Novel & Cerita There's A Time For Everything

temporarily. Walang nagtatagal sa mundong ito. Lahat nagbabago at kung hindi naman, ay nawawala. Everything and everyone is temporary. Kaya naman habang may oras pa ako, susulutin ko na ang pagkakataong binigay sa akin ng tadhana para makasama ko ang mga mahal ko sa buhay. We don't know what may happen tomorrow. It could be the end of our lives... so we need to enjoy every moment that fate gives us.

Na naghiwalay na lang kami dahil wala ng time sa isa’t-isa. Minsan ang mga tao sala sa init, sala sa lamig. There is a right time for everything. Hindi na ganoon kagigil ang tao sa kung sino man ang ipareha kay Blake. Lahat may issue. Kaya kapalit ng kasikatan mo ay pam-ba-bash ng tao sa bawat galaw mo.

“May favoritism talaga itong si Lord, si Era hindi naman naghanap ng mamahalin niya pero yung binigay all in one, perfect agad. Hot, gwapo, bilyonaryo, matalino, mabait, maalaga at higit sa lahat sobrang mahal na mahal siya. Samantala tayo, nakailang sindi na ng kandila sa simbahan at naka isang milyon na sa wishing well, wala pa rin.” “Sometimes what you’re looking for comes when you’re not looking at it. Ika nga, the best things in life happen unexpectedly. Enjoy the life you have right now dahil isang beses lamang dumaan yung oras hindi mo na iyon maibabalik muli. Don’t waste your precious time by looking to the things that you don’t have but instead enjoy the things na meron ka dahil mi

pagbabanta niya. Napahalakhak lamang ito at napapailing. Alam niyang anumang sasabihin niya ay isa lamang pagsasayang ng oras. “Any last words?” maya-maya ay untag nito sa kaniya. Nasulyap ito sa suot na relo. “Your time is running out, so say it quickly before you missed your chance.”

Who would have thought na ang babae na nakabangga n'ya sa harap ng coffee shop at tinawag s'yang pangit dati ay s'ya ng asawa n'ya ngayon at patay na patay sa kan'ya. Mahina s'yang natawa sa naiisip. Dahil hindi lang naman si Autumn ang patay na patay sa kan'ya. Pareho naman silang hindi mabubuhay kung wala sa tabi ang isat-isa. Iba talaga maglaro ang tadhana at malaki ang pasasalamat n'ya na sa tamang babae s'ya iginiya nito. Tunay nga ang kasabihan na everything has a perfect timing. Kailangan mo lang hintayin ang araw na yan at huwag magmadali.

Mas gugustuhin ko nalang ang masaktan kaisa ang malagay siya sa kapahamakan. Love isn't all about happiness,,dumarating sa point na kailangan niyo munang lagyan ng space ang isat isa para mas marealize niyo Kong gaano kahalaga ang bawat isa.. Kasi naniniwala ako,,that time will make us stronger than what we are, time will heal everything,,that Every failure has a good valid reason.. "I'm sorry hon." Bulong ni Grace bago niyakap ng mahigpit ang dalaga..

Ayon din ang nagpagising sa 'kin dahil kung totoo nga namang pinakinggan ko siya no'ng araw na 'yon ay baka nga ganito pa rin kami, magsakama, nagmamahalan, at kasal na rin. Siguro nga tama ang kasabihan ng iba na everything happens for a reason. Lahat ng ginagawa natin, lahat ng naging desisyon natin, lahat ng kung ano'ng sabihin natin no'ng mga oras sa partikular na pagkakataon ay sinadya ng tadhana, sinadya niyang mangyari ang lahat ng ito para din sa aming mga sarili, upang matuto kami.

Ngayo'y mas lalong napuno ng pagkamangha at galak ang mga mata nito sa nalaman. Yeah, what indeed a small world! At ngayon ako mas naniniwala sa sinabi ni lola na talagang gagawa ng paraan ang tadhana kung kami talaga para sa isa't isa. Ganoon din ang payo sa 'kin ni Mommy Aida na lahat ay darating at mangyayari sa tama at takdang panahon. At ito na nga ang tama at takdang panahon na iyon!

Mahinang umihip ang hangin sa paligid, dahilan para kumaluskos ang mga dahon ng puno. “Simula noong naging ina ako,” mahina niyang pagpapatuloy, “mas lalo kong naintindihan kung gaano kahalaga ang oras. Every moment kasama ang anak ko feels priceless.” Napangiti siya nang bahagya. “Tama ka pala noon, Mom. Time means everything kapag kasama mo ang mga taong mahal mo. I know you loved me. Katulad ng pagmamahal ko kay Dustin ngayon.” Muli niyang hinaplos ang lapida.

agad akong napahawak sa labi ko, tinakpan iyon noong mapagtanto ko kung anong topic ang nabuksan ko. "A married couple do this, Solene. Don't be shy. Palagi ko gagawin ito. Bago ako umalis, kapag dumating ako, kapag nagising ako at kapag bago ako matulog. So... I advice... masanay ka nalang dahil masasanay ka naman talaga." Isang ngisi ang kumawala sa labi niya. "And anyways, there's a flowers there," tinuro niya ang gilid ng kama ko. "H'wag mo na itanong kung para kanino dahil syempre it's for you. Aalis na ako."