Novel & Cerita The Last Farewell

“Thank you… thank you for letting me say goodbye.” Tumango si Killian. “He’s at peace now. That’s what matters.” Tahimik silang tatlo habang pinagmamasdan ang paglilipat ng labi. Ilang sandali pa, lumapit si Claudette at inilapag ang hawak niyang bulaklak sa tabi ni Vanessa. “Let’s give him what he deserves,” mahinang sabi ni Claudette. “A resting place filled with love, not regret.”

Hindi siya pinatapos nito dahil tinabunan ng hintuturo nito ang mga labi niya. "I want to be with you tonight. For the last time. B-Before I let you go… Hindi ko alam kung bakit ayaw mo na sa akin… Pero gusto kong makasama ka sa huling pagkakataon. Please.. Mababaliw ako ng tuluyan, Reed. I wanted to be with you for the last time… Promise, bukas ng umaga, paggising mo. Hindi mo na ako makikita pa." Tinitigan niya ito sa mga mata, punong-puno ng lungkot ang mga mata nito. Ang dating Aliyah na kilala niya ay nawala na.

Ang bilis ng mga pangyayari, kailan lamang ay nagdiwang pa kami ng 3rd year wedding anniversary namin, but then I realized that we haven’t really celebrated it dahil hindi naman siya dumating. I still remembered how excited I was that night when I called him after my whole day of preparation. “Love what time ka uuwi? I prepared dinner for us, medyo matagal na din tayong hindi nagdidinner together.” I smiled widely kahit alam kong hindi naman niya nakikita. Narinig ko pa ang mahina niyang buntong-hininga bago siya nagsalita. [Oo nga Love, it’s been a while. I also want to go home early kaya lang tambak pa itong papers sa harap ko na kailangan kong ireview dahil meron kaming board meeting tomo

Natawa na lang siya kalaunan at tumugon din ng pagkakayakap sa akin. "I will pray for you that you will find your real own happiness..." I emotionally whispered and he caressed my back and smiled. Himigpit din ang yakap niya sa akin ramdam ko ang init ng yakap niya at ang kagustuhan niyang magtagal ng ganito lang kami, but we can't, this is the last time we can hug each other... "Thank you, sa iyo rin..." he whispered as his farewell goodbye na sigurado tuwing maiisip ko, maiiyak na lang ako.

Kaya nga ako napatapon sa Pilipinas ay dahil napaaway ako. “You want to breakup with me? Fine. Be with Luis. Mas mayaman siya, hindi ba? ’Pakasaya ka. But remember this day, ito na ang huling pag-uusap natin. Huwag ka nang lalapit sa ’kin. Ayaw kong makarinig ng kahit anong tungkol sa ’yo.” Pinahid ko ang luha ko. “Akala ko iba ka.” Napailing ako. “I was wrong. You’re not worth it.”

She did that para pareho sila ng kaisa-isa niyang anak na namatay sa eroplano. Kung ganon iyon na ang last conversation nito sa kahit na sino. Siya at si Timothy ang huling kausap nito. The old lady even say thank you to them kasi masaya daw siya at mayroon siyang nakilalang bago at kapareho ng nararamdaman. Kaya naman pala sinabihan siya nito na kailangan niyang harapin ang takot niya.

Mapait itong umiyak habang nakayuko at nakaluhod sa harapan niya. Tangina. Ang sakit-sakit! "Ash, please stand up. Ayaw kitang iwan na ganyan. Can't you give your Amir a proper farewell?" Kahit umiiyak ay nagawa niyang tumawa nang mahina. "Come on. My last kiss, please?" Para siyang tanga na umiiyak pero pilit ngumingiti. Ash slowly stand up and faced her. Ang namumula nitong mata, ang luhaan nitong pisngi, at ang malungkot na ngiti na pilit nitong pinakawalan ay halos patayin na nang tuluyan ang namamatay na niyang puso.

Huminto siya saglit bago nagpatuloy, “Malapit nang umalis si Quinn Golding sa entertainment industry. Ito na ang farewell tour niya bago siya opisyal na umalis. Ito na rin ang huling paglabas niya sa publiko bilang isang artista. Nagkataon, pinili niya ang New York bilang unang lugar! Hindi mo ba nakikita? Tinadhana ito! Kahit ang Diyos ay binibigyan ako ng pagkakataon! Paano ko magagawa na hindi ito samantalahin?!” Gustong sumingit ni Finley, pero hindi siya hinayaan ni Homer na magsabi ng kahit isang salita. Mukhang dumating na sa rurok ang pananabik ni Homer habang iniisip niya ang oras niya kay Quinn. Habang nakangisi, patuloy niyang sinabi, “Kung makukuha ko si Quinn Golding ngayon, sig

This is absurd! “Hindi na mahalaga kung paano ko nalaman. This is your last day for the training, Ms. Fariscal. You are free to leave. I'm so sorry again.” “T-Thank you, Sir.” Tumango lang siya at tinapik ang balikat ko bago naglakad paalis.

Gratitude is a salve for the wounds of parting, a recognition of the positive impact the person has had on our lives. Letting go is an intricate dance between holding on to the essence of what was and allowing space for new beginnings. It involves acknowledging the pain of parting while recognizing the potential for growth and renewal. In the farewell moment, there may be words left unsaid and emotions left unspoken. It's a time to reflect on the depth of unexpressed feelings and, perhaps, find solace in the silent understanding that transcends language. The moment of saying goodbye to a loved one encapsulates the rich tapestry of human emotions—love, loss, gratitude, and hope. It is a remin