Novel & Cerita The Mad Gate Chapter 1

Sa bawat sigaw, mas tumitingkad ang alingawngaw ng kanyang pagkatalo. Sa loob ng kulungan, humagulhol si Cathy hanggang sa maubos ang tinig. Ngunit sa huli, tahimik na lamang siyang umupo sa malamig na semento, yakap ang tuhod. Sa kalawakan ng selda, narinig niyang mahinang bumukas ang gate—isang guard na nag-iiwan ng tray ng pagkain. Walang pakialam si Cathy; pinatay ng hiya at galit ang gana niya.

Hindi naman ako makapaniwala sa narinig. Hala, grabe, ang dami naman noon. Kaya pala kapansin-pansin ang mga guards sa gate. Kung ganoon, nagbago na nga ang lahat at napapansin ko din na para bang bigla na lang din nag matured ang kaisipan nitong si Charles

I saw it with my own eyes. I tried to touch the gate and scanned it. Wala itong kandado. I tried to push but it was close. Maybe this gate has its own life. I frowned. Hindi madaling makatakas sa lugar nito. Ngunit kung hindi naman ako makakalabas dito sa gate, maaaring may iba pa akong madadaanan upang makalabas.

Madiin akong pumikit saka lumingon ulit sa gate. " dont worry shin, even if it takes forever. I will never let go. I will keep on holding on. I will keep fighting the way you do. Promise." End of chapter 110

Pero walang sumasagot. Hindi kalayuan sa gate, may nakaparadang asul na vios. Nakaupo sa loob si Margaret, nakatingin sa mga taong nagkakagulo sa may gate. Matagal na siyang nand’yan, pero ayaw niyang bumaba. Wala siyang balak na makipag-ugnayan sa pamilya. Gabi na, malakas pa ang ulam. At kilala niya si Madrid, siguradong aalis din ‘yon pag di nakapasok.

Huwag naman sanang mawala iyon dahil talagang sinikap kong makabili ng cellphone kahit de keypad pa lang ay mahalaga na sa akin iyon kasi nagmula iyon sa dugo at pawis ko. Papasok kami ngayon sa malaking gate nila na kulay itim, here we go sa mala-haunted gate nila pero sabi nga nila don't judge the book by its cover dahil hindi mo alam na may maganda pala itong kwento sa kabila ng pangit nitong cover. As usual, automatic na nagbubukas ang gate ng mansyon nila at kung ignorante ako sa buhay baka tumakbo na ako palayo dahil baka akalain ko ay may multo.

Mabuti at sinagot kaagad ng bata. “Tita Joy, pakikatok nga po ninyo ang pinto ni Prim?” Dinig niya nag katok sa kabilang linya ngunit walang tumutugon. “Tulog yata si Prim.” “Do you have duplicate keys po ba? Pakidalian lang po ninyo…” Halos tumalon si Matthew nang makita ang gate ng mga Rivera. Mabuti at bukas ang gate. Dumiretso siya sa ikalawang palapag at kasalukuyang binubuksan ng tita ang pinto.

*** Comment will do. Five chapter ahead before epilogue.

"SOP 'yan ng siyudad. Wala kang alam 'di ba? Kaya tumahimik ka na lang at sumunod." Suplado! Grabe! Ganoon kahigpit ang lugar na iyon? Napailing na lamang siya. Muling pinausad ni Vhendice ang sasakyan. Napaunat siya sa pagkauupo nang matanaw di-kalayuan ang mala-higanteng portal gate. NEPHILIM CITY...WELCOME Sa bungad ng gate ay hinarang agad sila ng limang security guards na armado ng matataas na kalibre ng baril at mga canines.

Alam niyang na kay Zach ang loyalty ng matanda. Nang makasiguro na wala si Aling Melinda, kumaripas siya ng takbo papuntang main door. Mabuti na lang at hindi ito naka-lock. Muli siyang nagmasid sa paligid. Tahimik ang paligid kaya siya muling kumaripas ng takbo sa nakasarang gate. Ngunit bago pa man niya iyon nabuksan may kamay na pumipigil sa kanya.