What Descriptions Were Given About The Setting Of The Story Novels & Stories

Mabilis s'yang tumakbo patungo sa naturang lugar at pumwesto. Medyo may kalayuan din ang tinakbo n'ya bago nakarating. Ngunit nahuli na s'ya, kita n'ya ang sitwasyon ng binata na s'yang nagpagimbal sa kan'ya. Biglang nanlamig ang kan'yang katawan sa kalunos-lunos na sinapit ng kasintahan. Nalingat lang s'ya saglit, nag aagaw buhay na agad si Nicollai.

panimula ko "Then?" attentive talaga si gaga nasakin yung buong focus niya ngayon. "Then habang nasa byahe nakatulog ako tapos nagising ako na parang lumulutang ako turns out na kaya pala ganun ay dahil buhat niya ko paakyat sa kwarto. Tapos nung naibaba niya na ko sa kama sabi ko thank you then pwede na siyang umuwi. Eh ang kaso sabi kung pwede daw siyang sa condo matulog, siyempre nahihiya naman akong humindi kasi diba nagmagandang loob naman yung tao kaya pumayag ako. So sabi ko dun na lang siya sa guest room tabi sila ni Chance, nagulat ako nung sabi niya gusto niyang tumabi sakin. Well sakin okay lang naman wala namang malisya yon. Tapos nag half bath kami, then eto na nung tutulog na k

kapag nakarating na kami sa kinaroroonan ng babaeng ito. Natanaw ko naman na maliwanag sa bandang unahan at may naririnig na rin akong mga boses. Nakarating na kami sa abandonadong gusali. Nakita ko ang mga nagkalat na kabataan dito na halos wala na sa sarili. Habang naglalakad kami papasok ay sinalubong kami ng mga lalaking may hawak na baril tinanong sa babae kung sino ang kasama niya.

Itinaas niya ang kanyang kamay at naramdaman ko ang pagkalas ng kadena sa aking leeg. It feels like I can breathe more properly when he finally takes that off. Wow. Ang gentleman. Note the sarcasm. Ang akala ko ay may sasabihin pa siya ngunit kumuha ito ng ballpen at nagsimulang magsulat. Yeah, right. The author did mention that even though medieval ang setting ng libro, kadalasan ng gamit ay based on modern times. Does that even make sense? Umiling-iling ako. Hindi ito ang tamang oras para mag-abala sa nangyari sa libro. Kailangan kong humanap ng paraan para maka-survive rito.

Pumikit ako ng mariin at hindi ko masabing wala nang anak na babalik sa kanila. Hinila sila palabas mula sa kulungan at dinala sa isang kwarto na mayroon pintuan, malapit sa mga selda. Pagkabukas pa lang at nang makita ko ang mga upuan, higaan, at ilang kagamitan ay ramdam ko na kaagad kung ano ito. This room has thick walls. It looks like a torture chamber. This is a windowless room in the underground, was lit with small light. My mouth parted. My eyes widened. From here, I could smell the horror, pain, and despair.

Tinanggap ko ang kamay niya, at habang bumababa kami sa hagdan papunta sa terrace kung saan nakahanda ang mesa sa ilalim ng mga bituin, narealize ko na pumapasok na kami sa isang delikadong territory. Dahil dito, sa setting na parang fairytale, ang dali-daling kalimutan na may expiration date ang kasal namin. At masyadong madali rin isipin na parang tunay kaming mag-asawang bagong kasal at in love.

Hanggang mapasok kami sa tila kabaligtaran nang lugar, parang biglang nasa lugar kami ng mga outcast. Wala naman ako gaanong alam sa New World pero dahil sa mga sinasabi ng mga naroon sa kuwento-kuwento habang nagta-trabaho’y marami na ‘kong nalalaman kahit paano. Isama pa ang mga librong ipinahiram sa ‘kin ni Marina patungkol sa mga kaharian. Pero iyong nabasa ko kasi’y maunlad ang bayang ito, mayaman, at isa sa nangunguna. Pero base sa nadaraanan naming mga tao, parang hindi naman ito matatawag na pinakamalagong bayan na maihahanay, napakaraming taong naghihirap, namamayat, at ang mga bahay ay barong-barong lamang. “Napapagod ka na?” Nilingon niya ‘ko nang makalabas kami sa lugar nang mga

Hindi ako kaagad napagalaw dahil sa pagkabigla, I see him turn to the cottages before his eyes shifted to mine once more. "Okay, let's go?" he said, gesturing his head to the cottages. "Or do you want to stay here? Sun is going to set na, oh." My eyes went back to the ocean, and I saw the faded orange hues in the sky along with the water reflecting it. The thought of wanting to stay flashed in my mind, the view too beautiful to ignore. I heard a chuckle from my right along with a short movement until I found him facing the sky with me.

nawala ito bigla sa mga paningin ng dalaga. Palingon-lingon si Clara sa paligid, hinahanap ang taong nakabangga niya. Hindi naman makita-kita ang kanilang mga mukha dahil nakatakip sa kanilang mga ulo ang mga malalaking talukbong at gawang dumidilim na rin ang buong paligid. Nakatayo sila ng matuwid sa kalagitnaan ng lahat ng mga mambabarang roon habang pinapalibutan din nila ang isang malaking bagay na hugis parihaba. Sa mapatag na lupa sa ibabaw ng Sinugdanan ay may makikitang limang kalalakihan na tumutugtog sa mga Subaloi . Umalis na ng bahay si Clara. "Ngunit, Onop, hindi mo ba.....hindi..alam....alam mo naman marahil ang mga kuwento tungkol sa lugar na ito, hindi ba?" nag-aalalang tan

Narito ang pinalawak na bersyon ng scene na may mas maraming descriptive at emotional details, habang sinusunod pa rin ang original flow ng kuwento: Dorryn's Point of View Nakatingin ako ngayon sa napakalawak na gymnasium na halos mapuno na ng mga estudyante. Ang karaniwang maingay na lugar ay mas lalo pang naging magulo dahil sa sunod sunod na bulungan, sigawan, at mga usapang puno ng kuryosidad.