The Grounds Of Miguel Novels & Stories

Nakatanggap ako ng iba't-ibang papuri sa mga resulta ng poses ko dahilan upang mas lalo akong naging ganado. "PERFECT!" "AMAZING!" "EXACTLY THE LOOK WE WANTED!" After several minutes... Miguel finally joined the set. He was wearing light linen beach pants with an open white shirt that fluttered in the sea breeze. As always...he greeted me with a bright smile. "Long time no see." "Not really." He laughed. "I missed your sarcasm." "And I missed you being quite," balik ko at pareho kaming natawa.

Sa totoo lang, bilang kagandahang-asal, dapat niya itong papasukin upang magpatuyo. Ngunit alam niyang hindi kailanman nabibilang si Miguel sa ganitong lugar. Ang kaniyang maliit na inuupahang apartment ay sobrang sikip para magkasya ang isang presensyang kasing-laki at kasing-lakas niya. May dumaan na kung anong emosyon sa mga mata ni Miguel habang pinagmamasdan ang nakatalikod na pigura ni Isa.

At ang mga impormasyon nga na may kinalaman kay Sophia ay hindi nagmula kay Gilbert kundi ito ay galing pa mismo kay James. Sa totoo lang ay hindi talaga gaano magaling si Miguel. Ngunit mataas nga ang ambisyon nito. Kaya naman noon nga ay palihim lamang siya na nanonood sa mga madidilim na sulok dahil sa bali nga ang kanyang mga binti.

Napasandal pa sa dingding ng pinto si Miguel dahil parang nanghina ang mga tuhod niya. Gusto niyang kayanin dahil mas mahalagang naririto at nakikita niya si Athena kahit ganito ang pakikitungo sa kanya. Matagal na nakasandal si Miguel sa dahon ng pinato hindi na niya alam kung ilang minuto na. Pahakbang na siya ng marinig niya ang mahinang hikbi ni Athena.

tanong ni Miguel habang pilit na itinatayo ang kapatid. "Ang burol na ito ay puno ng dinamita," ngiti ni Gabriel. "Gusto kong makita ng buong lungsod ang huling fireworks ng mga Ilustre. At kayo... kayo ang magiging mitsa." Tumingin si Miguel sa cliffside. Masyadong matarik. Tumingin siya sa sasakyan. Masyadong malayo. Ang tanging paraan ay ang labanan ang kanyang sariling lolo.

“Saan tayo pupunta?” “May nakita ako noong nagronda kami ng grupo,” sabi ni Miguel habang naglalakad. Tahimik lang na nakasunod ang dalaga. May hinawi itong nakalaylay na sanga ng halaman at doon ay makikita ang isang tree house. Luma na iyon pero mukhang maayos pa naman. “Nilinis ko ito kanina,” anito na inalalayan siyang makapasok.

Lumabas siya at pumunta sa kanyang kwarto . ''Miguel come here '' utos nito sa kanyang assistant .Kailangan niyang kumpirmahin kung kanino galing ang mga larawan .Ilang minuto ay meron na si Miguel at nasa balcony niya ito hinintay. ''bakit itong mga larawan na ito sir ?" tanong agad ni Miguel pagkakita sa mga larawan .

saad ni Miguel Sabay ay hinalikan nya ko sa noo ko. At niyakap. "Miguel may dapat kang malaman! Ipapadukot ka ni Rafael sa mga tauhan nito at dadalhin ka sa isang Isla sa Quezon upang patayin! Ilalayo ka niya sa akin, mahal ko. Dahil gusto niya matuloy ang aming kasal. Nangangamba ako, baka totohanin niya ang mga nasambit niya. Miguel ano ang atin gagawin, natatakot ako."

sigaw ni Mikee, habang buhat ni Cherry si Mike na medyo antok na. "Laro tayo next time, Miguel! Mamimiss ka namin!" sigaw naman ni Mikaela habang kumakaway sa nakatinging si Miguel. Napatakbo si Miguel papunta sa dulo ng garden, sumigaw ng, "Bye, Ate! Kuya! Bye, Mama Cherry!" Sandaling napatingin si Cherry kay Miguel—‘yong tingin na may pananabik, may sakit, pero higit sa lahat… may pagmamahal.

Nakangiting wika ni Primo at nagrehistro ang mga ngiti sa labi ni Miguel Marquez. Alam ni Miguel na loyal sa kanya ang site na iyon at ne minsan ay hindi pa pinaltos ang kanyang mga transactions. Pero, magkaiba ang noon sa ngayon. Talagang hindi niya bibitiwan ang babaeng nakita sa live streaming ngayon. Nakakaramdam siya ng kakaiba unang kita pa lamang niya sa mukha ng babae. Walang pakialam si Miguel sa iisipin ng iba kahit isipin pa nila nagmumukha na siyang manyak. Ngunit anu't ano pa man Iisa lang ang hangarin niya ang mapasakanya si code name CHERRY as soon as possible.