The God I Know Novels & Stories

the way he called me sent all my sanity away. "I know my name" I tried to sound cold. Nahihilo na ko, pakiramdam ko ay babagsak na ko dahil sa nainom ko. Fvck, bakit ba kasi ang hina ng alcohol tolerance ko. "You know your name, but not who you really are" he answered kaya nanlaki ang mata ko. "So, lumabas na ang totoo, kilala mo pala talaga ako. So tell me Thunder, what do you know about me?"

Nalampasan niya ang hindi mabilang na mga paghihirap habang sinasabayan siya ng kanta. Sa sandaling iyon, mayroon siyang magandang impresyon sa god of war is here. Hiniling niya na sana ay nakilala niya ito ng mas maaga. “Okay, hayaan mong kantahin ko ang kantang ito para magpasalamat sa iyong tulong, God of War Is Here. “In the meantime, I would also like to dedicate this song to everyone on the channel. Sana maging matatag ka sa tuwing nahihirapan ka."

Singit iyon ni Lord Nelson. Hindi ko alam kung anong mayroon kay Lord Nelson ngayon. Oo, Lord ang tawag sa mga diety sa Gaia. At dapat ko na ring sanayin ang sarili ko sa kagawiang iyon. Upang makasanayan ko na rin at magkaroon ako ng daan upang ipakita ang pagrespeto ko sa kanila.

Pinagdikit ko iyon sa table na nasa harap namin. Tahimik lang siyang nakamasid. Kumilos ulit ang kamay ko at pinagramble ang tatlong letra. "Naalala mo kung ano’ng basa dito? G-O-D." spell out ko sa binuo kong word. Marahan siyang tumango at lumambong ang lungkot sa mga mata niya. "G-God…God." tila nahirapan pang bigkas niya.

Wah! Napatabon nalang ako ng kamay sa bibig at naligo na. Aish! Hindi ko alam pero kagabi parang mamamatay na ako sa init tapos ngayon waah! Parang wala lang, ang bilis ko naman yata gumaling. And so you stand there And you pray for god to see But the only one you have to be Honest to is me You are a drug, I cannot quit you You are a drug

Inilapit ko ang sarili ko sa kaniya at tumitig sa kaniyang mga mata. "Walang pwedeng magsabi kung sino ang lalaking nakatadhana sa akin,hindi ikaw o kung sino man!Besides hindi ka Diyos para malaman ang kapalaran ko,isa ka lang baliw na manyak na lalaki na basta na lamang sumulpot kong saan.What the f*ck!Just leave me alone,psy--."

“Ah.. hindi? Siyempre naman hindi” confident kong sagot, sinusubukan kong kumbinsihin ang sarili ko, na hindi niya gagawin pero God! Magmula ng makita ko sa internet ang kaya niyang gawin natakot na ako. Alam kong kaya niya iakong patahimikin panghabambuhay , ngayon ay naiintindihan ko na kung bakit lahat ng taong nakakakilala sa kaniya ay takot na takot sa kaniya. Dahil isa siyang Don.

Ang init. My God!

Walang araw na hindi ako hinabol ng konsensya ko dahil kasalanan sa Diyos ang nagawa ko. So, si Keegan ay na-reborn bilang bampira. Hindi ko talaga inaasahan na magtatagpo pa kami. Pero kagaya ng mga pinsan niya, wala siyang naaalala. Pero bakit ako'y mayroong naaalala? O baka nga instrumento talaga ito ng mundong ito para malaman ko lahat ng dapat kong malaman na hindi ko nalaman noong tao pa ako.

Napalabi ako nang mararamdaman ang hininga nya sa tenga at leeg ko. "How did you know that it's me?" Kalmado kong tanong. Pasimple kong ginalaw ang kamay para maramdaman ang dalang sandata na naka tago doon. Isang maliit na panuksok o mas kilala bilang pin sa buhok.  (A/N: Photo is not mine. Kinuha ko lang 'yan sa p*******t para maimagine n'yo ang tinutukoy ko.)