The Housemaid Series Novels & Stories

I'm proud to say that the Professor's Maid is now my wife and the love of my life. Manang Deday and Manong Kallix are now signing off!!!

he whispered and kissed me again on my head that brings warmth in my heart. "Thank you..." tanging nasabi ko na lang nang hindi nagmumulat, kay bigat ng talukap ng mga mata ko. Pero nanatili akong gising at nagtanong. "Sino nang magaasikaso ng bahay mo noong umalis kami ni Lola?" "I hired new maids from an agency, so you don't have to worry about chores meron na gagawa mg mga iyan," sagot niya habang patuloy na hinahagod ang pisngi ko.

“Bilang personal maid ni ma’am Merida, nasaksihan ko po lahat ng nangyari sa buhay niya sa Rendova mansion. Ako lang po ang tanging maid na kaagapay niya sa lahat dahil lahat po ng tao sa bahay ay kalaban niya.” “Tinuring po siya ng mga in-laws niya na alipin. Kapag wala si sir Evos, ginagawa siyang maid ni ma’am Hazie. Si ma’am Merida taga-punas ng sahig, taga-hugas ng plato at taga-pamalengke. Siya rin ang taga-sara ng gate tuwing gabi. Siya rin ang taga-sagot ng mga assignment ni Lisa at Luke at siya rin ang taga-linis ng pool kapag magpaparty si ma’am Evangeline sa bahay. Kung tratuhin nila si ma’am Merida ay parang alila nila.” Tumingin si Vivi sa akin at nakita kong umiyak siya.

Gusto niya rin iyon, she just hate to admit the fact. Tumayo siya nang dahan-dahan habang nakapulupot pa rin sa kanyang katawan ang puting kumot na iyon. Marahan niyang tinungo ang kuwarto niya saka siya nagbihis sa loob. Nanghihina pa rin talaga siya but she needs to fulfill her duties as a maid today. Madami-dami na rin ang mga kalat sa kwarto ni Winston. Wala sa ayos na damitan, mga nagkalat na upos ng yosi, at doon na niya nakita ang mga damit niya na marahas na hinubad ni Winston kagabi. Nahiya siya sa ginawa. Namumula siyang alalahanin ang nangyaring iyon. Napakagat labi siya nang maalala ang pagsibasib ni Winston sa katawan niya.

Huwag mo akong ngitian baka halikan kita. “Ito na ang pagkain mo.” Paalala ko at inilapag sa harapan niya. Naiilang pa nga ako dahil talagang pinapanood niya ang bawat kilos ko. Nang ayos na ay matapang kong sinalubong ang mga titig niya. “Bakit nga pala ginawa mo akong personal maid, Devron?” Lakas loob kong tanong kaya natigilan siya sa paghigop ng kape at mabilis na dumapo ang paningin niya sa mga mata ko.

Nagmamadali kong pinunasan ang aking basang mga kamay sa aking apron at mabilis akong lumabas mula sa mini kitchen. At doon, tumigil ang ikot ng mundo ko. Totoo nga! Hindi ako namamalikmata laang! Nakatayo sa harap ng mesa ni Tita Selena sina Macy at Leni. Naka-uniporme na rin sila ng magandang damit, maayos ang buhok, at malayong-malayo sa hitsura nilang dugyot at luhaan noong huli kaming magkasama sa Casa Dela Merced. "Jam?!" sabay na bulalas ng dalawa nang makita nila akong lumabas. Nanlaki ang kanilang mga mata, napanganga, at tila nakakita ng isang multo na nabuhay muli.

Habang sa mansyon ng mga Del Prado naman ay palaging matamlay si Amira dahil sa pag-aalala sa kanyang anak, ilang linggo nang nawawala ang kanyang nag-iisang anak at hindi niya alam kung saan pa pwedeng magtago ang dalaga, kahit ang kaisa-isa nitong kaibigan na si Lesly ay walang maibigay sa kanyang impormasyon tungkol sa kanyang anak. Isang mahihinang katok ang narinig niya mula sa pinto ng kanyang silid. Kinuha niya ang remote ng pinto at binuksan iyon habang nakahiga sa kama. Iniluwa nito ang personal maid ng kanyang anak. "Ready na po ang lunch, Señora Amira!" wika nito sa kanya. "Wala akong gana kumain, Maria! Nasaan pala ang Señor Armando mo?" tanong niya rito.

Inis na sagot naman pabalik nung lalaki. Sinamahan siya ng tatlo sa mayordoma ng mansiyon. Nakataas pa nga ng kilay ang matandang mayordoma na may hawak na pamaypay. May aircon naman pero bakit may paypay pa ito? Kunot noong tanong ni Bethany sa kanyang isipan. "Ito si Manang Lucile. Siya ang mayordoma ng mga kasambahay dito. Kailangan mo siyang pakisamahang mabuti at sundin. Naiintindihan mo ba?"