The Grounds Of Miguel นิยาย & เรื่องราว

Liam’s POV “Kumusta ang imbestigasyon mo tungkol kay Miguel?” seryosong tanong ko habang nasa balkonahe kami. “I got a few pieces of information about him. He is an engineer at nandito siya dahil siya ang may hawak ng isang resort sa kabilang parte ng Boracay. It is a Hundred million project,” tugon ni Miguel.

nakangising tanong ni Miguel Nangunot naman ang noo ni Franco,, halatang inaasar siya ni Miguel at binato niya ito crumpled paper. "Gago ka talaga Sandoval! Mag seryoso ka nga, isa pa hindi ako ganyan, alam mo naman iyan pagdating sa ganyang bagay stick one ako."

Lumabas muna siya at kumuha ng martilyo. Nakita niya pa na nasa backyard si Miguel. Mukha itong wala sa sarili habang spray lang nang spray sa iisang halaman. She shrugged. Wala siyang pakialam.

" Call me what you want Miguel, provide me the contract, iyon lang ang request ko sayo." "Damn it! Hindi ka ba makapaghintay na mag usap tayo sa bahay Mirabella? At dito mo pa iyan sinasabi sa akin---- "Hello Mr. Mijares, nice to see you here" bigla itong naputol ang sasabihin dahil may lumitaw na matandang lalake sa likod namin. Sabay kaming lumingon ni Miguel. Agad tinanggal ni Miguel ang pagkakahawak sa bewang ko at nakipagkamay dito.

Tapos ay natahimik na ito sa tabi niya na wari ay may malalim na iniisip. Tumigil sila sa fifth floor ng hospital at naglakad sa pasilyo papunta marahil sa hospital suite ng Lola nito. Miguel remained silent hanggang sa tumigil sila sa tapat ng isang saradong pinto. "Lara," wika ni Migo na hindi muna binuksan ang pinto. "From this day on, you will learn things about me. Do you promise to trust no one but me, my mom and Lola?"

​"Liana? Anong ginagawa mo rito?" ​Napatalon ako sa gulat. Si Miguel. Naka-scrubs siya, may hawak na kape, at ang ngiti niya—'yung ngiting nakakasuka na parang siya ang may-ari ng buong St. Gabriel’s. ​"Miguel. Wrong timing ka," malamig kong sabi habang mabilis na pini-print ang mga documents mula sa laptop ni Adrian. Kailangan ko ng physical evidence.

Naputol lang ang pagtitinginan nila ng bumukas na ang elevator, nasa ground floor na pala sila. Nang bumukas ang elevator ay nauna nang lumabas ang lahat. Sya naman ang nagpahuli, nasa harap nya si Miguel. Pasimpleng hinawakan nya ito sa bewang. Napaigtad ito sa ginawa nya pero hindi ito nag salita. Hinayaan lang siya nito sa ginawa nya.

Kahit ang kuneho, hindi kinakain ang damo sa paligid ng sarili niyang lungga. Ang pagpapalitan ng kasintahan sa loob ng pamilya—anong klaseng basura ang gumagawa niyon? "Nakaka-excite ito," tawa ni Miguel. "May magandang palabas na darating." Pero may isang bagay na hindi niya maintindihan, "Bakit hindi na lang ibunyag ni Mheilin na kapatid siya ni Percival? Kung ginawa niya iyon, hindi na sana niya kailangan tiisin ang miserable niyang buhay sa pamilyang Cordova."

Mabilis kong pinuno ko ang maleta ko ng mga importanteng papeles at ilang damit at gamit. Pero pagbukas ko ng pinto, nakita kong nakatayo sa labas ng kwarto ko si Lolo Miguel. Bigla kong nahulog ang mga dala-dala ko sa sahig. “Mia, saan ka pupunta? Bakit may dala kang maleta?” “‘Lo…” Parang naninikip ang dibdib ko sa kaba. “Aalis ka?” Bakas sa mukha niya ang gulat.

Sinasabi iyon, inutusan ni Miguel ang kanyang mga bodyguard na nakaitim, "Dalhin ninyo sila." Pinoprotektahan ni Audrielle ang nanginginig na si Amanda, at malamig na tiningnan si Miguel. "Pagnanakawan ng babae sa maliwanag na araw, nilalabag mo ang batas!" "Nilalabag ang batas? Hahaha." Mayabang na tumawa si Miguel. "Sa Maynila, ako, si Mr. Miguel Gutierrez, ay isang malaking tao, isang taong makakasalo sa mesa ni Mr. Fortejo, ang pinakamayamang tao sa Maynila. Sinasabi mo sa akin na nilalabag ang batas?"