac. I boarded with a sense of purpose, greeted by the friendly smiles of my fellow crew members. The senior flight attendant, Danica, welcomed me warmly.