There's A Time For Everything Novels & Stories

Ayaw kong masayang ang lahat na mga pinaghirapan ko sa buhay. Bago pumikit ang aking mga, isang panaginip ang aking naalala. Ang panaginip na iyon ay isang babala na binaliwa ko lang, dahil ang buong pagkakaakala ko, ang panaginip na iyon ay kabaliktaran nun. Everything has it's own time. And this is my time.

We're reminding ourselves, and them, of the profound impact they have on our lives. Dahil siya pinili niyang pahalagan ang mga tao sa paligid niya ngayon. Dahil hindi niya alam na ano mang oras kayang bawiin ang buhay na mayroon sila. Life, in its unpredictability, teaches us one undeniable truth: time is fleeting. Every shared laugh, every whispered secret, and every comforting touch from those we love is a gift, a fragment of time we'll never get back.

We just have to be contented for what we have and accept the fact that there are things we can't really have. 'Lets just appreciate everything that we have before time forces us to appreciate what we had.' Something that once we had in life, something we owned and just gone in one snap. Minsan kasi sa sobrang busy nating kunin yung mga bagay na hindi na natin pwedeng makuha ay may mga bagay na tayong naiiwan at hindi na nabibigyan pa ng importansiya. "Reign Mcdemort, how are you?"

May nangyari ba? Lagi niya na lang sinasabing “There’s time for that.” O kaya naman, “In the right time.” When is the right time? Ngayong nalalapit na ako sa babaeng iyon, hindi ko kailangan ng kahit ano na pwedeng makagulo sa mga plano ko. Not love. Not from Miko. Not from Him.

Take a closer look at that. “Aiden,” sita niya rito. “Seychas ne vremya dlya biznesa i oruzhiya. Pozhaluysta, davayte poyedim v mire.” [translation: Now is not the time for business and guns. Please, let's eat in peace.]

Mukhang positibo naman niyang tinaggap ang lahat and Sapphire can't help but admiring him for that. "Life is too short, Sap. May mga bagay na mawawala nalang bigla kahit hindi mo pa na-eenjoy. We should've learn how to value time and chance, kasi may mga bagay na once in a lifetime mo lang makakamtan. Kapag nilipad na’to ng hangin palayo dalawang bagay nalang 'yan, it's either ikaw ang magdedesisyon para sa susunod na mangyayari or fate will butt in on the story."

sabi nito, namulsa. "Alam mo, wala daw coincidence sa mundo. Lahat ng nagaganap ay nakatakdang maganap. Lahat ng nagtatagpo ay nakatakdang magtagpo. It was only a matter of right time. Kapag hindi pa oras, hindi puwedeng ipilit ang isang bagay. Parang prutas na kapag hindi pa magulang o hinog ay hindi mo puwedeng pitasin dahil magiging matabang lang iyon. Kulang sa tamis. Minsan nga umaasim pa." " Naniniwala ka ba roon, Hillary?"

"Good morning din ho!" "Kumain na po kayo?" Agad naman siyang tumango. He was smiling. "Oo naman chef! Syempre baka magalit ka ho. Na malabo namang mangyari." Tumawa ako dahil sa sinabi niya. Hindi ko talaga nakakalimutang ipaalala sa kanila na kumain sa tamang oras. I would really feel guilty if they forgot to eat just because they were working too hard.

"Parang awa niyo na..." M-mali bang m-magpakasaya? Mali bang gawin ang lahat nang bagay? Alam ko naman na we only live once kaya habang buhay pa ako ay gagawin ko ang mga gusto kong gawin. Para atleast mamamatay akong masaya hindi ba? Mamamatay akong nagawa ko lahat ang gusto ko.

'ғᴏʀ ᴀʟʟ ᴛʜᴇ ᴛɪᴍᴇs ɪ ғᴇʟᴛ ᴄʜᴇᴀᴛᴇᴅ, I ᴄᴏᴍᴘʟᴀɪɴᴇᴅ ʏᴏᴜ ᴋɴᴏᴡ ʜᴏᴡ ɪ ʟᴏᴠᴇ ᴛᴏ ᴄᴏᴍᴘʟᴀɪɴ' Napangiti ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko alam pero titigan ko lang s'ya pakiramdam ko ay na sa'kin na lahat ng bagay sa mundo. "ғᴏʀ ᴀʟʟ ᴛʜᴇ ᴡʀᴏɴɢs ɪ ʀ ᴇᴘᴇᴀᴛᴇᴅ, ᴛʜᴏᴜɢʜ ɪ ᴡᴀs ᴛᴏ ʙʟᴀᴍᴇ ɪ sᴛɪʟʟ ᴄᴜʀsᴇᴅ ᴛʜᴀᴛ ʀᴀɪɴ"